ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟ ΑΥΤΟΦΩΡΟ.
Καλη χρονιά σε ολες χρόνια καλά να έχουμε καλές βόλτες και να περνάμε καλά!!!!!!
Η ιστορία ενός φίλου που αγαπουσε καπου σε κάποια χριστουγενα στην χαλκίδα!!!
Κυριακή βράδυ, 3ης τα ξημερώματα ,εγώ στο κρεβάτι να κοιμάμαι ο μικρός αδερφός φαντάρος ,σε άδεια, όταν ξαφνικά…
-Νίκο! Νίκο
Πετάγομαι τρομαγμένος από τον ύπνο…
-Τι είναι ρε συ ?
ο αδελφός μου λιώμα μου ,λέει…
-είναι η αστυνομία κάτω και σε θέλει!
-εμένα?
-εσένα! μου είπαν ότι θέλουν!
Σηκώνομαι , φοράω φόρμα ,σαγιονάρα, φανέλα και κατεβαίνω να δω τι συμβαίνει ο αδερφός μου πέφτει ξερός με τα ρούχα στο κρεβάτι μου.
Ένα περιπολικό με δύο αστυνομικούς περίμενε από κάτω.
-τι έγινε ρε παιδιά ? ρωτάω.
-αδερφό σου είναι ? με ρωτάνε.
-ναι !
-να τον Χαίρεσαι! Μπες μέσα .
φοβήθηκα! με το που μπαίνω, ξεκινάει το περιπολικό…
-που πάμε ρε παιδιά ,με τις παντόφλες και τις πιτζάμες είμαι! τι έγινε ? πείτε μου !!
- είναι τρελό το παλικάρι? Με ρωτάει ο ένας .
ο άλλος γεμάτος αναστεναγμούς και με τα μάτια δακρυσμένα μου λέει…..
-κάναμε βάρδια στην παραλία της Χαλκίδας δίπλα στη γέφυρα, όταν ένα παπάκι περνάει στεγνά τα φανάρια και καρφώνεται σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, ο οδηγός πέρασε από πάνω !
-Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΜΟΥ!
-ναι! βγαίνουμε έξω από το περιπολικό μαζί με τους ταξιτζήδες της πιάτσας να δούμε αν χτύπησε ! αυτός σηκώνεται! μας παραμερίζει σαν να ήμασταν αόρατοι φωνάζοντας κάποιο γυναικείο όνομα...
-ΑΝΝΑ στάσου!
Ανεβαίνει στο παπί το οποίο είχε γίνει σμπαράλια το καρμπιρατέρ κρατιόταν σπασμένο από την ντίζα, η μπροστινή ρόδα ήτανε σαν να μην την είχανε ανακαλύψει ακόμα ,να πατάει την μανιβέλα ,να κλαίει και να φωνάζει το όνομα της!!
Πάμε κοντά, το πιάνω από το χέρι και ξέρεις τη γύρισε και μας είπε;
-τι σας είπε ρε παιδιά;
έβγαλε Ένα βαρύ αναστεναγμό και με βουρκωμένα μάτια μου λέει..
-ΕΧΕΙΣ ΑΓΑΠΉΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΟΥ ?
εκείνη την ώρα έφτασαν στον τόπο που διαδραματίστηκε όλο το συμβάν , ο κάτοχος του αυτοκινήτου μετά την ιστορία που του λέγανε οι ταξιτζήδες δε ζήτησε καμία αποζημίωση
,πήρα το παπί που έμοιαζε σε ότι άλλο θες εκτός από παπί και με τράβηξαν, εγώ πιασμένος από το παράθυρο να κρατιέμαι από το περιπολικό μέχρι το σπίτι .
όταν φτάσαμε ούτε μήνυση ,ούτε παρατηρήσεις, ούτε θεωρία, τους ευχαρίστησα και φεύγοντας μου λέει ο ένας..
-πρόσεχε τον έτσι, και αν ξυπνήσει να του πεις ότι τον καταλαβαίνω!
Ο αδερφός μου ξύπνησε την άλλη μέρα το απόγευμα με τα ρούχα όπως είχε πέσει και δεν θυμόταν τίποτα από όλα αυτά!!
__________________
οι τρελοί μείναμε λίγοι!!

__________________
οι τρελοί μείναμε λίγοι !

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΛΕΜΟΙ

γ@μω την...ευα!

__________________

Ωραιος ο bro....
Nα ναι παντα καλα...

__________________
Όλα στη ζωή ειναι ενας κύκλος...

"Μουρλοκομείο" σαν τον Ζίτσο και το αδερφάκι ....

Αλλά γι' αυτό μας αρέσει ο Ζίτσος .....

Γειά σου ρε Ζίτσο με τις "ευαισθησίες" σου ......




.

Μπράβο φιλαράκι.Και λίγη ευαισθησία χρειαζεται στις μέρες μας.