Μια κοπελιά πάει ξημερώματα σπίτι αναμαλλιασμένη. Τα αδέρφια της την πιάνουν και αρχίζει η ανάκριση 3ου βαθμού.
- Πες μας που ήσουνα οψές!
- Στης φίλης μου της Τασούλας που είχε γενέθλια.
- Και ίσαμε εδά ήσουνα εκειά;
- Όχι φύγαμε με το Σήφη, να με φέρει με το αμάξι και...(αρχίζει τα μυξοδάκρυα...) με πήγε σπίτι ντου και...(ξεσπά σε λυγμούς)...
- Λέγε μωρή! ήντα γίνηκε σπίτι ντου!
- Δυο νύχτες με βίαζε!
- Δυο νύχτες; αφού οψές επήγατε!
- Mα θα πάω κι απόψε!

__________________

Και όμως είμαι ακόμα …εδώ!

__________________

Jefe

__________________
Τα καλύτερα ταξίδια μας, δεν τα κάναμε ακόμα.... El fin del mundo!

www.southamericagsadventure.gr/

__________________
Tὴν γὰρ χώραν οἱ αὐτοὶ αἰεὶ οἰκοῦντες διαδοχῇ τῶν ἐπιγιγνομένων μέχρι τοῦδε ἐλευθέραν δι' ἀρετὴν παρέδοσαν.

__________________
«Εδώ είναι ένα φως αδελφικό, απλά τα χέρια και τα μάτια.
Εδώ δεν είναι να ‘μαι εγώ πάνω από σένα, ή εσύ πάνω από μένα.
Εδώ είναι να ‘ναι ο καθένας μας πάνω από τον εαυτό του.»
Γιάννης Ρίτσος

__________________
Ride happy than ride at all!