Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Για το Κοτόρ κρατούσα πολύ μεγάλο καλάθι και απογοητεύτηκα. Οκ, είναι – πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη – ένα πολύ όμορφο φιόρδ με εξίσου όμορφα τοπία αλλά τίποτα περισσότερο. Η αλήθεια είναι ότι ερχόμενοι από τη χλιδή της Κροατικής ριβιέρας και του Ντουμπρόβνικ ήμασταν επηρεασμένοι αλλά εγώ όσο ήμουν στο Μαυροβούνιο δεν έβλεπα την ώρα να φύγω λόγω της αφόρητης κίνησης και της γενικά άναρχης εικόνας




Πάντως τα χρώματα του το σούρουπο ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακά



Σίγουρα εκείνο το κάστρο θα είχε εκπληκτική θέα αλλά που να τρέχεις..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Μετά από λίγο αρχίσαμε την περιήγησή μας στο εσωτερικό του παραλιακού κάστρου. Η σύγκριση με του Ντουμπρόβνικ της προηγούμενης μέρας αναπόφευκτη. Πολύ λιγότερος κόσμος (δεν ήταν κακό αυτό ) γραφικά μεν, αλλά λιγότερο όμορφα

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Το Kotor , αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 168 π.Χ. , ενώ μετονομάστηκε κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκης Αυτοκρατορίας ως Acruvium, ( Αρχαία Ελληνικά : Ἀσκρήβιον ) και ήταν μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Δαλματίας.
Το Kotor άρχισε να θωρακίζεται από τις αρχές του Μεσαίωνα όταν ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έχτισε ένα φρούριο μετά την εκδίωξη των Οστρογότθων. Μια δεύτερη πόλη φέρεται να δημιουργήθηκε στα υψώματα γύρω από αυτό από τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο τον 10ο αιώνα.
Η πόλη λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς το 840 .




Είχαμε την τύχη να ετύχουμε την αναχώρηση ενός πελώριου κρουαζιερόπλοιου το οποίο έκανε μανούβρα πίσω απελπιστικά αργά ώστε να απολαύσουν το τοπίο και να φωτογραφίσουν οι επιβάτες του στις κουπαστές



Κινέζοι παντού


Για το τέλος της βραδιάς δεν είχε τίποτα ιδιαίτερο. Τα μεσημέρια μας έβρισκαν στους δρόμους οπότε κι απόψε το βράδυ βρήκαμε ένα όμορφο στέκι εντός του κάστρου, τσιμπήσαμε κάτι κι επιστρέψαμε στο Radanovici για νανάκια. Ανυπομονούσα για την επόμενη μέρα τόσο γιατί ήξερα ότι η διαδρομή είναι απείρου κάλλους αλλά κυρίως γιατί μας περίμενε η πόλη που ήθελα να δω περισσότερο από όλες στο ταξίδι.
Το Σεράγεβο


Συνεχίζεται..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Πολύ όμορφα.

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Μπράβω στα φιλαράκια. Περιμένω την συνέχεια. Τελικά είσαι πιο προκομμένος από εμάς που αν και με σχεδόν δύο μήνες διαφορά, δεν έχουμε δεηθεί να γράψουμε τι δικό μας ταξιδιωτικό.

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

:re25::re25:

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Θαρρώ πως άλλαξες τα κείμενα Γιώργη για να έχουμε να διαβάζουμε ε;
Ενδιαφέρουσες ιστορικές προσθήκες! :ye02:

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Thxx φίλε Βασίλη !

Εσύ αποδεδειγμένα έχεις "καλή πένα" και περιμένουμε με ανυπομονησία την επιβεβαίωση

Καλέ μου φίλε με το καλό να δούμε και τη δική σου περιπέτεια

Χρειαζόταν Νίκο, να είσαι καλά

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Παρασκευή 16.8
Radanovici (Montenegro ) – Sarajevo (Bosnia) 277 km


Η μέρα αυτή με βρίσκει να ανυπομονώ να φύγω και γιατί δε μου άρεσε το Μαυροβούνιο ως τώρα αλλά και γιατί έχω πληροφορηθεί ότι η διαδρομή από το Κοτόρ για Σεράγεβο είναι καταπληκτική. Επιπλέον πηγαίναμε στο Σεράγεβο που τόσα πολλά είχα ακούσει και τόσο πολύ ήθελα να δω. Αφήσαμε το Radanovici, περάσαμε από το τούνελ του τρόμου για τελευταία φορά, σταματήσαμε στο Κοτόρ για πρωινό και μετά ανηφορίσαμε στα όρη του Μαυροβουνίου περνώντας πάλι σχεδόν ολόκληρο τον όρμο της περιοχής. Μόλις φύγαμε από την παραλία η διαδρομή ήταν μια χαρά, πολλές πολλές στροφές χωρίς καθόλου κίνηση.

Περίπου μετά από μια ώρα φτάσαμε στα σύνορα Μαυροβουνίου - Βοσνίας όπου εκεί μας περίμενε ένα ευτράπελο. Στον έλεγχο κατά την έξοδο από το Μαυροβούνιο βλέπουμε μπροστά μας μόλις 4 οχήματα και λέμε ωραία θα περάσουμε χωρίς καθυστέρηση. Βρεθήκαμε όμως να περιμένουμε περισσότερο από 20 λεπτά κι αναρωτιόμασταν με το Βασίλη τι μπορεί να συνέβαινε. Όπως μπορείτε να δείτε στη φωτογραφία μέσα στον μεταλλικό κλωβό υπήρχαν δύο συνοριοφύλακες, ένας για κάθε κατεύθυνση. Σε κάθε όχημα ζητούσαν τα έγγραφα που ήθελαν και μετά άνοιγαν την πόρτα και πήγαιναν μέσα στο σπιτάκι όπου υπήρχε ένας υπολογιστής, περνούσαν τα στοιχεία και περίμεναν να δουν αν όλα ήταν καλά. Μετά έβγαιναν από το σπιτάκι άνοιγαν την πόρτα από τον κλωβό, σου έδιναν τα έγγραφα σου και έφευγες. Στο επόμενο όχημα το ίδιο βιολί πάλι, πέρνανε τα έγγραφα πήγαιναν στο σπιτάκι, καταχωρούσαν δεδομένα, περίμεναν και επέστρεφαν. Η βλακεία τους χτυπούσε κόκκινα..



Η Βοσνία ήταν η ομορφότερη χώρα από άποψη φυσικής ομορφιάς. Μας κέρδισε από τα πρώτα km.

Η λίμνη Bilecko



Πολύ πράσινο και πολλά νερά παντού. Εδώ το σημείο που κάτσαμε για τον πρώτο μας καφέ επί βοσνιακού εδάφους





Η διαδρομή στη συνέχεια όσο πήγαινε γινόταν ακόμα ομορφότερη και εγώ δεν προλάβαινα να φωτογραφίζω.

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Με πολλά τούνελ άλλων εποχών



Ποτάμια παντού

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Ώσπου φτάσαμε στο Σεράγεβο. Η ζέστη αφόρητη και σήμερα, κι εδώ πολλά πολλά έργα και έχουμε να βρούμε το ξενοδοχείο μας χωρίς να δουλεύει το gps. Επιστράτευσα το κινητό μου με λίγο ψάξιμο και λίγο εκνευρισμό βρήκαμε το ξενοδοχείο.

Αφήσαμε τα πράγματα και εγώ κλασσικά πήρα τους δρόμους. Αρχικά ρώτησα πόσο απείχε το τούνελ του Σεράγεβο που ήθελα να δω και μου είπαν ότι είναι 12 km εκτός πόλης, μου έφυγε η ιδέα αλλά τώρα το έχω μετανιώσει. Αφορμή να ξαναπάω # 2..

Καλωσορίσατε λοιπόν στο Σεράγεβο, μια πόλη-χωνευτήρι πολιτισμών και θρησκειών, που μεγάλωσε τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς και τον Εμίρ Κουστουρίτσα, ενέπνευσε τον γνωστό Σέρβο ποιητή Αλεξέα Σάντιτς και ανέδειξε τον νομπελίστα συγγραφέα Ιβο Αντριτς. Εδώ, στην καρδιά των Βαλκανίων, διαφορετικές θρησκείες, κουλτούρες, ήθη και έθιμα συνυπάρχουν, επιβεβαιώνοντας την άποψη ότι στην πρωτεύουσα της Βοσνίας, η Ανατολή συναντά τη Δύση και ο χριστιανισμός τον ισλαμισμό.



Είναι μια πόλη με τη δική της γοητεία. Μια πόλη πολυπρόσωπη. Υπάρχει η μια της όψη της σύγχρονης, ευρωπαϊκής πόλης
Με μερικούς ουρανοξύστες σαν αυτόν, τον πύργο Avaz Twist 176 μέτρων στο ύψος. Εκεί στεγάζεται η Dnevni avaz, μια από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της Βοσνίας. Ο συγκεκριμένος ουρανοξύστης κατασκευάστηκε σε μόλις δύο χρόνια και είναι ιδιαίτερος λόγω της περιστροφικής εμφάνισής του



με τον καθεδρικό του



Αγορά φρούτων και λαχανικών

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Υπάρχει και μια άλλη όψη της πόλης, της οριεντάλ (να σας βάλω και λίγο στο κλίμα. Ακούστε το, είναι μοναδική μελωδία)



Η «Ιερουσαλήμ της Ευρώπης», που καθρεπτίζεται φιλάρεσκα στα ήρεμα νερά του ποταμού Μιλιάτσκα, είναι η πιο «ανατολίτικη» πόλη της Γηραιάς ηπείρου. Οι μιναρέδες που «λογχίζουν» τον ουρανό, το παραδοσιακό ανατολίτικο παζάρι στο κέντρο της πόλης, οι μουσουλμανικοί μαχαλάδες και οι μαντιλοφορεμένες γυναίκες υπογραμμίζουν την ισλαμική ταυτότητα της βοσνιακής πρωτεύουσας.


Ο πληθυσμός του Σεράγεβο, στη συντριπτική του πλειοψηφία, πιστεύει στον Αλλάχ: ο πρόσφατος εμφύλιος πόλεμος (1992-1995) συντέλεσε καθοριστικά στη μεταβολή του εθνολογικού και θρησκευτικού προφίλ της πόλης. Πριν από τον πόλεμο, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν το 50% του πληθυσμού, οι ορθόδοξοι Σέρβοι το 33% και οι Κροάτες το 7%. Σήμερα, οι μουσουλμάνοι φτάνουν το 87%, ενώ οι Σέρβοι και οι Κροάτες αγγίζουν το 5-6%.


Με το σήμα κατατεθέν του Σεράγεβο και πιο συνηθισμένο μέρος συνάντησης ντόπιων και μη, το Sebilj, ένα ξύλινο σιντριβάνι στο κέντρο της πλατείας Bascarsija που φτιάχτηκε από τον Μεχμέτ πασά το 1753

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Αν και η περιοχή κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, το Σεράγεβο άρχισε να αναπτύσσεται τον 14ο αιώνα, σαν προπύργιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εκτεταμένο δίκτυο ύδρευσης, ιερά τεμένη, κλειστή αγορά, δημόσια βιβλιοθήκη και λουτρά, πανδοχεία και το παλάτι του Κυβερνήτη περιελάμβαναν οι εργασίες ανοικοδόμησης που πραγματοποίησαν οι Τούρκοι μετατρέποντας σταδιακά το Σεράγεβο στο σημαντικότερο διοικητικό κέντρο στα Δυτικά Βαλκάνια.
Μοιραία, το αρχιτεκτονικό και πολιτισμικό «πρόσωπο» της πόλης απέκτησε καθαρά οθωμανικά-ισλαμικά χαρακτηριστικά. Με τη Συνθήκη του Βερολίνου (1878), οι Τούρκοι απώλεσαν οριστικά την πόλη η οποία πέρασε στα χέρια της Αυστροουγγαρίας.



Μουσουλμάνοι σε στιγμή προσευχής



Η μεσαία κοπέλα ήταν ίσως η ωραιότερη που είδα στις επτά ημέρες του ταξιδιού κι ας ήταν τα περισσότερα της χαρακτηριστικά κρυμμένα



Κι εδώ το εσωτερικό του τζαμιού. Κάπου εδώ τα βλέμματα των γύρω μουσουλμάνων άρχισαν να αγριεύουν κι επειδή δε σηκώνει η πλάτη μου το ξύλο άφησα το χώρο




Πολλά σοκάκια με πανέμορφα ανατολίτικα μαγαζιά. Νόμιζα ότι βρισκόμουν σε κάποια πόλη του Ιράν ή του Τουρκμενιστάν και όχι σε πόλη της Ευρώπης

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Κι αυτό είναι το Morica Han το οποίο ήταν μια ενδιάμεση στάση ανάπαυσης για τα καραβάνια στην αρχαία εμπορική διαδρομή μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Το μέρος που ξεκουραζόντουσαν οι ταξιδιώτες και τα άλογά τους έχει μετατραπεί σε ένα όμορφο καφέ



Αυτό είναι το πιο ιστορικό σημείο της πόλης.H λατινική γέφυρα πάνω από τον ποταμό Miljacka. Στο άκρο της που βλέπετε ήταν ο τόπος της δολοφονίας του αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου της Αυστρίας το 1914 η οποία έγινε και αφορμή για το ξεκίνημα του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου


Μετά το τέλος του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, το Σεράγεβο ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας και έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας Ντρίνα. Τον Απρίλιο του 1941 οι ναζί κατέλαβαν την πόλη, αλλά 4 χρόνια αργότερα οι Παρτιζάνοι με επικεφαλής τον Τίτο την ελευθέρωσαν.
Για αρκετές δεκαετίες, Σέρβοι, Κροάτες, Βόσνιοι, μουσουλμάνοι και χριστιανοί, όλοι τους Σλάβοι, κατοικούσαν αρμονικά στην ίδια γειτονιά των Βαλκανίων, μιλούσαν την ίδια γλώσσα και μοιράζονταν τα ίδια όνειρα για τη ζωή. Οι ματωμένες παρακαταθήκες ενός πολυτάραχου ιστορικά παρελθόντος έμοιαζαν να έχουν ξεχαστεί.

Το μουσείο του Gazi Husrev



Όπα τι έχουμε εδώ ..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Και υπάρχει και η όψη του πολυβασανισμένου Σεράγεβο. Το τέρας του πολέμου και μάλιστα του πιο ανηλεούς, του εμφύλιου πέρασε πολύ πρόσφατα από εκεί. Σε όποιο σημείο της πόλης κι αν βρεθείς υπάρχουν σε κάθε παλιό κτίριο από πέντε έξι έως πολλές εκατοντάδες τρύπες από κάθε λογής πυρά πυροβόλων όπλων.


Under siege (η φωτογραφία είναι clopyright από τον George264)



Η πολιορκία του Σεράγεβο ήταν η μεγαλύτερη πολιορκία πρωτεύουσας στην ιστορία των σύγχρονων πολέμων. Διήρκεσε τρεις φορές περισσότερο από την πολιορκία του Στάλινγκραντ και ένα χρόνο περισσότερο από την πολιορκία του Λένινγκραντ



Μετά την ανεξαρτητοποίηση της Βοσνίας από τη Γιουγκοσλαβία , οι σερβοβόσνιοι περικύκλωσαν το Σεράγεβο με 13.000 άνδρες οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στους γύρω λόφους . Από εκεί έβαλαν κατά της πόλης με όλμους , αντιαεροπορικά , βαριά πολυβόλα , εκτοξευτές πυραύλων αλλά και με ελεύθερους σκοπευτές .Η βοσνιακή άμυνα μέσα στην πολιορκημένη πόλη που αριθμούσε περίπου 70.000 στρατιώτες ήταν ανεπαρκώς εξοπλισμένη και συνεπώς ανίκανη να σπάσει την πολιορκία .
Εκτιμάται ότι από την πλευρά των βοσνίων χάθηκαν κοντά στους 8000 στρατιώτες και 5500 χιλιάδες άμαχοι ενώ από την πλευρά των σερβοβόσνιων οι νεκροί και αγνοούμενοι έφτασαν περίπου τους 2200 (wiki)



Ποιος να βρισκόταν άραγε σε αυτή την πολυκατοικία..



Πραγματικά όσο αναίσθητος και να είναι κανείς σφίγγεται το στομάχι του με όλες αυτές τις εικόνες

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Mερικές ώρες αργότερα ήρθε η ώρα για τη βραδινή μας περιπλάνηση . Οι άνθρωποι δείχνουν να έχουν αφήσει πίσω το παρελθόν και να απολαμβάνουν τις ομορφιές της νύχτας. Πάρα πολύς και εύθυμος κόσμος παντού



Ο καθεδρικός του Sarajevo by night



To τζαμί Gazi Husrev με άλλα χρώματα





Και το καλύτερο για το τέλος της βραδιάς : Γευστική πανδαισία σε μουσουλμανικό εστιατόριο με ποικιλία κρεατικών και φυσικά κεμπάπ ή κεμπαπτσιτσί όπως θέλουν να το αποκαλούν οι ντόπιοι. Ωραία τα κρεατικά δε λέω, αλλά όλα τα λεφτά ήταν αυτό το ψωμί που βλέπετε στη φωτογραφία. Ωραιότερο δεν είχα δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου.



Η μέρα ήταν καταπληκτική και πήγαμε για ύπνο σχετικά νωρίς γιατί η επόμενη μέρα ήταν η πιο γεμάτη από όλες..


Stay tuned..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Περιμενουμε με ανυπομονησια....;)
Μεχρι στιγμης,δεν εχω αφησει ουτε τελεια αδιαβαστη.....:D

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Πολύ ωραία γράφεις Γιωργο! Περιμένουμε...

Sent from my Nexus 4 using Tapatalk

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Συνέχισε συνονόματε!
Τι έχει στα προσεχώς;

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

δεκα με τονο σε ολα!!!!!!!!!!!!!!

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Να σαι καλά !


Η τελευταία και επειδοσιακή μέρα του ταξιδιού. Coming soon, ελπίζω απόψε




Ευχαριστώ Γιώργαρε, σου εύχομαι σύντομα να διαβάζουμε το δικό σου από το Nordkapp. Με λίγη πίστη όλα γίνονται !


Σε ευχαριστώ χίλιες φορές !

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Συγχαρητήρια φοβερή αφήγηση ,όμορφο ταξίδι

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Σάββατο 17.8
Sarajevo (Bosnia) – Θεσσαλονίκη 837 km



Το βράδυ της Παρασκευής βρίσκει το Βασίλη με έντονη ανησυχία. Την επόμενη μέρα σύμφωνα με το πλάνο είχαμε να καλύψουμε 840 km από στο Σεράγεβο ως τη Θεσσαλονίκη. “Δε βγαίνει. Θα χρειαστεί να διανυκτερεύσουμε στο Νις ” είπε ο κολέγκας Βασίλης. Εγώ πάλι ούτε να το ακούσω δεν ήθελα. Δύο μέρες μου απέμεναν στην επιστροφή και ήθελα να δω τις αδερφές μου και το σοι στη Θεσσαλονίκη.

Κατέβηκα στο ισόγειο του ξενοδοχείου που είχε σήμα, μιλήσαμε με τον 264George και μου έδωσε τα φώτα του βάζοντας κάτω χάρτες και την εμπειρία του. “ Σηκωθείτε χαράματα, βαρβάτο πρωινό και βουρ. Θα πάτε Serajevo-Visegrad-Uzice-Cacak-Krusevac-Nis και φτάσατε. Βγαίνει. Αλλιώς σας βλέπω το βράδυ στο Νις “ Γιώργαρε να σαι καλά, εξαιρετικά πολύτιμη η βοήθειά σου

Ξεκινήσαμε από το ξενοδοχείο κατά τις 7. Ψάχναμε ταμπέλες για Βισενγκραντ αλλά δε βρίσκαμε καμία. Εκνευρισμός αφού είχαμε να καλύψουμε πολλά km και είχαμε πολύ φορτωμένο πρόγραμμα. Άρχισα να ρωτάω περαστικούς αλλά αγγλικά κανένας. Άγχος. Βρίσκω ένα νεαρό καλοντυμένο με χαρτοφύλακα στο χέρι και λέω εδώ είμαστε, δε μπορεί να μη μιλάει αγγλικά. Όντως μιλούσε αλλά όταν τον ρώτησα απάντησε “I’m sorry, I don’t know where Visegrad is..” Από τύχη και μόνο βρεθήκαμε στη σωστή κατεύθυνση. Εκεί στο τέλος της πόλης ρώτησα ένα περιπτερά ο οποίος βγήκε έξω και με τις κινήσεις των χεριών του αφού φυσικά ούτε αυτός μιλαγε αγγλικά βγάλαμε άκρη κάπως





Η διαδρομή από το Σεράγεβο ως το Βισενγκραντ ήταν μακράν η καλύτερη από όλες. To τελευταίο κομμάτι της περνάει δίπλα από τον ποταμό Drina του οποίου το όνομα προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό Δρεινος. Δυστυχώς περιθώρια για στάσεις δεν υπήρχαν καθόλου και οι φωτογραφίες που βγάλαμε ήταν ελάχιστες.






Μετά τα σύνορα με τη Σερβία περάσαμε ακριβώς δίπλα από το χωριό του Κοστουρίτσα Mokra Gora αλλά ο χρόνος πίεζε και καμία απολύτως σκέψη για στάση. Αφορμή να ξαναπάω #3. Περάσαμε Uzice και Cacak και πλέον είχε μπει μεσημέρι για τα καλά. Από τους 12 βαθμούς κελσίου μέσα στο δάσος πριν το Βίσενγκραντ βρεθήκαμε στους γνώριμους 35 βαθμούς. Η διαδρομή τώρα αδιάφορη και πολύ κουραστική. Δρόμοι μονής κατεύθυνσης χωρίς διαχωριστικά γεμάτοι φορτηγά και λεωφορεία που δύσκολα μπορούσες να προσπεράσεις





Ήθελε και πολύ μεγάλη προσοχή, σέρβοι κάνανε κάτι προσπεράσεις του θανάτου και έπρεπε να έχουμε τα μάτια μας 314. Η ζέστη μας είχε ξεκάνει και κάτσαμε για ένα αναψυκτικό κάπου μετά το Krusevac σε μια ταβέρνα στη μέση του πουθενά, λίγο πριν βγούμε στον Ε-75.

Η ομάδα είναι όαση..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Λατρεύω το στροφιλικι και πλήττω αφάνταστα στις εθνικές οδούς αλλά μετά τους τόσο αδιάφορους και βαρετούς δρόμους της δυτικής Σερβίας όταν είδαμε τον Ε-75 χαρήκαμε πολύ κι αναθαρρήσαμε. Βρισκόμασταν κάπου μια ώρα βορειότερα του Νις και η ώρα ήταν 4 παρά. Λέω ως τις 9 θα είμαστε Θεσσαλονίκη τηρουμένων των αναλογιών. Αμ δε..Λογαριάζαμε χωρίς διάφορους αστάθμητους παράγοντες.

Τι δεν είχε η σημερινή μέρα για να δέσει το γλυκό ;



‘Ένας μοτοσικλετιστής όμως πρέπει να βλέπει τα καιρικά φαινόμενα σαν μέρος της περιπέτειας. Η βροχή ήταν μια ολιγόλεπτη δυνατή μπόρα που ισα ίσα που μας έβρεξε. Με το που βάλαμε αδιάβροχα ο λαμπερός ήλιος πρόβαλε ξανά. Λίγο πριν το Λέσκοβατς στη νότια Σερβία σταματήσαμε για βενζίνη αλλά για κακή μας τύχη εκείνη την ώρα έκαναν ανεφοδιασμό και μας είπαν να περιμένουμε λίγο. Χάσαμε εκεί μισή ώρα αλλά δεν πτοηθήκαμε, είπαμε τώρα ήμασταν στον Ε-75 και δεν μασάγαμε. Εκεί βρισκόταν ένας γερμανός που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Δε μιλούσε αγγλικά αλλά μας είπε “blockage 30 km” δείχνοντας προς τα νότια. Δεν τον πήραμε στα σοβαρά



Η βροχούλα λοιπόν σταμάτησε κι εμείς αρχίσαμε ξανά να ανεβάζουμε ρυθμό. Παρακάτω καταλάβαμε τι έλεγε ο γερμαναράς. Στη νότια Σερβία εκεί που ο Ε-75 είναι μια λωρίδα ανά κατεύθυνση είχε γίνει ένα τροχαίο μέσα σε ένα τούνελ. Πραγματικά και στις δύο πλευρές εκατέρωθεν οι ουρές ήταν μεγαλύτερες από 30 km. Πιστεύω ότι αν και Σάββατο απόγευμα πραγματικά είχαν κατεβάσει τη μισή αστυνομία της Σερβίας αλλά όσο καλά κι αν διαχειριζόντουσαν το πρόβλημα αν ήσουν με αυτοκίνητο εκεί θα έβγαζες τη βραδιά. Εμείς καλούμασταν να βρούμε λύση οπότε λίγο οι παράδρομοι, λίγο τα περάσματα μέσα από χωριά, λίγο κάτι ονοφάδες σε χωματόδρομους τελικά περάσαμε μεν με αρκετή καθυστέρηση δε.

Στάση πριν τα σύνορα με τα σκόπια για νερό και τσιγάρο και βουρ για κάτω. Η ώρα ήταν περασμένες επτά. Περάσαμε σε δύο ώρες τη χώρα των ακατονόμαστων αν και μας φάνηκε πολύ παραπάνω. Περνάμε τα σύνορα και βλέπω ελληνική σημαία. Μετά από 7 μέρες έξω αλλά και την ταλαιπωρία της ημέρας άρχισα να φωνάζω μέσα από το κράνος μου από τον ενθουσιασμό μου. ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ !!!

Σταματάμε αμέσως μετά τον έλεγχο των συνόρων. Το κινητό μου δεν έχει πια το σήμα του roaming. Σκυλάδικα ακούγονται μέσα από ένα μαγαζί. Νταλικέρηδες πίνουν ρετσίνες και βρίζονται για ποδόσφαιρο. Ναι είμαστε ξανά στην Ελλάδα !

Τα παλικάρια μας ξεκουράζονται από την δύσκολη μέρα



Ο Βασίλης σε λιγότερο από μια ώρα βρισκόταν σπίτι που έμενε στη Θεσσαλονίκη. Όχι κι εγώ όμως. Κάπου έκανα λάθος (παιδιά της σαλονίκης τι λάθος έκανα;) κι αντί να βρεθώ στον Εύοσμο είχα βρεθεί στα Διαβατά.. Μικρό το κακό. Κατά τις 11 παρά βρέθηκα κι εγώ στο σπίτι της αδερφής μου. Παρόλο που ήμασταν από τις 7 το πρωί στο δρόμο κάθε άλλο παρά κουρασμένος ήμουν. Ανάψαμε με τις αδερφές μου τον ναργιλέ που είχα φέρει από το Σεράγεβο και κάτσαμε στο μπαλκόνι, βλέπαμε τις εκατοντάδες φωτογραφίες και τους έλεγα τις ταξιδιωτικές μου ιστορίες για αρκετές ώρες. Τι εμπειρία…

Ευχαριστώ όλους τους συγγραφείς των ταξιδιωτικών που έχω διαβάσει γιατί με τον καθένα μαζί ταξίδεψα και εγώ.

Να μην παραλείψω να ευχαριστήσω και τον καλό φίλο Νίκο Markas που μου έδωσε τα φώτα του τεχνικά. Ευχαριστώ τον 264George τόσο για τις συμβουλές πριν την αναχώρηση όσο και που μας έβγαλε από τη δύσκολη θέση την τελευταία μέρα με τα tips του.


Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλα τα παιδιά που ταξιδεύουν μόνο νοερά γιατί τα διάφορα προβλήματα δε τους επιτρέπουν να το κάνουν πραγματικά




Κατέληξα στο συμπέρασμα τελικά πως ένα ταξίδι στο εξωτερικό με μοτοσικλέτα είναι λιγότερο δύσκολο από ότι φαντάζεται κανείς. Αν το θέλεις πολύ ο τρόπος και τα μέσα βρίσκονται. Έχω κρατήσει μια φράση ενός ταξιδιωτικού από τον πρόλογό του Νίκου του ταξιδευτή από ένα ταξίδι στο Nordkapp : “Μην αναβάλλεις δικέ μου το Όνειρο γιατί μια μέρα θα είναι πολύ αργά. Πάντα υπάρχει τρόπος, αλλά είναι πιο εύκολο να βρίσκεις δικαιολογίες για να λες “δεν μπορώ”… Τα όνειρα ζητανε βλέπεις πολλά: θυσίες, κόπο και αίμα που βράζει. Πως να το κάνεις όταν είσαι βολεμένος στο τακτοποιημενο, καθαρό, αποστειρωμένο κουτάκι της ζωής σου;"

Πόση αλήθεια σε λίγες μόνο προτάσεις..



No bike, no life..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Μπράβο και στους δυο σας, άντε και στο επόμενο Γιώργο, μπορεί ο Βασίλης να μιλά περισσότερο και που ξέρεις μπορεί να γράψει αυτός το οδηπορικο.Ορθιοι να μάστε.

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

τα ειπες ολα φιλε ο κοζμος ολος ειναι πολυ μικρος για εναν αποφασιζμενο ανθρωπο!!!!!!!
να εισασται καλα και οι δυο και γρηγορα σε αλλο ταξιδι

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Μπράβο παιδια πολυ ωραία αφήγηση και πολυ ωραίο ταξιδιωτικό ευχομαι και στο επόμενο να ειστε καλα...:re25::re27::re25:

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Θένκς Μανώλη και περιμένουμε να δούμε τις δικές σας εικόνες που ειναι πολύ ομορφότερες

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Ωραιοι,μπραβο και του χρονου:re25:

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Πληρης και κατατοπιστικη περιγραφη!
Ειναι απιθανη η διαφορα στην εικονα απο το Μαυροβουνιο
αναμεσα σε εσας που ησασταν στα παραθαλασσια
με εμας που ημασταν τις ιδιες μερες στα βουνα του..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Να είστε Καλα και του χρόνου.Ειδες που ήρθε κι η σειρά σου?αξιζε η αναμονή,πολύ ωραία αφήγηση Γιώργο.:)

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Έτσι φαίνεται Πασχάλη, είχα ακούσει τόσα πολλά για το Μαυροβούνιο και τελικά προσωπικά δε μου άρεσε.

Ναι ρε γμτ δε καταφέραμε να τα πούμε από κοντά. Κρίμα, μια άλλη φορά..

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Δεν υπάρχει λόγος για ευχαριστίες,,
,,μόνο χώρος για :ye02:
για τη βόλτα κ το θέμα σου..

Εχω μετανιωσει πολες φορες που δεν σας
ακολουθησα για να σας ξεπροβοδισω ως ενα σημειο...
....η να σας συναντουσα αργοτερα Σεραγεβο
για το τελικο κομματι της διαδρομης
:u60:


Next time:cool:

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Γιωργο και Βασιλη μεσα απο την παρουσιαση του ταξιδιου φαινεται ποσο θελατε και ευχαριστηθηκατε αυτη την περιηγηση στα Βαλκανια.Ειναι σιγουρο οτι αν θα αλλαξετε κατι σε μελλοντικα σχεδια αυτα θα ειναι οι μερες ετσι ωστε να μην υπαρχει καθολου ανχος.
Και στο επομενο.

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Γιώργο απόλαυση και οι Φωτογραφίες και η περιγραφή Απόψε με ταξίδεψες εκεί που δεν καταφέραμε να πάμε με το Νίκο Αρχίζω να ονειρέυωμαι το επόμενο ταξίδι στα μέρη που επισκευτίκατε
Να είστε καλά να ταξιδέυετε :ye33:

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΩΡΑΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΚΑΝΑΤΕ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΩΜΑΙ ΚΑΙ ΓΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ!ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ!:re25::re25::re25:

Απάντηση: One more cup of coffee for the road
 

Άλλο ένα μπράβο ξανά από εμένα.
Η πρώτη βόλτα στο εξωτερικό είναι απόφαση και μένει στο μυαλό βαθειά χαραγμένη. Εύχομαι πολλές ακόμα εξορμήσεις έξω και μέσα στην Ελλάδα!