GS Forum - View Single Post

ΛΕΟΝΤΟΚΑΡΔΟΣ · #8 (**permalink**) 31-12-2008, 11:52

Απόσπασμα:

Αρχική Δημοσίευση από Arkas

Σήμερα φίλοι μου, θα σας διηγηθώ μια ιστορία. Ένα παραμύθι εάν θέλετε.

Μια φορά κι' έναν καιρό λοιπόν, σε μια όμορφη πόλη υπήρχε ένα μεγάλο καφενείο. Πολλοί το επισκέπτονταν και έκαναν παρέα. Μια ωραία των ημερών, κάποιος από τα μέλη της παρέας, ας τον ονομάσουμε Κακομοίρογλου, αποφάσισε να ανοίξει δικό του καφενείο, μαζεύοντας αρκετούς από τους φίλους του μαζί του.

Πράγματι λοιπόν, άνοιξε το καφενείο του και στην αρχή οι "δουλειές" πήγαιναν καλά. Κόσμος έμπαινε κι' έβγαινε, δημιουργήθηκαν πολλές και καλές νέες παρέες και ο Κακομοίρογλου........ έτριβε τα χέρια του.
Διαπίστωσε κάποια στιγμή ότι δεν προλάβαινε να εξυπηρετήσει όλους τους "πελάτες" και αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από ποιους άλλους, τους αρχικούς φίλους του με τους οποίους είχε ξεκινήσει. Πράγματι βρέθηκαν δέκα φίλοι οι οποίοι πήραν "επάνω" τους το μαγαζί και το "ανέβασαν" ακόμη περισσότερο. Εξυπηρετούσαν όλους τους "πελάτες", βοηθούσαν τους νέους επισκέπτες στα πρώτα τους βήματα και γενικά ανέλαβαν την όλη διαχείριση της "επιχείρησης". Ο Κακομοίρογλου, έπλεε σε πελάγη ευτυχίας. Οι "δουλειές" πήγαιναν καλά και είχε άξιους συνεργάτες.
Δυστυχώς όμως όπως συμβαίνει μερικές φορές, η επιτυχία πείραξε το μυαλό του καημένου του Κακομοίρογλου. Στην αρχή, ξέχασε την βοήθεια και την προσφορά των κολλητών του και άρχισε να αλλάζει συμπεριφορά απέναντί τους. Έγινε αυταρχικός, δεσποτικός και απότομος. Η επιτυχία του πήρε τα μυαλά και άρχισε να τους ειρωνεύεται και να τους χλευάζει. "Για κοίτα ποιους έχω και διατάζω" έλεγε συχνά πυκνά. "Εσείς δεν κάνετε τίποτα! Όλα από εμένα τα περιμένετε." Κι' έτσι σιγά σιγά οι κολλητοί του απομακρύνθηκαν από αυτόν και άλλοι δεν ξαναπάτησαν ποτέ στο καφενείο, κι' άλλοι το επισκέπτονταν αλλά πολύ πιο σπάνια πλέον.
Αλλά και απέναντι στους "πελάτες" άλλαξε η συμπεριφορά του Κακομοίρογλου. Ενώ στην αρχή ήταν ευγενικός και μειλίχειος, όσο ανέβαινε η δουλειά, άρχισε να γίνεται εριστικός και κακότροπος. Όταν ήθελε να μιλήσει στο καφενείο, απαιτούσε απόλυτη ησυχία λες και θα ανεκοίνωνε διάγγελμα προς τον λαό ο ........Πρωθυπουργός της Χώρας. "Κάντε ησυχία! Τώρα μιλάω εγώ!" Δεν ήταν λίγες οι φορές που ντρόπιαζε τους πελάτες του με τον τρόπο του και την συμπεριφορά του.Οι πελάτες δυσφορούσαν και σε κατ' ιδίαν συζητήσεις μεταξύ τους, τον χλεύαζαν και τον λοιδωρούσαν. Τον αποκαλούσαν μάλιστα και "γερολαδά". Όμως δεν άφηναν το καφενείο, γιατί στην περιοχή αυτή, δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο. Ο "γερολαδάς" το γνώριζε αυτό και το εκμεταλλευόταν. Μάλιστα με τον τρόπο του ανάγκαζε τους πελάτες να αγοράζουν προϊόντα απ' αυτόν με αποτέλεσμα να τα πληρώνουν δυό και τρεις φορές παραπάνω από την αξία τους. Όταν μάλιστα κάποιοι πιο θαρραλέοι πελάτες τολμούσαν να του μιλήσουν για τη συμπεριφορά του, τους απαντούσε "Δικό μου είναι το μαγαζί και σε όποιον αρέσει!"
Δεν ήταν μόνον ο αυταρχικός τρόπος που τον διέκρινε. Ήταν και η έμφυτη ζήλια του απέναντι στις παρέες που δημιουργούνταν μέσα στο καφενείο του. Όποτε έβλεπε να δημιουργείται μια παρέα πάντοτε έβρισκε τρόπους για να την διασπάσει. Ή έδιωχνε από το μαγαζί τον πυρήνα της παρέας με ψέματα και συκοφαντίες, ή προφασιζόταν δήθεν ανύπαρκτα πράγματα και καταστάσεις , ή ακόμα ακόμα επικαλούνταν και προσωπικές "γυναικοδουλειές" του προκειμένου να παρουσιαστεί σαν θύμα στα μάτια του κόσμου......
Το κλίμα στο καφενείο ήταν βαρύ. Διέξοδος πουθενά. Ώσπου μια μέρα, μια παρέα από το καφενείο "σήκωσε κεφάλι". Η κατάσταση είχε φθάσει στο απροχώρητο. Αποφάσισε να ανοίξει δικιά της καφετέρια.
Και πράγματι.
Μέσα σε λίγες μέρες, κατόρθωσαν το ακατόρθωτο. Άνοιξαν μια νέα καφετέρια με όλες τις ανέσεις. Φαρδιές και άνετες πολυθρόνες, ωραία μουσική, άψογος καφές, μα το κυριώτερο με ένα κλίμα ελευθερίας χωρίς λογοκρισία, αλληλεγγύης και αληθινής φιλίας. Στη νέα καφετέρια κανείς πλέον δεν έκανε το αφεντικό. Όλοι ήταν ίσοι μεταξύ ίσων. Τερματίστηκε η διάσπαση και ο αυταρχισμός.

Μια νέα ημέρα ξημέρωσε σ' αυτήν την όμορφη πόλη. Και κάθε μέρα που περνούσε η παρέα μεγάλωνε και γινόταν ακόμα πιο δυνατή.

Και ζήσαν αυτοί καλά κι' εμείς..................καλύτερα.

Τώρα βέβαια θα μου πείτε, καλά οι νέοι και ωραίοι, ο Κακομοίρογλου ο γερολαδάς , τί απέγινε;
Απ' ότι μαθεύτηκε στην πόλη, άλλοι είπαν ότι μεταμφιέζεται σε πελάτη και καθημερινώς επισκέπτεται την καφετέρια απειλώντας τους πελάτες ότι........θα τους διώξει από το καφενείο του και κάποιοι άλλοι ότι τελικά ..............έσκασε από το κακό του.

Αυτή ήταν η ιστορία φίλοι μου. Ελπίζω να την ευχαριστηθήκατε.
Στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις, είναι τυχαία και συμπτωματική.
΄Η μήπως όχι;

Δημήτρη .....ΕΓΡΑΨΕΣ !!!!!!!!!!!!!!!

.