Καλοκαίρι 2007





Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του χειμώνα, με μια παρέα φίλων αντί των συνηθισμένων διαδρομών στις Άλπεις σκεφτήκαμε μία πολύ περιπετειώδη διαδρομή-πρόταση για το καλοκαίρι του 2007. Μια βόλτα σε όλο το μήκος των Δαλματικών ακτών από το νότο προς το βορρά. Αυτό περιλαμβάνει ορισμένες περιοχές από τη δυτική Ελλάδα (πάρα πολλές στην πραγματικότητα 530χλμ.!), όλες από την Αλβανία (άλλα 400 + χλμ),και μετέπειτα το Μαυροβούνιο, καθώς και όλες τις ακτές της Κροατίας. Και φυσικά για τους τύπους και τα 8 χλμ. από την ακτή της Βοσνίας !
Ρίξτε μια προσεκτικότερη ματιά στο πίσω μέρος των t-shirts του Στέλιου και της Βάσως ! Είναι το ταξίδι, πράγματι!
Και, ναι, είχαμε αυτά τα μπλουζάκια που δημιουργήθηκαν κατά παραγγελία με τυπωμένο όλο το γύρο των Δαλματικών ακτών.
Στις 4 Αυγούστου 2007 ο δρόμος έλεγε Αθήνα Ιωάννινα, Ελλάδα, μόλις 57χλμ. πριν από τα αλβανικά σύνορα
Έξι μοτοσικλέτες συγκεντρώθηκαν: Ένα ζευγάρι με Suzuki V-Strom 650, μία με ένα μόνο αναβάτη τον Δημήτρης, το άλλο με τον Πάνο και Ευγενία. Ένα Honda Varadero με τον Κώστα και τη σύζυγό του, μια KTM 950 Adventure με τον Στέλιο και Βάσω, μία BMW K100 με τον Νίκο και ένα BMW R1100GS του ετέρου Στέλιου.




Τα συνολικά χιλιόμετρα για τις μοτοσικλέτες κυμαινόταν από 2.710 (GPS ) σε περίπου 2800 ...

Ημέρα 1: August 4, 2007.
Αθήνα προς Ιωάννινα.




Η Κίτρινη γραμμή είναι η διαδρομή που κάναμε.

Αυτός είναι ο χάρτης της πρώτης ημέρας. Σχεδόν 500 χλμ.



Σταματήσαμε στο Πέτα, κοντά στην Άρτα, στα ξαδέρφια του Νίκου που μας υποδέχτηκαν με υπέροχα γλυκά και καρπούζι δίπλα στον ποταμό Λούρο!


Επόμενη βόλτα μας ήταν αργά το απόγευμα με τα πόδια στη λίμνη Ιωαννίνων ...

Ημέρα 2: August 5, 2007.



Ιωάννινα στο Kotor


Η Κιτρινη γραμμή είναι η διαδρομή που διανύσαμε.
Ήταν ίσως η μεγαλύτερη διαδρομή σε όλο το ταξίδι. Ήμασταν πάνω στις μηχανές σχετικά νωρίς γύρω στις 6.30 π. μ.. Φτάσαμε στο Kotor στις 9.30 μ.μ. Μετά από περισσότερα από 500 χλμ. Ο δρόμος από τα Ιωάννινα έως τα σύνορα είναι αρκετά καλός, με μεγάλες στροφές και με πολύ καλή ορατότητα, έτσι ώστε να μπορέσουμε να καλύψουμε γρήγορα τα χιλιόμετρα ως τα σύνορα.
Κατά την είσοδο στην Αλβανία είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο διαδρομές: είτε το παραλιακό οδικό δίκτυο ή την εσωτερικό οδικό δίκτυο, το οποίο και ακολουθήσαμε, γιατί όλοι μας είχαν προειδοποίησε ότι παραλιακά θα πρέπει να σταματάμε κάθε 200μ. και να βγάζουμε τα βράχια που έχουν πέσει στο δρόμο λόγω κατολισθήσεων! Μας ακούστηκε εξωφρενικό.
Στην Πραγματικότητα είχαμε και μία 3η επιλογή, από Κρυσταλλοπηγή.


Στα αλβανικά σύνορα ήμασταν αρκετά τυχεροί ώστε να περάσουμε μόνο με ένα νεύμα. Στην πραγματικότητα υπήρχαν 3 χλμ. ουρά των αυτοκινήτων που περίμεναν να μπουν στην Αλβανία.
Μερικοί άνθρωποι είχαν περάσει τη νύχτα εκεί, στα αυτοκίνητά τους, με τις οικογένειές τους. Να θυμάστε ότι ήταν η πρώτη Κυριακή του Αυγούστου και όλοι ξεκινούσαν για διακοπές.




Η ελληνική πλευρά, όπως φαίνεται από την ουδέτερη ζώνη, κοντά στα καταστήματα Duty Free.

Girokastr ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ

__________________
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ MANUAL

Η πρώτη μεγάλη πόλη στο δρόμο. Ταμπέλα για ελληνική βενζίνη της ΕΚΟ. Ήταν παντού στην Αλβανία!
Άλλα αξιοσημείωτα εκεί?: Το λεωφορείο είναι από τα ΚΤΕΛ της Ελλάδας (δωρεά του ελληνικού κράτους στην Αλβανία) και το γκρι Merc κάποτε ήταν ταξί σε κάποια επαρχιακή μας πόλη. Παρατηρώντας καλά η πινακίδα έγραφε ΘΗΒΑ μπερδεύτηκα νόμισα για μια στιγμή ότι είμαι κάπου στη Λειβαδιά.
Όμως από εκεί και κάτω αρχίζει το μαρτύριο.
Παρατηρείστε τον δρόμο και θα καταλάβετε.





Από Girokastr έως Τεπελένι ο δρόμος ήταν υπό κατασκευή. Η κίνηση ήταν μεγάλη και όλη η διαδρομή έγινε κάτω από το όριο ταχύτητας(φωτό). Πραγματικά δεν μπορούσες ούτε καν να το φτάσεις το όριο των 30χλμ. Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον ? Οι ντόπιοι με ο τρόπος με τον οποίο έκαναν προσπεράσματα. Με ελαφρά τη καρδία, «γούρια» κι όποιον πάρει ο χάρος περνώντας όσα αυτοκίνητα μπορούσαν, είτε ήταν ευθεία είτε ήταν στροφές ...




Κοντά στο Τεπελένι σταματήσαμε για λίγο νερό. Ευτυχώς ο καιρός ήταν ήπια ζεστός δεν είχε καύσωνα. Ακριβώς απέναντι από τις μηχανές(φωτό) αγοράσαμε νερό από ψυγείο πάγου!!!
Όπου σταματήσαμε, οι ντόπιοι ήταν κάτι περισσότερο από φιλικοί . Παρατηρούσαν τις ελληνικές πινακίδες μας και ερχόντουσαν να μας μιλήσουν στα άπταιστα Ελληνικά!
Είχαμε και κάποιες περίεργες και επικίνδυνες οδηγικά "στιγμές" στην Αλβανία ... Κάποια στιγμή οδηγώντας την ομάδα, σε μια ελαφρώς κατηφορική αριστερή στροφή του δρόμου είδα ένα λεωφορείο να έρχεται από την άλλη πλευρά, μόνο που παράλληλα με αυτό ένα εξαγριωμένο Mitsubishi Pajero Sport, το προσπερνούσε (το λεωφορείο) και ερχόταν κατευθείαν πάνω μου! Περιττό να πω ότι τα είδα όλα πήγα όσο πιο άκρη μπορούσα και ήμουν έτοιμος να βγω εκτός δρόμου! Ποιού δρόμου? Χαντάκι θέλω να πω.
Στη συνέχεια, σε μια ευθεία και σε στενό δρόμο, ενώ προσπαθούσαμε να περάσουμε μερικά αυτοκίνητα, είδαμε ένα άτομο με ειδικές ανάγκες να έχει καθίσει στη μέση του δρόμου! και να ζητάει ελεημοσύνη .



Τρελός? Ίσως. Φαίνεται ότι όλοι τον ήξεραν και τον απέφευγαν!
Δεδομένου ότι πρόκειται για Αύγουστο και Κυριακή, όταν περάσαμε την Αλβανία, γίναμε μάρτυρες σε τουλάχιστον 20 με 25 γάμους . Σχεδόν όλες οι νύφες καθόντουσαν στην πλευρά του συνοδηγού ενός κάμπριο αυτοκινήτου , (συνήθως Mercedes SLK), ενώ ένας άνδρας με μια τεράστια κάμερα (επαγγελματική) βιντεοσκοπούσε κρεμασμένος από το παράθυρο ενός νέου SUV συνήθως μίας Porsche Cayenne!!!
Μετά το Fier, σχεδόν στα μισά του δρόμου μέσω Αλβανίας, ξαφνικά ο δρόμος γίνεται σχεδόν ένα Autobahn! Έτσι, εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι την πορεία μας και η επόμενη στάση μας είναι στη Dures, δίπλα στη θάλασσα. Εδώ έχουμε το μοναδικό λυπηρό γεγονός για το σύνολο της διαδρομής μας: Την απουσία ενός PMR από το tankbag μου, ενώ ήμασταν σε ανάπαυση-χαλάρωση σε ένα τοπικό κατάστημα.










Κοντά στα Σκόδρα σταματήσαμε για λίγο νερό και ένα τσιγάρο ... Είναι αργά το απόγευμα και είμαστε πολύ κοντά στα σύνορα με το Μαυροβούνιο.







Μετά τη διέλευση του ποταμού με αυτήν την αρχαία γέφυρα, είναι τα σύνορα.
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για αυτήν την γέφυρα. Είναι χτισμένη από τα στρατεύματα του Μουσολίνη.



Πλησιάζοντας στο Bar(ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ), είδαμε κοντά στο βουνό φωτιά ... Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες από τις Δαλματικές ακτές από την προηγούμενη εβδομάδα καιγόντουσαν.







Σταματήσαμε για καφέ στο λιμάνι του Bar και μερικοί ντόπιοι ήθελαν να έχουν φωτογραφίες των παιδιών τους, και όχι μόνο, μπροστά από τις μηχανές μας. !



Ο δρόμος προς Kotor ήταν γεμάτο στροφές με καλή άσφαλτο και ...





... πολλή κίνηση κοντά στην παραλία...



Αργότερα εκείνο το βράδυ αφού φτάσαμε κάναμε την πρώτη μας βόλτα στην παλιά πόλη Κότορ

__________________
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ MANUAL

Ημέρα 3: August 6, 2007.


Kotor στο Ντουμπρόβνικ




Η Κίτρινη γραμμή είναι η διαδρομή που κάναμε.
Αυτή η ημέρα ήταν μια βόλτα… μόλις 90 χλμ από τον επόμενο προορισμό μας, το Ντουμπρόβνικ.





η παλιά πόλη Kotor είναι περιτριγυρισμένη από το κάστρο.










Ο καθεδρικός ναός και στο εσωτερικό του.









οι μηχανές ήταν σταθμευμένες ακριβώς έξω από την πύλη της παλιάς πόλης και όμως δεν υπήρχε καμιά ανησυχία. Ήταν οι μηχανές των Ελλήνων και είχαν και φύλαξη από αστυνομικούς του Μαυροβουνίου.






Ώρα για ψώνια και μερικά μικρά δώρα!

__________________
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ MANUAL

Ημέρα 3: 6 Αυγούστου 2007.
Kotor στο Ντουμπρόβνικ
Μέρος δεύτερο!





Όμορφα νησάκια μπορεί να δει κανείς μέσα στη θάλασσα σε όλη την διάρκεια της διαδρομής.







Μια πολύ γρήγορη διέλευση των συνόρων από το Μαυροβούνιο στην Κροατία.





Καθώς πλησιάζαμε Ντουμπρόβνικ ένα ζευγάρι με μια BMW K-σειρά σταμάτησε να μας μιλήσει. Ήταν Έλληνες!


Καλώς ήλθατε στο Ντουμπρόβνικ, αλλά ...






..που. να το δεις πίσω από το προπέτασμα καπνού;






Το κίτρινο διακεκομμένη γραμμή είναι το κομμάτι που καταγράφεται από το ξενοδοχείο Kompass έως την παλιά πόλη.



Ακριβώς από κάτω από το ξενοδοχείο μας στο Ντουμπρόβνικ, υπήρχε αυτή η υπέροχη παραλία. Αλλά ... περιμένετε ένα λεπτό: Γιατί είναι όλοι έξω από τη θάλασσα;! Δοκίμασα. Να μπω για μπάνιο αλλά ήταν απελπιστικά κρύα ! κολύμπησα για περίπου δύο λεπτά και στη συνέχεια βγήκα στον ήλιο και πάλι. ...






Ωραία η ζέστη !!! Έξω από την Αδριατική θάλασσα!



Αργότερα το βράδυ κάναμε άλλο ένα δώρο-ξεφάντωμα ψώνια στην παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ!








Η παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ.

__________________
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ MANUAL

Ημέρα 4: 7 Αυγούστου 2007.
Ντουμπρόβνικ προς Σπλιτ



Η Κίτρινη γραμμή είναι η διαδρομή που κάναμε.
Μια άλλη μικρή ημέρα. Μόλις 215 χιλιόμετρα ταξίδι και δύο διασχίσεις συνόρων. Μετά την παραλιακή οδό της Κροατίας (η μοναδική μέχρι στιγμής, στην πραγματικότητα), θα πρέπει να διέλθουμε μέσα από ένα μικρό κομμάτι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, μόλις 8 χιλιομέτρων! Το μικρό αλιευτικό λιμάνι της Neum σημειώνεται στο χάρτη, παραπάνω.

Το Ξενοδοχείο Kompass ήταν διαμονή μας στο Ντουμπρόβνικ, ενώ το Globo Hotel θα μας φιλοξενήσει για δύο νύχτες στο Σπλιτ.













Ακριβώς έξω από Ντουμπρόβνικ, ο δρόμος γυρίζει βόρεια θεαματικά κατά το βουνό και το λιμάνι.




Neum, B & H. Σταματήσαμε εδώ για μία ώρα, καφέ και panini. Ρωτήσαμε για το ξενοδοχείο απέναντι από το λιμάνι: Γιατί παραμείνει με τα σημάδια του πολέμου να είναι εμφανέστατα; Οι ντόπιοι μας απαντούν ευθέως: “Για να μην Ξεχνάμε”!!!.




Αργότερα το ίδιο βράδυ είχαμε ένα πολύ καλό δείπνο στην παλιά πόλη Σπλιτ.
Ημέρα 5: 8 Αυγούστου 2007
Split, Brac, Trogir.


Το επόμενο πρωί πήραμε ένα πορθμείο και οδήγησε στο νησί Brac, η οποία λέγεται ότι είναι η γενέτειρα του Μάρκο Πόλο.




Η κίτρινη διακεκομμένη γραμμή είναι η διαδρομή . Χιλιόμετρα ? Περίπου 100.






Η διαδρομή με το οχηματαγωγό ήταν σύντομη και γρήγορη.



Η διάσημη παραλία της Bol υπερπλήρης.



Πολλά πράγματα να κάνουμε εκτός από μπάνιο, ο Δημήτρης και η Βάσω έκαναν ένα μασάζ στυλ Ταϊλάνδης.






εγώ έκανα αλεξίπτωτο θαλάσσης




Η κίτρινη διακεκομμένη γραμμή είναι η διαδρομή για ΝΤΡΟΓΚΙΡ. Χιλιόμετρα ? : Περίπου 60.



Ένα ταξίδι 30 χλμ. βόρεια του Σπλιτ μας πήρε στην ιστορική πόλη της Trogir.







Ωραία παλιά πόλη. Σικάτοι άνθρωποι και πολύ ακριβά σκάφη!



η παλιά πόλη Trogir, είναι στην πραγματικότητα ένα νησί πολύ κοντά στην ηπειρωτική χώρα.

__________________
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ MANUAL

Ημέρα 6: 9 Αυγούστου 2007.
Σπλιτ το Vrsar



Η κίτρινη γραμμή είναι η διαδρομή που κάναμε. Σχεδόν. Στην πραγματικότητα, ένα νέο τμήμα της Α1 διαδρομής έχει δοθεί στην κυκλοφορία, από Split Zadar. Από Zadar βόρεια θα μπορείτε να δείτε το πραγματικό δρόμο που πήραμε. Αυτή η διαδρομή που επιλέξαμε να κάνουμε ως επί το πλείστον σε αυτοκινητόδρομο, δεδομένου ότι ήταν πρώτον 540 χλμ., και δεύτερον: έχοντας δει τον παραλιακό δρόμο πριν, έχουμε υποψίες ότι θα πρέπει να είχε τεράστια κίνηση. Σε αυτό το ταξίδι συναντήσαμε για πρώτη φορά μερικές σταγόνες της βροχής, κοντά στη Ριέκα.



Ριέκα.













Rovinj. Ωραίο μέρος, ωραία παλιά πόλη.



Vrsar από τη νύχτα. Και αν αναρωτιέστε, το όνομα στα ιταλικά είναι πολύ πιο εύκολο να το προφέρετε: Orsera!



[IMG]http://i961.photobucket.com/albums/ae91/tzianetopoulos/dalmatian/Cimg8919.jpg[/IMG]
Ωραίο λιμανάκι και δεν έχει και τόσο ακριβό βάρκες μπροστά!



Έτοιμο να φύγει για Βενετία.




Το ξενοδοχείο Pineta που μείναμε








Κατά μήκος του καναλιού σταματήσαμε για ένα ζευγάρι από φωτογραφίες ...





... τώρα ευθεία προς τη Σλοβενία και τη Βενετία!

__________________
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ MANUAL

Ημέρα 7: 10 Αυγούστου 2007
Vrsar να Venezia




Η Κίτρινη γραμμή είναι η διαδρομή που κάναμε. Χιλιόμετρα: 250 km.
Σε όλη την Βενετία είχαμε συνεχώς Βροχή (τι πρωτοτυπία!!!)





πήραμε ένα βαπορέτο που έκανε το Cαnal Grand Tour προς την πλατεία του Αγίου Μάρκου.




Η διάσημη γέφυρα στο Rialto.



Πολύ ακριβό γυαλί Μουράνο!






Από τη στιγμή που η βροχή σταμάτησε, όλοι βγήκαν από το καταφύγιο!






... αλλά εμείς είμαστε έτοιμοι για όλα !!!



Η γέφυρα για μια ακόμη φορά, αυτή τη φορά το βράδυ

Ημέρες 8 και 9: June 11 και 12, 2007
Από Venezia στην Ηγουμενίτσα και στη συνέχεια στην Αθήνα

Το πρώτο μέρος έγινε με πλοίο ΑΝΕΚ σε 24 ώρες. Την Κυριακή το πρωί θα αποβιβάστηκαν στην Ηγουμενίτσα Πήρα το δρόμο γρήγορα σπίτι: 490 χιλιόμετρα σε 5 ώρες σχεδόν χωρίς σταθμό!
Bye bye Venezia!



Κατά τα πρώτα λίγα χιλιόμετρα μέσα στα κανάλια της Βενετίας, το σκάφος είναι ρυμουλκούμενο, ώστε να μην διαταραχθούν τα κτίρια με κύματα.











Λίγες περισσότερες απόψεις της Βενετίας από το σκάφος ...


Ημέρα εννέα: ήταν επί ελληνικού εδάφους.



Η Κίτρινη γραμμή είναι η διαδρομή που κάναμε. Χιλιόμετρα: 490 km.

Aυτά και ελπίζω να μην σας κούρασα

__________________
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ MANUAL

Στέλλιο Μπράβο σας, πολύ καλή αναδρομή στα περασμένα για να μην ξεχνάμε τις ωραίες στιγμές μοτοσυκλέτας στα χρόνια που περνάνε!

__________________

Μπραβο Στελιο.Ωραιες αναμνησεις!!!

__________________

Ωραία "βόλτα" Στέλιο ...πάντα έτσι να περνάς