|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Ηλία εμείς τα είπαμε πολλές φορές στο παρελθόν άλλα τώρα είναι πλέον το ταξίδι σας είναι έτοιμο να ξεκινήσει ! σου εύχομαι ολόψυχα κάλο ταξίδι και στου δυο σας αφού πω περαστικά στη Χριστίνα και της ευχηθώ να είναι γρήγορα ορθια και μαζί σου ! πιστεύω πως έκανα τα πάντα για να προετοιμαστει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το μεγάλο σου ταξίδι ! Η σκέψη μου καθώς και όλων πιστεύω θα είναι μαζί σας , από εσάς περιμένουμε νέα σας από τις περιπλανησεις σας στην Αφρική καθώς και πολλές φωτογραφίες !! και πάλι καλό σας ταξίδι !!!! |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
http://greece2india.apriliabikers.gr...essaloniki.jpg #
Ήταν 28 Ιουνίου του 2009, όταν ο Βροχίδης επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, έπειτα από 27 πανσελήνους στην Ανατολή. Στις 18 Ιουλίου 2013, ξεκίνησε και πάλι από το Λευκό Πύργο, για να πραγματοποιήσει ακόμη ένα όνειρό του, όπως και ο ίδιος είχε γράψει στο: mad about Africa : Το επόμενο ταξίδι ήταν στα σκαριά πριν καν τελειώσει το προηγούμενο! Το απόλυτο, το μεγάλο μου όνειρο από την παιδική μου ηλικία ήταν η Αφρική. Η ήπειρος που πάντα βρισκόταν πιο κοντά στις ρίζες της ανθρώπινης φυλής αποτελεί για πολλούς το ναό της περιπέτειας. Νομίζω πως ήρθε η ώρα, λοιπόν, να πάω να προσκυνήσω… # Ξεκίνησα με τη φωτογραφία του Ηλία στο Λευκό πύργο, τότε που επέστρεψε από το ταξίδι του στην Ινδία, μόνο και μόνο για το χαμόγελο που είχε στο πρόσωπό του και που ήταν ίδιο με το σημερινό . . . σα να ήξερε τη συνέχεια για το όνειρο και πως εκεί που βρίσκεται το σημείο τερματισμού, υπάρχει και η γραμμή της εκκίνησης. Λιάκο σου εύχομαι από καρδιάς, καλούς δρόμους και με το καλό ν' απολαύσουμε το συντομότερο τις νέες σου περιπέτειες, αποτυπωμένες στις σελίδες ενός νέου βιβλίου. Χριστινάκι, με το καλό να τον ακολουθήσεις και να συμπληρώνεις αυτό το αυθόρμητο χαμόγελο που υπάρχει μόνιμα στο πρόσωπο του φίλου μας. . . . ρε ταττού, μπας και πείραξες λάθος νεύρο; ξαναρωτάω. :D Όσοι μου είπαν να μεταφέρω τις ευχές τους στον Ηλία για καλό ταξίδι, μεταφέρθηκαν χωρίς να έχουν υποστεί την παραμικρή επεξεργασία. :) http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3070.jpg ΜεγΑλέξανδρε! Αφρική πήγες; http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3073.jpg Το μνημείο . . . http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3075.jpg . . . απέναντι από τη "μελέτη" της ντροπής. http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3076.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3080.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3081.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3082.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3084.jpg Τα φιλαράκια από τη Μάμα Άφρικα, άρχισαν να έχονται. http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3086.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3092.jpg Έτοιμος για τον δρόμο των οστών και με αξιόπιστο. . . . Ρε παιδιά, ο Λιάκος, ποιος είναι; :confused: |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3130.jpg
http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3134.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3135.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3137.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3138.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3139.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3140.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...SAM_3141-1.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3142.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3144.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3145.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3146.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3147.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3143.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3136.jpg http://i812.photobucket.com/albums/z...S/SAM_3133.jpg |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
:ye02: Ολα να πανε :sm8:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Καλο ταξιδι Ηλια& Χριστινα καλους δρομους και ολοι οι Θεοι μαζι σας !!:ye30:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Καλό ταξίδι Λιάκο και όλοι οι Θεοί του Πλανήτη μας, να σε φυλάνε ! Περιμένουμε ανταποκρίσεις... :re25::re25::re25::re25: |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Γερά γερά το ακρωτηρι ειναι κοντά καλο ταξίδι :hi14:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Το δύσκολο πέρασε...
Ο Ηλίας ξαναδραπέτευσε από την μπακαλοκοινωνία των μικροσκοπικών πεπρωμένων... ...κι από "μίαν ευτυχίαν 3ου ορόφου" (Ελύτης)... Τώρα τα πράγματα στο ταξίδι είναι εύκολα κι απλά! Ζήσε τη ζωή σ' αυτή την απίθανη ήπειρο, ταξιδεύοντας όπως μόνον εσύ ξέρεις! :di59: |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Kαλούς δρόμους Ηλία θα περιμένουμε ανταποκρίσεις σου.....:ye32:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Τα μεγάλα πνεύματα μίλησαν συγχρόνως...ουγκ....:cool:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Απόσπασμα:
Νικόλα ... το φωτορεπορτάζ ... http://www.myemoticons.com/images/co...es/perfect.gif |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
αντε Ηλία ,.,.
Πολύ έκατσες,.,. Χαιρετίσματα, ., στο μάμα Άφρικα,.. |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Καλα χιλιομετρα Ηλια περιμενουμε νεα σου και φωτο!!
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Καλό ταξίδι Ηλία ...
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Καλους δρομους Ηλια!!!!!!!!
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
5 Συνημμένο(α)
Τωρα πίνουμε καφε στην κοζανη
Στάλθηκε από το GT-N7100 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk 2 |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
4 Συνημμένο(α)
Στάλθηκε από το GT-N7100 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk 2
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Ηλία, καλό ταξίδι Περιμένουμε να μας μεταφέρεις τις εμπειρίες σου και να μας ξαναταξιδέψεις με το βιβλίο σου.
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
http://www.gsforum.gr/picture.php?al...pictureid=5597
μπραβο ηλια!νομιζω ολοι εδω μεσα σε ζηλευουμε!!με την καλη εννοια φυσικα!!καλα χιλιομετρα να εχεις και να εισαι γερος να πας παντου! |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Δεν υπαρχουν λογια για αυτα τα δυο παιδια!
Ευχομαι η προσπαθεια στην προετοιμασια και η αυστηρη προσηλωση στο ονειρο να ανταμειφθουν με αξεχαστες στιγμες και εμπειριες στη Μαυρη Ηπειρο:) |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Πρώτη ανταπόκριση από τον Ηλία ! Να και η πρώτη ανταπόκριση του ταξιδιού, η οποία γράφεται στο Αργυρόκαστρο της Αλβανίας! Την Πέμπτη, 18 Ιουλίου, ξεκινήσαμε από τη Θεσσαλονίκη με τις ευχές πολλών συγγενών και φίλων, που ήρθαν στο Λευκό Πύργο να μας αποχαιρετήσουν. Μαζί με τη Χριστίνα κατευθυνθήκαμε προς την Κοζάνη από το μικρό, όμορφο δρόμο που ακολουθεί τον Αλιάκμονα. Το προηγούμενο βράδυ δεν είχα κοιμηθεί καθόλου, τόσο λόγω της υπερέντασης, όσο και λόγω των ατελείωτων τελευταίων λεπτομερειών που έπρεπε να διευθετήσω και να ελέγξω διπλά. Στο δρόμο προς τη Βέροια, πρώτη φορά έπιασα τον εαυτό μου να κλείνει τα μάτια του πάνω στη μοτοσυκλέτα! Ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο, οπότε σταματήσαμε σ’ ένα ήσυχο παρκάκι να ξαπλώσουμε για καμιά ώρα. Συνεχίσαμε τη διαδρομή μας και κατασκηνώσαμε σ’ ένα οικοπεδάκι ακριβώς μπροστά στα ήρεμα νερά της Λίμνης Πολυφύτου, όπου είχαμε κατασκηνώσει και παλιότερα. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...-1-625x468.jpg Το Sinicё, ένα ξεχασμένο χωριό στα βουνά της Αλβανίας, που θυμίζει έντονα την Ήπειρο από την άλλη πλευρά των συνόρων. Την επόμενη μέρα αποχαιρέτησα τη Χριστίνα, αφού έφευγε προς την Κεφαλονιά, ενώ εγώ κατευθυνόμουν προς τα Βαλκάνια. Τώρα θα την ξαναδώ στην Ιταλία, όπου θα έρθει το Σεπτέμβριο με καράβι, για να ταξιδέψουμε μαζί στην Αφρική. Αφού έκανα ένα ευχάριστο διάλειμμα για να δω και ν’ αποχαιρετήσω καλούς φίλους στην Κοζάνη, συνέχισα προς το Γράμμο από τον όμορφο δρόμο που περνά από το Τσοτύλι και το Επταχώρι. Μάλιστα, ο Σάκης από την Κοζάνη μου πρότεινε να κάνω έναν κύκλο μέσω του Αυγερινού, όπου απόλαυσα μια όμορφη, καταπράσινη διαδρομή. Έφτασα στη συγκέντρωση Rainbow, που γινόταν στο Γράμμο, κοντά στη Λίμνη των Αρένων. Τα βουνά του Γράμμου τα είχα εξερευνήσει και παλιότερα κι είναι από τα αγαπημένα μου! Ειδικά η περιοχή γύρω από τη λίμνη μου θύμιζε κάτι ζωγραφιές με παραμυθένια τοπία, που είχε η γιαγιά μου κρεμασμένες στους τοίχους του σπιτιού της. Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς τι είναι οι συγκεντρώσεις Rainbow, αφού καθένας τις εκλαμβάνει διαφορετικά. Η ιστορία τους ξεκίνησε στις Η.Π.Α. το 1972. Νέοι, γέροι κι οικογένειες με παιδιά απ’ όλο τον κόσμο κατασκηνώνουν για ένα μήνα σε απομονωμένα μέρη, για να επανασυνδεθούν με τη μητέρα φύση και να ζήσουν έστω και για λίγο σε αρμονία με αυτή. Οι περισσότεροι έχουν μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα κι είναι πνευματικοί άνθρωποι. Άλλοι ακολουθούν παραδόσεις των Ινδιάνων, που έχουν ξεχαστεί, ενώ πολλοί πρόσκεινται στον ινδουισμό. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...-2-625x468.jpg Ευτυχώς που βρήκαμε λάστιχο να πλύνουμε τις μοτοσυκλέτες, γιατί η λάσπη είχε φτάσει μέχρι τη σέλα! Στις συγκεντρώσεις Rainbow απαγορεύονται τα μηχανοκίνητα οχήματα και οι ηλεκτρονικές συσκευές, αλλά παντού ακούγονται όμορφες μουσικές από εξωτικά μουσικά όργανα, όπως το σιτάρ, το σαντούρι και η άρπα στόματος, ένα μικρό, απλό οργανάκι που βγάζει πολύ ψυχεδελικούς ήχους. Στις συγκεντρώσεις αυτές γίνονται πολλές δραστηριότητες και μια από αυτές ήταν η εκμάθηση άρπας στόματος, όπου έλαβα μέρος κι εγώ! Στις επόμενες παρουσιάσεις, λοιπόν, θα σας παίζω άσματα .... Κατά τα άλλα, βοηθούσα κι εγώ στην κουζίνα ή όπου αλλού απαιτούνταν, αφού τα πάντα γίνονται με την εθελοντική εργασία όλων. Γύρω από τη φωτιά απολαμβάναμε ενδιαφέρουσες συζητήσεις κάθε μέρα. Πέντε μέρες σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν για να ηρεμήσω από την υπερβολική πίεση που ένιωθα όλους αυτούς τους μήνες που προετοίμαζα το ταξίδι. Δυστυχώς, ήταν τόσο έντονη η πίεση αυτή, που μου προέκυψε ακόμη και πρόβλημα υγείας. Ελπίζω να εξαλειφθεί τώρα που ξεκίνησα το ταξίδι… http://madnomad.gr/main/wp-content/u...-4-625x468.jpg Από εδώ και άπο άλλα πολλά παρόμοια εμπόδια έπρεπε να περάσουμε τις μοτοσυκλέτες μας… http://madnomad.gr/main/wp-content/u...-3-625x468.jpg Τα καταφέραμε και τις περάσαμε μια – μια πάνω από τον πεσμένο κορμό. Εκεί στο Γράμμο συναντηθήκαμε με το φίλο μου το Γιάννη το Δαλμάρα, που ήρθε μ’ ένα Honda AX-1, για να ταξιδέψουμε μαζί στην Αλβανία. Μετά από μια όμορφη διαδρομή στα βουνά της περιοχής, βγήκαμε από τους χωματόδρομους στο συνοριακό σταθμό της Κρυσταλλοπηγής. Αυτή τη φορά που έχω καλό GPS (να ‘ναι καλά το Motoraid!), έχω βρει την υγειά μου! Το να ταξιδεύω αποκλειστικά από χωματόδρομους έχει γίνει εφικτό και εύκολο, από άποψη πλοήγησης. Υπάρχει μια μαγική επιλογή στο GPS, που του δίνει εντολή να σχεδιάζει τις διαδρομές χρησιμοποιώντας μόνο χωματόδρομους. Έτσι, αυτές τις μέρες έχουμε κάνει μετρημένα χιλιόμετρα σε άσφαλτο! Μόλις μπήκαμε στην Αλβανία, πήραμε τα βουνά και απολαύσαμε (περισσότερο εγώ και λιγότερο ο Γιάννης!) μια επική χωμάτινη διαδρομή από το Kapshticё μέχρι το Mollaj και από το Qafzez μέχρι την Κλεισούρα (Kёlcyrё). Ειδικά το δεύτερο κομμάτι ήταν εξαιρετικά απαιτητικό. Είχε πολύ πέτρα, αρκετή λάσπη, ιδιαίτερα ανώμαλο έδαφος με βαθιά νεροφαγώματα, κατολισθήσεις που έκλειναν το δρόμο και πεσμένα δέντρα από το χειμώνα. Σ’ ένα σημείο έπρεπε να περάσουμε τις μοτοσυκλέτες πάνω από έναν κορμό. Όλοι μας έλεγαν πως ήταν κλειστός αυτός ο δρόμος και μας διαβεβαίωσαν πως ήμασταν οι πρώτοι που καταφέραμε να τον περάσουμε φέτος! Αυτές τις δύο μέρες κάναμε όλο κι όλο 290 χλμ., από τα οποία τα 180 ήταν εκτός δρόμου. Είδαμε πανέμορφα βουνά, μικρές λιμνούλες και ξεχασμένα, γραφικά χωριουδάκια. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...-5-625x468.jpg Μια τρομακτική πτώση του Γιάννη κατέληξε στο χείλος του γκρεμού! Τραβήξαμε τη μοτοσυκλέτα επάνω κι ύστερα τη σηκώσαμε, για να μη μας πέσει για πάντα στο χάος… Οι Αλβανοί που συναντήσαμε ήταν ιδιαίτερα φιλικοί. Μας καλωσόριζαν όλοι και μας βοηθούσαν σε ό,τι χρειαζόμασταν. Μου έκανε εντύπωση που είναι διακριτικοί. Αν περνούσαν από εκεί που κατασκηνώναμε, τους χαιρετούσαμε, αλλά δεν πλησίαζαν για να μη μας ενοχλήσουν. Αυτό μου φαίνεται πολύ παράξενο σε σχέση με τη συνεχή περιέργεια, αν και καλοδεχούμενη, που αντιμετώπιζα στην Ασία. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...-6-625x468.jpg Τέτοια ομορφιά απολαμβάναμε στα βουνά της Αλβανίας! Σε συνδυασμό με την άκρως ενδιαφέρουσα οδήγηση εκτός δρόμου, τι άλλο μπορώ να ζητήσω; Αυτή η λιμνούλα βρίσκεται πάνω από το χωριό Frashёr Δεύτερη ανταπόκριση από τον Ηλία μας ! Η ιστορία επαναλαμβάνεται… Και σ’ αυτό το ταξίδι προέκυψε βλάβη τη δεύτερη ‘βδομάδα και επέστρεψα στην Ελλάδα για να την επισκευάσω. Όταν ήμουν στην πανέμορφη πηγή Syri i Kaltёr, προσπαθώντας να βάλω μπρος τη μοτοσυκλέτα, διαπίστωσα πως είχε χαλάσει το κόμπλερ της μίζας. Η μίζα γυρνούσε ελεύθερα, αλλά ο κινητήρας δε γυρνούσε. Εκεί η πολύτιμη μανιβέλα έδειξε για πρώτη φορά την αξία της! Μια και ήμουν μόλις λίγα χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα, αποφάσισα να επιστρέψω στην Ελλάδα, για να φτιάξω τη βλάβη. Πρώτη φορά συναντώ τέτοια βλάβη σε XR 250. Στο παλιό μου XR, μετά από 140.000 χλμ., το κόμπλερ λειτουργεί ακόμη χωρίς κανένα πρόβλημα. Έπεσα στην περίπτωση φαίνεται... Εν τω μεταξύ, είχαμε απολαύσει με το Γιάννη το γραφικό Αργυρόκαστρο (Gjirokastёr). Εκεί, όταν συμμάζευα τα πράγματα στη μοτοσυκλέτα, άφησα για λίγο το κινητό μου πάνω στο σάκο μου. Πήγαμε να φάμε με το Γιάννη κι όταν γυρίσαμε, διαπίστωσα πως δεν είχα το κινητό μου! Τότε θυμήθηκα πως το είχα αφήσει έξω, πάνω στο σάκο που είχα στη μοτοσυκλέτα. Φυσικά, δεν ήταν πια εκεί και αμέσως σκέφτηκα πως μου έκλεψαν το υπέροχο δώρο του Αχιλλέα και της Χρύσας από τη Λάρισα. Δεν πρόλαβα να το σκεφτώ και πολύ, όταν κάποιος Αλβανός εκεί μπροστά μου έκανε νόημα. Είχε πάρει το κινητό μου και… το έκρυψε στο τσαντάκι που έχω στο ντεπόζιτο. Με έσωσε ο άνθρωπος! Συμμάζεψε το κινητό μου και ήταν κι εκεί μπροστά να το προσέχει μέχρι να γυρίσω! Ύστερα, επισκεφτήκαμε μια οικογένεια στο ελληνόφωνο χωριό «Καλύβια», απ’ όπου βλέπαμε την Κέρκυρα. Αυτή ήταν και η πρώτη αποστολή μας στα πλαίσια της δράσης μας «Το… πάμε το γράμμα!». Θα γίνει, λοιπόν, ειδικό αφιέρωμα σχετικά με αυτό. Αφού επισκεφτήκαμε τον ενδιαφέροντα αρχαιολογικό χώρο του Βουθρωτού (Butrint), ανεβάσαμε τις μοτοσυκλέτες στη σχεδία που περνούσε το κανάλι. Μετά από λίγα χιλιόμετρα φτάσαμε στα σύνορα. Εκεί αποχωριστήκαμε με το Γιάννη και δώσαμε ραντεβού γι' αργότερα. Εγώ κατευθύνθηκα προς τη Θεσσαλονίκη, όπου ψάχνω να βρω όσο πιο γρήγορα γίνεται τα κατάλληλα ανταλλακτικά, για να επισκευάσω τη μοτοσυκλέτα και να ξαναφύγω. http://i1346.photobucket.com/albums/...ps9dc53434.jpg Με φόντο το γραφικό Αργυρόκαστρο (Gjirokastёr) http://i1346.photobucket.com/albums/...psebd29fbc.jpg Πώς ν’ αντισταθούμε στα γαλαζοπράσινα νερά της πηγής Syri i Kaltёr… http://i1346.photobucket.com/albums/...ps3e3d1a27.jpg Ο Γιάννης περνά απέναντι τις μοτοσυκλέτες μας με τη σχεδία. Καλή συνέχεια και γρήγορα στην δράση πάλι, Ηλία μου ! :ye33::ye33::ye33: |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Μικρό το κακό Ηλία σε βλέπω να φέυγεις παρεούλα με το Χριστινάκι σου Όλα θα πάνε καλά από εδώ και μπρός Καλή συνέχεια με μόνο όμορφες στιγμές :ye33: |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Σας ευχαριστώ, παιδιά, για τη θετική σας ενέργεια!
Ελπίζω να είναι εντάξει τα ανταλλακτικά και σε λίγες μέρες με τη μοτοσυκλέτα και πάλι έτοιμη ν' αρχίσω να ρολάρω ;) |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
:re25::re25::re25:Καλη συνέχεια :ye02:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Ανταπόκριση από τον Ηλία ! Αφού επισκευάστηκε ο Μπαομπάμπης μου, ήρθε επιτέλους η ώρα να ξαναφύγω και να συνεχίσω το ταξίδι μου. Ίσως επειδή ήταν η δεύτερη φορά που έφευγα, δεν ένιωθα πως έφευγα για ένα τεράστιο ταξίδι. Αυτή τη φορά ένιωθα σα να έφευγα για εκδρομή. Όπως και να 'χει, έχοντας συνειδητοποιήσει πως πρέπει να αποχωριστώ την αγαπημένη μου φέτα, μια από τις αδυναμίες μου, έκανα μια τελευταία στάση στο Δρυόβουνο για να εφοδιαστώ;)! Όσοι μερακλήδες θέλετε αγνά τυροκομικά πάσης φύσεως, θα τα βρείτε στη Θεσσαλονίκη από το Χρήστο (6944 922 143). http://madnomad.gr/main/wp-content/u...-1-625x468.jpg Ένα τελευταίο προσκύνημα στο Δρυόβουνο, στο ναό των τυροκομικών, επιβαλλόταν! Επειδή δεν είχα χρόνο για χάσιμο,ήθελα να φτάσω από την πρώτη μέρα μέχρι το Berat της Αλβανίας. Έτσι, διάλεξα αυτό που οι χάρτες δείχνουν ως κεντρικό δρόμο από την Κορυτσά μέχρι το Ελμπασάν. Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε, όμως! Ο κεντρικός δρόμος ήταν χωματόδρομος αρκετών χιλιομέτρων που διέσχιζε ένα φαράγγι ανάμεσα στα βραχώδη βουνά. Γι' αυτό λατρεύω την Αλβανία! Η φύση έχει μείνει αναλλοίωτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο να βρει κανείς χωματόδρομους. Παρόλο που έριξε χαλάζι και βροχή για περίπου δυο ώρες, απόλαυσα τη διαδρομή. Αυτή ήταν και μια καλή δοκιμή για τα αδιάβροχα της Rev'it! Επιτέλους φορούσα κάτι που με κρατούσε στεγνό και από τη βροχή, αλλά και από τον ιδρώτα. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...Albania3-2.jpg Η μουσουλμανική γειτονιά του Berat με τα σπίτια οθωμανικής αρχιτεκτονικής, για τα οποία η πόλη έχει βραβευτεί από την Unesco. Στο Berat με φιλοξένησε ένας παλιός φίλος του φίλου μου του Κωστή. Μόλις του είπα ότι είμαι στην πόλη του, δεν άκουγε κουβέντα. "Θα έρθεις στο σπίτι μου", έλεγε. Το Berat έχει βραβευτεί από την Unesco για τα καλά διατηρημένα δείγματα οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Λίγο πιο βόρεια, επισκέφτηκα το κάστρο της Kruja, μέσα στο οποίο υπάρχουν σπίτια που κατοικούνται. Ανέβηκα στο βουνό πάνω από την πόλη για να επισκεφτώ ένα ενδιαφέρον τζαμί της σέκτας των Μπεκτασήδων Δερβίσηδων, που είναι χτισμένο μέσα σε μια σπηλιά. Ο Χατζί Μπεκτάς γεννήθηκε στο Ιράν το δέκατο τρίτο αιώνα κι έγραψε το Μακαλάτ, το ιερό βιβλίο της σέκτας που δημιούργησε. Είχε έρθει, επιτέλους, η ώρα που τόσο περίμενα! Άρχισα να κατευθύνομαι προς τις Αλβανικές Άλπεις. Πήγα μέχρι το Koman, για να απολαύσω την όμορφη διαδρομή με το βαρκάκι μέσα στην ομώνυμη λίμνη. Εκεί ήρθε κι ο Γιάννης ο Δαλμάρας, με τον οποίο ταξιδεύαμε και πριν στην Αλβανία, για να συνεχίσουμε το ταξίδι μαζί. Τα καραβάκια που υπάρχουν τώρα πια στη λίμνη είναι μικρά, αλλά χωρούν μερικές μοτοσυκλέτες. Προσέξτε, όμως, να μην την πατήσετε όπως κι εμείς.Το τουριστικό βαρκάκι χρεώνει 25 ευρώ για ένα άτομο και μια μοτοσυκλέτα.Δυστυχώς, στο Koman δε θα δείτε άλλο καραβάκι, οπότε είναι εύκολο να πέσετε στην παγίδα. Το πρωί, όμως, στις 9:00, όταν ξεκινούν τα καραβάκια, έρχεται στοKoman ένα άλλο πλοιάριο που στο κατάστρωμά του έχει ένα ολόκληρο αμάξωμα λεωφορείου (με τα καθίσματα, το τιμόνι, το λεβιέ ταχυτήτων κ.λ.π.!). Όλοι οι Αλβανοί μπαίνουν σ' εκείνο και φυσικά, πληρώνουν πολύ λιγότερο. Δυο άτομα με μια μοτοσυκλέτα που συναντήσαμε εκεί, είχαν πληρώσει μόνο 20 ευρώ συνολικά. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...Albania3-3.jpg Φορτώνοντας τις μοτοσυκλέτες στο βαρκάκι που θα μας ταξίδευε στην όμορφη Λίμνη Koman. Άλλοτε περνούσαμε ανάμεσα από καταπράσινες πλαγιές κι άλλοτε ανάμεσα από απόκρημνα, βραχώδη βουνά, ώσπου μετά από δυο ώρες περίπου φτάσαμε στο ήσυχο Fierzё. Κατευθυνθήκαμε προς τα λεγόμενα Καταραμένα Βουνά (Bjeshkёt e Namuna). Κάναμε μια πολύ απολαυστική χωμάτινη διαδρομή περνώντας από το χωριό Çerem. Συνεχίζοντας το χωματόδρομο, που γινόταν όλο και πιο δύσβατος, αλλά σε ευχάριστο επίπεδο, φτάσαμε μέχρι τα σύνορα με το Μαυροβούνιο. Ξαφνικά, στα 1.900 μέτρα υψόμετρο βρήκαμε κάποια μικρά οροπέδια όπου είχαν μαζευτεί αρκετοί βοσκοί με τα ζώα τους και τις οικογένειές τους κι έμεναν σε καλύβες ή αντίσκηνα. Μας φαινόταν απίστευτο, γιατί δεν περιμέναμε να δούμε κόσμο σε μια τόσο απομακρυσμένη περιοχή! Οι άνθρωποι αυτοί περνούν εκεί τους καλοκαιρινούς μήνες, βόσκοντας τα πρόβατά τους και μαζεύοντας βατόμουρα, που αφθονούν εκεί. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...Albania3-4.jpg Με μια οικογένεια βοσκών στα βουνά δίπλα στα σύνορα με το Μαυροβούνιο, στα 1.900 μέτρα υψόμετρο. Οι Αλβανικές Άλπεις, όμως, δε χορταίνονται έτσι εύκολα. Να μην έκανα και μια διήμερη πεζοπορία από την πανέμορφη Κοιλάδα Valbonё μέχρι το χωριό Theth; Βρήκαμε ένα πανέμορφο μέρος δίπλα στο κρυστάλλινο ποτάμι, όπου κατασκηνώσαμε. Ο Γιάννης περίμενε εκεί, όσο εγώ σκαρφάλωνα στο βουνό με το σάκο στην πλάτη. Κάπου εκεί πάνω γνώρισα και τον Alben, ένα βοσκό που μου μίλησε σε άπταιστα ελληνικά! Αν ακούσετε την ιστορία του, θα καταλάβετε τι αξιοθαύμαστος άνθρωπος είναι. Αν τυχόν περάσετε από το Simoni Kafe, το μικρό σταθμό που έφτιαξε εκεί για τους ορειβάτες, να του δώσετε τα χαιρετίσματα και την απέραντη αγάπη μου. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...Albania3-5.jpg Απολαμβάνοντας μια ωραία διαδρομή στην ξεραμένη κοίτη του ποταμού μέχρι το Rrogam στην Κοιλάδα Valbonё! Εκείνο το βράδυ θα κατασκήνωνα ακριβώς στην κορυφή του βουνού. Από 'κει η θέα ήταν συναρπαστική, αφού φαινόταν η Κοιλάδα Valbonё από τη μια μεριά και η κοιλάδα του Theth από την άλλη. Έβρεχε για περίπου δυο ώρες και το βράδυ δεν ήταν μακριά. Συνάντησα δυο Αλβανούς πάνω σε άλογα, που πήγαιναν στην άλλη μεριά. Με ρώτησαν πού πάω τέτοια ώρα και μου έλεγαν να τους ακολουθήσω, για να μη μείνω μόνος μου. Ο ένας ήξερε λίγες λέξεις ελληνικά και συνέχεια φώναζε: "έλα 'δω ρε". Ήταν από τις λίγες λέξεις που ήξερε. Φαίνεται πως έτσι του φώναζαν συνέχεια τ' αφεντικά του στην Ελλάδα κι αυτό του 'μεινε...Προσπαθούσα να τους εξηγήσω πως έχω αντίσκηνο και θα κατασκηνώσω λίγο πιο πάνω.Φυσικά, πήγαιναν πιο γρήγορα από 'μένα, αλλά σ' ένα σημείο με περίμεναν κι απορούσα γιατί, αφού δε μπορούσα να πάω μαζί τους. Τελικά, ο ένας είχε βγάλει τη σακούλα του με το ψωμί που είχε, ένα κρεμμύδι και λίγο τυρί και μου την έδωσε. Επέμενα πως δεν τη θέλω, γιατί έχω φαγητό, αλλά δεν καταλάβαινε, μάλλον,και μου έλεγε: "εντάξει, εντάξει". Ελπίζω έτσι να του συμπεριφέρθηκαν κι οι μανάδες που συνάντησε αυτός ο καημένος, όταν πεινασμένος περπατούσε για να φτάσει στην Ελλάδα... Στην κορυφή, φυσικά, φυσούσε όλη τη νύχτα, αλλά με τον εξοπλισμό που 'χω δεν αντιμετώπισα πρόβλημα. Να 'ναι καλά το Fifth Element στα Γιάννενα που μας εφοδίασε με τέτοιο καλό εξοπλισμό! http://madnomad.gr/main/wp-content/u...Albania3-6.jpg Ήδη μου λείπει η θέα των αγέρωχων κορυφών γύρω από την Κοιλάδα Valbonё… Όταν κατεβήκαμε από τα βουνά, στην κωμόπολη της περιοχής, το Bajram Curri, συναντήσαμε έναν άλλο Αλβανό που μας μίλησε ελληνικά και με στενοχώρησε η ιστορία του, γιατί μου επιβεβαίωσε πως η συμπεριφορά που αντιμετώπισαν αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα δεν ήταν αυτή που αντιμετωπίζουμε εμείς εδώ. Όταν περπατώντας από τα βουνά έφτασε στην Ελλάδα, τον έπιασε ο ελληνικός στρατός,του πήραν τα λεφτά και τον σάπισαν στο ξύλο ώσπου του έσπασαν το χέρι! Παρόλ'αυτά, ο άνθρωπος μας τα διηγούνταν με το χαμόγελο στα χείλη, χωρίς κανένα μίσος. Δε μπορώ να καταλάβω τι κτήνη είναι αυτά που δεν πονά η ψυχή τους όταν σπαν το χέρι κάποιου. Ο μικρός δρόμος προς τη Pukё έχει τόσες στροφές, που όλη μέρα χορεύαμε με τις μοτοσυκλέτες πλαγιάζοντας αριστερά και δεξιά. Λίγο πριν το Fushё-Arrёz ο Γιάννης άρχισε ν'ακούει ένα γουργουρητό στη μοτοσυκλέτα του. Όταν φτάσαμε στην πόλη, κούνησε την πίσω ρόδα κι είδε πως έσπασε το ρουλεμάν! Είχε ένα συνεργείο αυτοκινήτων εκεί και σταματήσαμε να ρωτήσουμε μήπως μπορούμε να βρούμε ρουλεμάν. Το έβγαλαν,πήγαν σ' ένα μαγαζί και ως εκ θαύματος το βρήκαν! Σε λιγότερο από δυο ώρες ήμασταν και πάλι στο δρόμο! http://madnomad.gr/main/wp-content/u...Albania3-7.jpg Πάλι σπασμένο ρουλεμάν πισινού τροχού… Μήπως είμαι γκαντέμης; Τουλάχιστον αυτή τη φορά επισκευάστηκε μέσα σε δυο ώρες! Δε μπορούσα να πιστέψω πόσο εύκολα επισκευάζεται μια τέτοια βλάβη αν σου τύχει σε πόλη και μάλιστα στην Ευρώπη. Εμένα εκεί που μου είχε τύχει, στα βουνά του Τατζικιστάν, έκανα τέσσερις μέρες να φτάσω σε πόλη, χωρίς ρουλεμάν στον τροχό, με σπασμένη ζάντα και χωρίς πισινό φρένο κι όταν έφτασα πάλι πήρε μέρες να επισκευαστεί. Τώρα έχουμε φτάσει στη Shkodra, δίπλα στα σύνορα με το Μαυροβούνιο. Σα να νιώθω ήδη μια νοσταλγία που αφήνω την Αλβανία, αλλά ελπίζω να μη με απογοητεύσουν και οι επόμενες, εκμοντερνισμένες χώρες που θα επισκεφτώ.... (Συνεχίζετε....) |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Μπραβο Ηλια καλη συνεχεια φιλε...:re25:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Το ηξερα οτι θα περασουμε απο διπλα σου.
Τωρα αντιλαμβανομαι οτι χανοντας το δρομο για το Valbone περασαμε απο κατω σου φιλε.. Μεσα απο τις καταραμενες πετρες του Eθνικου Παρκου Theth!! Kαλη συνεχεια:) |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Ηλία μου, χτες Δευτέρα κάπου ανάμεσα
Kumbor-Denovici-baosici-Bijela χαιρετηθηκαμε.,.,. ;) να χεις καλούς δρόμους φίλε μου..... |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Ανταπόκριση από τον Ηλία ! Μαυροβούνιο... Το Μαυροβούνιο στη σημερινή του μορφή είναι ένα νέο κράτος. Αφού διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία, το 1991, ήταν μέρος της Σερβίας. Μόλις το 2006 ανεξαρτητοποιήθηκε. Μπαίνοντας στη χώρα, κάναμε μια όμορφη διαδρομή δίπλα στη Λίμνη Skadar. Φτάσαμε μέχρι το Sveti Stefan, το πολυφωτογραφημένο νησάκι με την παλιά πόλη, την οποία ένας Έλληνας εφοπλιστής έχει νοικιάσει για 45 χρόνια και τη μετέτρεψε σε ξενοδοχείο. Τώρα ούτε οι ντόπιοι δε μπορούν να την επισκεφτούν, αν δεν έχουν άδεια από το ξενοδοχείο, οπότε λογικό είναι να έχουν παράπονα. Αφού αηδιάσαμε από τον πλούτο και τη φιγούρα που είδαμε εκεί, πήγαμε και στη Budva, για μια δεύτερη δόση. Τουλάχιστον εκεί μπορούσαμε να επισκεφτούμε την παλιά πόλη. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...o1-625x468.jpg Η παλιά πόλη της Budva… Μετά την καταιγίδα πάντα βγαίνει ήλιος http://madnomad.gr/main/wp-includes/.../icon_wink.gif Η έκπληξη ήταν η παλιά πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, το Cetinje. Είναι μια συμπαθητική, μικρή πόλη απλωμένη σε μια κοιλάδα με χαμηλά σπίτια, που όλα έχουν τον κήπο τους. Συνήθως είναι ξύλινα κι έχουν ζωηρά χρώματα. Η αρχιτεκτονική αρκετών δημοσίων κτιρίων θυμίζει την αυστριακή, έχοντας χτιστεί με μεγάλες, βαριές πέτρες και με όμορφες στέγες να τα στολίζουν. Το Cetinje δεν έχει κάτι το συναρπαστικό, αλλά έχει μια ωραία ατμόσφαιρα. Νιώσαμε πως είναι ανθρώπινη πόλη, στην οποία θα μπορούσα να ζήσω ακόμη κι εγώ, που δε συμπαθώ τις πόλεις. Κάπου εκεί αρχίσαμε να νιώθουμε πως είμαστε στη Βόρεια Ευρώπη, πράγμα που δεν πάψαμε να το νιώθουμε στις πόλεις του Μαυροβουνίου. Κάναμε μια ωραία διαδρομή στο ορεινό Εθνικό Πάρκο Lovćen και κάπου εκεί πήραμε ένα χωματόδρομο και βρήκαμε ένα καταπληκτικό μέρος για κατασκήνωση στα 1.320 μ. υψόμετρο. Για όσους περάσουν από ‘κει, έχω το στίγμα στο Live Trip Traveller. Κατεβαίνοντας από το βουνό, δε χορταίναμε να βλέπουμε από ψηλά τον Κόλπο του Kotor. H μορφή του είναι τέτοια, που θυμίζει φιόρδ. Κάναμε μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα και ρίξαμε και μια βουτιά, που ήταν η πρώτη μας σε θάλασσα, γιατί όλες οι υπόλοιπες ήταν σε λίμνες και παγωμένα ποτάμια! Η παλιά πόλη του Kotor, μέσα στο βενετσιάνικο κάστρο, ήταν αυτή που μας άρεσε περισσότερο. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...o2-625x468.jpg Το γραφικό Perast στον Κόλπο του Kotor, που με τη μορφή του δίνει την εντύπωση πως είναι σκανδιναβικό φιόρδ! Κάπου εκεί άρχισαν οι βροχές, που συνήθως ήταν καταρρακτώδεις και δε μας επέτρεπαν να χαρούμε τα μέρη που επισκεπτόμασταν. Διαρκούσαν λίγες ώρες, οπότε αν ήμασταν σε καμιά πόλη, κρυβόμασταν σε κανένα ναό ή αν ήμασταν στο δρόμο, απλά φορούσαμε τ’ αδιάβροχα και συνεχίζαμε. Μια μέρα, όμως, έβρεχε από το βράδυ μέχρι τις 13:00 και μείναμε μέσα στ’ αντίσκηνα μέχρι να σταματήσει. Αυτά τα γράφω περισσότερο για να μη ζηλεύουν τα παλικάρια του moto! Ορίστε, σαπίσαμε κι εμείς απ’ τη βροχή! Αφού περπατήσαμε λίγο και την παλιά πόλη του Herceg Novi, που είναι λιγότερο τουριστική, κατευθυνθήκαμε προς το σημαντικότερο τόπο προσκυνήματος του Μαυροβουνίου για τους Χριστιανούς Ορθόδοξους, το Μοναστήρι Ostrog. Είναι χτισμένο πάνω σ’ έναν κάθετο βράχο, αξιοποιώντας δυο μικρές σπηλιές που υπάρχουν εκεί. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...o3-625x468.jpg Ξεκινώντας τη χωμάτινη διαδρομή μας από το πυκνό και υγρό δάσος του Εθνικού Πάρκου Biogradska Gora. Έκτοτε άρχισαν οι διαδρομές μας στα βουνά, που τόσο περίμενα. Από το Εθνικό Πάρκο Biogradska Gora πήραμε ένα χωματόδρομο, που ανέβαινε μέχρι τα 1.930 μ.. Το τοπίο ήταν πανέμορφο! Κάπου εκεί έπεσε η μια χούφτα από τη μοτοσυκλέτα του Γιάννη, ενώ του έσπασε η μεταλλική βάση από τις προστατευτικές μπάρες που έχει φτιάξει γύρω από το fairing. Με λίγο σύρμα διορθώθηκαν όλα! Κατασκηνώσαμε δίπλα σ’ ένα κρυστάλλινο, μικρό ρυάκι και κοιμηθήκαμε ακούγοντας το νερό να κυλά ήρεμα στο καταπράσινο λιβαδάκι. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...o5-625x468.jpg Το πανέμορφο μέρος όπου κατασκηνώσαμε, στα 1.800 μ. υψόμετρο, ανάμεσα στα λικνίσματα του φιδίσιου ρυακιού. Οδηγώντας μέσα στο Φαράγγι Tara και δίπλα στον ομώνυμο ποταμό, μπήκαμε στο Εθνικό Πάρκο Durmitor. Είδαμε τη δημοφιλή Μαύρη Λίμνη και πήραμε ένα καταπληκτικό δρομάκι προς τα σύνορα της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης. Περάσαμε το ορεινό πάσο Pašina Voda στα 1.908 μ. και κινιόμασταν σε πανέμορφα οροπέδια για αρκετή ώρα. Την τελευταία μας μέρα στο Μαυροβούνιο την περάσαμε δίπλα στον ποταμό Piva. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...o4-625x468.jpg Ανεβαίνοντας το βουνό μέχρι τα 1.930 μ. υψόμετρο. Στην κορυφογραμμή είχε δυνατό αέρα και πολύ ομίχλη. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο Γιάννης δεν ήθελε να κατασκηνώσουμε εκεί. Αυτή η μικρή χώρα, σίγουρα έχει πολλές ομορφιές, αλλά μας εξέπληξε αρνητικά το γεγονός πως έχουν εκμεταλλευτεί τουριστικά τα πάντα και ειδικά τα παράλια. Παραείναι ανεπτυγμένο το Μαυροβούνιο για τα γούστα μας. Το θετικό είναι πως το έχουν αξιοποιήσει σωστά. Μπορεί να πρέπει να πληρώσει κανείς για το παραμικρό, όπως στάθμευση, τουαλέτες, εθνικά πάρκα κ.λ.π., αλλά οι τιμές είναι λογικές και τα πάντα είναι απίστευτα οργανωμένα. Επίσης, οι ντόπιοι είναι άριστοι στη συμπεριφορά τους. Οι οδηγοί πάντα μας άνοιγαν δρόμο για να περάσουμε και δεν οδηγούσαν επιθετικά. Μου έλειψαν, όμως, οι επικές εκτός δρόμου διαδρομές στα αγέρωχα βουνά της Αλβανίας… http://madnomad.gr/main/wp-content/u...o6-625x468.jpg Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η περίφημη Μαύρη Λίμνη στο Εθνικό Πάρκο Durmitor λέγεται “Μαύρη”! (συνεχίζεται....) |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Ανταπόκριση από τον Ηλία ! Μπαίνοντας στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, απολαύσαμε μια ωραία χωμάτινη διαδρομή στο Όρος Bjelašnica. Επισκεφτήκαμε το χωριό Umoljani και κατασκηνώσαμε στο απομονωμένο Lukomir. Μέχρι το 2010 σ’ αυτό τ’ όμορφο χωριό έμεναν δέκα άτομα το χειμώνα. Τώρα πια δε μένει κανείς. Έρχονται μόνο το καλοκαίρι με τα εκατοντάδες πρόβατά τους, για να εκμεταλλευτούν τα πλούσια βοσκοτόπια της περιοχής. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a1-625x468.jpg Μπαίνοντας στο απομονωμένο Lukomir πέσαμε πάνω στην ώρα που όλοι επέστρεφαν τα ζώα τους από τη βοσκή. Την επομένη φτάσαμε στο Σεράγεβο (Sarajevo), το σταυροδρόμι αυτό των πολιτισμών, που τόσο έχει ταλαιπωρηθεί. Οι επιπτώσεις του πολέμου μεταξύ 1992 και 1995 είναι φανερές παντού. Παντού νεκροταφεία βλέπει κανείς, ενώ τα σπίτια έχουν ακόμη αμέτρητα σημάδια από τα βλήματα. Πολλά έχουν καλυφθεί κι η πρωτεύουσα έχει εκμοντερνιστεί. Τα σημάδια, όμως, στις ψυχές των ανθρώπων δεν καλύπτονται τόσο εύκολα. Παρόλ’ αυτά είναι ευχάριστα εντυπωσιακό να βλέπει κανείς παρέες χριστιανών μαζί με ευσεβείς μουσουλμάνες να κυκλοφορούν στους δρόμους της πόλης. Τώρα πια φαίνεται πως συμβιώνουν ειρηνικά. Κάπου εκεί ήρθε η ώρα ν’ αποχαιρετήσω το Γιάννη, ο οποίος πήρε το δρόμο της επιστροφής για την Ελλάδα. Αν και δε γνωριζόμασταν επαρκώς όταν μου πρότεινε να ταξιδέψουμε για λίγο μαζί, ήταν μάλλον από τους πιο καλούς συνταξιδιώτες που θα μπορούσα να έχω. Έβλεπε τα πάντα θετικά και ποτέ δεν είχε παράπονο (ε, μόνο στα κατσάβραχα που τον πήγαινα λίγο δυσανασχετούσε, αλλά του άρεσε στο τέλος!). Ακόμη κι αν δε βρίσκαμε καλό μέρος για κατασκήνωση, πάντα με το χαμόγελο έλεγε: “εδώ, τέλεια είναι!” κι ας ήταν γεμάτο πέτρες και δίπλα στο δρόμο. Ο Γιάννης κοντεύει να πατήσει τα 60, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να ταξιδέψει κατ’ αυτό τον τρόπο. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a2-625x468.jpg Το Σεράγεβο, σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, συνδυάζει τζαμιά, εκκλησίες, παλιά σπίτια οθωμανικής αρχιτεκτονικής και μοντέρνους ουρανοξύστες… Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Όχι για να παινέψω το Γιάννη, αλλά για να αποδειχθεί άλλη μια φορά πως η ηλικία δεν εμποδίζει κάποιον να κοιμάται κάθε βράδυ κάτω απ’ τ’ άστρα, πάνω στις πέτρες, να μαγειρεύει σ’ ένα γκαζάκι και να τρώει 1-2 φορές την ημέρα, να καβαλά τη μοτοσυκλέτα του σε δύσβατα βουνά και να μην ξέρει ούτε πού θα φτάσει ούτε τι θα συναντήσει ούτε πού θα κοιμηθεί. Να ‘λέγα ότι τον βοηθούσε ο εξοπλισμός του… ένα παλιό, ρημαγμένο AX-1 250 κ. εκ. έχει, στο οποίο μια το αμορτισέρ δε δούλευε, μια το ρουλεμάν έσπασε, μια οι προστατευτικές μπάρες έσπασαν, μια η χούφτα έπεσε… Όσο για το αντίσκηνο… ένα από αυτά τα φτηνιάρικα ήταν και του έβαζε νάιλον από πάνω όταν έβρεχε καταρρακτωδώς. Το δύσκολο σ’ αυτά τ’ αντίσκηνα, όμως, είναι να εμποδίσεις το νερό να μπει από το πάτωμα. Να ‘λεγα πως του περισσεύουν τα χρήματα… Ευτυχώς, τα οικονομικά ήταν κάτι ακόμη στο οποίο ταιριάζαμε, οπότε χωρίς να μείνουμε ούτε μια βραδιά σε ξενοδοχείο, τις τρεις ‘βδομάδες που ταξίδεψε ο Γιάννης μαζί μου πρέπει να ξόδεψε γύρω στα 300 ευρώ συνολικά. Όλα αυτά δείχνουν άλλη μια φορά πως μόνο διάθεση χρειάζεται κι η ηλικία δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια δικαιολογία που χρησιμοποιούν όσοι βλέπουν ένα τέτοιο ταξίδι σαν ταλαιπωρία. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a3-625x468.jpg Εξερευνώντας την επαρχία της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης. Ήταν ώρα να κάνω την πρώτη αλλαγή λαδιού στη μοτοσυκλέτα μου. Πήγα σ’ ένα βενζινάδικο, για να χρησιμοποιήσω μια λεκάνη τους και να χύσω εκεί το παλιό λάδι. Επόμενος σταθμός ήταν το αινιγματικό Visoko. Εκεί λέγεται πως βρίσκεται η παλιότερη και μεγαλύτερη πυραμίδα στον κόσμο, η Πυραμίδα του Ήλιου. Κατασκευάστηκε πάνω από 12.000 χρόνια πριν, ενώ το ύψος της ξεπερνά τα 220 μέτρα! Τώρα πια βλέπει κανείς ένα λόφο κι αρχικά θεώρησα πως δεν άξιζε καν να ‘ρθω να δω αυτό. Όταν, όμως, επισκέφτηκα τα Τούνελ Ravne, άλλαξα γνώμη! Είναι ένας λαβύρινθος από τούνελ δεκάδων χιλιομέτρων που κατασκευάστηκαν την ίδια εποχή με το σύμπλεγμα των πυραμίδων. Είχαμε έναν πολύ καλό ξεναγό, που μας εξηγούσε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη μεταφυσική πλευρά των τούνελ. Μας έδειξε τους ογκόλιθους που βρίσκονται πάνω από τη σύζευξη δύο υπόγειων ποταμών και με τα όργανα μέτρησης βρήκαν πως μάλλον υπάρχουν κρύσταλλοι χαλαζία (quartz) μέσα τους. Οι υπόγειες αίθουσες που επισκεφτήκαμε έχουν μέχρι και 40 φορές περισσότερα από το συνηθισμένο αρνητικά ιόντα στην ατμόσφαιρα κι αυτό βοηθά πολύ στην υγεία! Διεθνείς επιστήμονες έχουν κάνει μετρήσεις για να ανακαλύψουν όλες αυτές τις εντυπωσιακές ιδιότητες. Τώρα υπάρχουν αμέτρητοι εθελοντές απ’ όλο τον κόσμο, που μαγεύονται με το μυστηριώδες Visoko κι έρχονται να βοηθήσουν στις ανασκαφές και το καθάρισμα των τούνελ. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a4-625x468.jpg Οι παλιοί νερόμυλοι της Λίμνης Pliva, κοντά στο Jajce. Πήγα μέχρι το γραφικό χωριό Vranduk, όπου έκανα μια βόλτα γύρω από το επιβλητικό κάστρο του 14ου αιώνα. Συνεχίζοντας, έριξα μια ματιά στην παλιά πόλη του Travnik κι έφτασα στο Jajce. Εκεί με φιλοξένησε η Sabina, μια Βόσνια που είχε φιλοξενήσει και την αδερφή μου με το αγόρι της πριν ένα μήνα, όταν γυρνούσαν τα Βαλκάνια με ωτοστόπ. Το Jajce είναι μια ήσυχη κωμόπολη, που βρίσκεται σε μια πανέμορφη περιοχή γεμάτη ποτάμια, καταρράκτες και λίμνες. Όλα αυτά μαζί με την οχυρωμένη παλιά πόλη, συνθέτουν μια παραμυθένια εικόνα. Από ‘κει ξανακατέβηκα πάλι νότια, για να μη χάσω τη σπουδαία ατραξιόν της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, το Mostar! Ο γνωστός τηλεοπτικός αστέρας Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής είχε παραγγείλει την κατασκευή της γέφυρας, που ολοκληρώθηκε το 1566 και τώρα προσελκύει όλο αυτό το πλήθος τουριστών, αφού θεωρείται θαύμα της μηχανικής. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a5-625x833.jpg Χαλκουργός επί το έργον στα στενά της παλιάς πόλης του Mostar. Σ’ αυτή την περιοχή επισκέφτηκα αρκετά ενδιαφέροντα μέρη. Οι Καταρράκτες Kravice χύνονται σε μια λίμνη που σχηματίζεται, ιδανική για μια δροσερή βουτιά. Το μέρος έχει απαράμιλλη ομορφιά! Μου θύμισε μια μικρογραφία από τις εικόνες που έχω δει από το Εθνικό Πάρκο Krka ή το Plitvice στην Κροατία, μόνο που εδώ δε συγκεντρώνεται τόσο πολύς κόσμος ούτε έχει πανάκριβο εισιτήριο. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a6-625x468.jpg Πώς ν’ αντισταθώ μια βουτιά στα κρύα νερά που φέρνουν οι Καταρράκτες Kravice; Κάτι άλλο που μ’ εντυπωσίασε ήταν η νεκρόπολη της Radimlja! Η Βοσνία – Ερζεγοβίνη φημίζεται για τις μεσαιωνικές επιτύμβιες στήλες που βρίσκονται διασκορπισμένες στη χώρα. Συνήθως είναι ορθογώνιοι βράχοι, πολλές φορές με κωνική οροφή, στους οποίους σκαλίζουν διάφορα σχέδια. Οι επιτύμβιες στήλες της Radimlja θεωρούνται οι πιο περίτεχνες κι όχι άδικα. Κάπου εκεί ήρθε η ώρα να βγω από τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη με προορισμό την Κροατία. Αυτή η χώρα μ’ εντυπωσίασε με τις αμέτρητες παλιές της πόλεις και τα κάστρα, ενώ μ’ άρεσε ιδιαίτερα που το μεγαλύτερο μέρος της δεν είναι τουριστικό. Μην ξεχνάτε πως την ακριβή διαδρομή μου με περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να τη βλέπετε στο Live Trip Traveller. |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Με το καλό να πάτε και να γυρίσετε!
Περημένω και εγώ με αγωνία κάθε μέρα τη νέα ανταπόκριση :re27: |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Kαι νέα ανταπόκριση από τον Ταξιδευτή μας Ηλία Βροχίδη ! Κροατία Μπαίνοντας στην Κροατία, επισκέφτηκα το περίφημο Dubrovnik. Η παλιά του πόλη εντός των τειχών είναι εντυπωσιακή, αλλά και τόσο τουριστική, που μέχρι κι Έλληνες συνάντησα και μάλιστα αρκετούς! Πρόσφυγες από την Επίδαυρο ίδρυσαν το Dubrovnik πριν 1.300 χρόνια. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a1-625x468.jpg Το Dubrovnik φαίνεται εντυπωσιακό και από μακριά, αλλά και από κοντά! Κινήθηκα προς τη χερσόνησο όπου βρίσκεται το Orebić. Πήρα ένα χωματόδρομο για να βγω σ’ ένα ήσυχο ψαροχώρι. Από την άλλη μεριά της χερσονήσου έφτανε η άσφαλτος μέχρι το χωριό, αλλά το πρόβλημα ήταν πως ο χωματόδρομος με την άσφαλτο δεν ενώνονταν. Περπάτησα με τα πόδια στο χωριό, για να δω αν μπορώ να περάσω τη μοτοσυκλέτα από ‘κει. Έπρεπε να κατέβω 20-30 πλατιά σκαλοπάτια. Τάραξα λίγο την ησυχία του χωριού, αλλά τελικά κατέβασα εύκολα τη μοτοσυκλέτα κι έφτασα στο δρόμο! http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a2-625x468.jpg Στο σπίτι όπου θεωρείται ότι γεννήθηκε ο Μάρκο Πόλο το 1254 στο Νησί Korčula. Πήρα το καραβάκι για να κάνω μια βόλτα στο Νησί Korčula (να δείτε που ελληνικό θα ήταν κι αυτό και θα ερωτεύτηκε ο άρχοντας κανένα κοριτσούδι!). Από ‘κει πήρα άλλο καράβι κι αποβιβάστηκα μετά από τρεις ώρες στο Split, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κροατίας. Με φιλοξένησε η Branka και μου ‘δειξε όλα τα κατατόπια. Το Παλάτι του Διοκλητιανού θεωρείται ένα από τα πιο επιβλητικά ρωμαϊκά κτίρια που έχουν σωθεί κι όχι άδικα. Η Branka δανείστηκε ένα δεύτερο κράνος από κάποιο φίλο της και κάναμε αρκετές βόλτες με τη μοτοσυκλέτα σε ενδιαφέροντα μέρη γύρω από την πόλη, όπως στην παραθαλάσσια κωμόπολη του Omiš, στο κάστρο του Klis και στα ρωμαϊκά ερείπια του Solin. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a3-625x833.jpg Ξεχασμένοι λεγεωνάριοι προστατεύουν ακόμη το Παλάτι του Διοκλητιανού στο Split! Ανεβαίνοντας προς τα βόρεια, επισκέφτηκα την παλιά πόλη του Zadar, όπου διανυκτέρευσα ένα βράδυ φιλοξενούμενος του Ραφαήλ. Κάπου εκεί δεν άντεχα να δω άλλες παλιές πόλεις (μα καλά, όλες τις διατηρούν εδώ;) και πήρα τα βουνά! Μπήκα στο Εθνικό Πάρκο των Λιμνών Plitvice κι έκανα μια τετράωρη πεζοπορία για ν’ απολαύσω το πανέμορφο τοπίο με τις τόσες λίμνες και τους καταρράκτες που σχηματίζονται ανάμεσά τους. http://madnomad.gr/main/wp-content/u...a4-625x468.jpg Με έκπληξη ανακάλυψα πως ο Αυτοματίξ ζει και μάλιστα εργάζεται ακόμη για τον Αστερίξ και τον Οβελίξ! Κατασκήνωσα μέσα στο δάσος, αλλά το επόμενο πρωί ξύπνησα με βροχή, η οποία με συνόδευε τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Κατέστρωσα σχέδιο για να μαζέψω το αντίσκηνο κι όλα μου τα πράγματα χωρίς να βραχούν. Φόρεσα τ’ αδιάβροχά μου κι έβαζα προσεκτικά τα πράγματα στις βαλίτσες. Στο τέλος ξέστησα το αντίσκηνο χωρίς ν’ αφαιρέσω το εξωτερικό κάλυμμα. Αφαίρεσα τις μπανέλες και δίπλωσα το υπόλοιπο αντίσκηνο όπως ήταν, οπότε δε βράχηκε από μέσα. Αυτό είναι το σημαντικότερο, για να ‘χω τουλάχιστον ένα στεγνό μικρό μέρος να κοιμηθώ πάλι το επόμενο βράδυ. Μέσα από μικρά δρομάκια, ανεβοκατεβαίνοντας καταπράσινα ή βραχώδη βουνά, πέρασα στη Σλοβενία από κάποια μικρά σύνορα βόρεια της κωμόπολης Buzet. |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
τνχ Αργυρη:ye02:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Έφυγε και η Χριστίνα σήμερα για μέρη όμορφα,μακρινά και μοναδικά!
Συναντηθήκαμε στο λιμάνι της Πάτρας,στείλαμε και τις ευχές μας στον Ηλία. Όλα να σας πάνε κατ'ευχήν! http://img.tapatalk.com/d/13/09/18/e9ehu8av.jpg http://img.tapatalk.com/d/13/09/18/a5a5e3ub.jpg Στάλθηκε από το σούπερ ντουπερ κινητό μου! |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
Πάχυνε κ ομόρφυνε το Χριστινάκι:)
Καλο δρόμο να έχεις! |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Ανατολής με XR 250
http://img.tapatalk.com/d/13/09/18/e9ehu8av.jpg Kαλό ξεκίνημα στο Χριστινάκη !:ye36::ye36: Μάριε mersi για όλα .... Ξέρεις εσύ!!!! :ye33::ye33::ye33: |
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Απόσπασμα:
|
Απάντηση: mad about Africa: Ο γύρος της Αφρικής και της Μ. Α
Απόσπασμα:
|
| Όλες οι ώρες είναι σε GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 04:29. |
vBulletin Version 3.8.4
Jelsoft Enterprises Ltd.
Όλα τα γραφόμενα αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του GS Forum!