προτιμάμε ελληνικά...

Yosebu


η δουλεια μου ειναι να προκαλεσω και να ενοχλησω τα συνορα της ταυτοτητας...και θα αρχισω αμεσως..ειμαι φωτισμενος...σαν τον βουδα...για την ακριβεια ειμαι ο βουδας...εχω πολλα ονοματα...ενα απο αυτα ειναι Ιησους...but you can call me vasilis...ή μπορεις να με λες οπως γουσταρεις...μπορεις να με πεις και ψευτη...αυτο θα ηταν μια καλη αρχη...αντλω εμπνευση απο την μορφη και μονο απο την μορφη...οτιδηποτε συμβαινει στην πραγματικοτητα ειναι αχρηστο στην τεχνη μου...ολη η κακη μουσικη πηγαζει απο γνησιο αισθημα...το να ειναι καποιος φυσικοτατος σημαινει οτι ειναι αυτονοητος...και το αυτονοητο ειναι αντιδημιουργικο...το να διακρινεις την ομορφια ενος πραγματος ειναι το λεπτοτερο σημειο που μπορεις να φτασεις...υπαρχει και ενα αλλο που εσυ δεν μπορεις ακομα να φτασεις...ειναι αυτο που επιθυμεις χωρις να τραυματιζεις την ψυχη, που γινεται ικανη να μετασχηματιζει σε στοιχεια μιας πλουσιοτερης εμπειριας μιας λεπτοτερης ευαισθησιας, ενος νεοτερου τροπου σκεψης, πραξεις και παθη που για τον κοινο κοκοβιο σαν εσενα θα ηταν κοινοτυπα, για τον απαιδευτο ανεντιμα και για τον επαισχυντο χυδαια...προσπαθω να μην εχω τα ματια μου στραμμενα αλλου...δηλαδη στα αηδιαστικα γεγονοτα της ζωης...σε αυτους που καταγραφουν τις αμαρτιες των παρακατιανων με ευτελιστικη απληστεια και με την ευσυνειδησια των αγραμματων μας δινουν ακριβεις και πεζες λεπτομεριες για τα κατορθωματα σπουδαιων ανθρωπων που δεν εχουν κανενα απολυτως ενδιαφερον...μεσα σε αυτους χωραω και καλλιτεχνες...αφηνω παντα χωρο για ολους...τα εχω στραμμενα προς το φως...σε επισκεψη μου στο Ορος οι γεροντες με ακουμπουσαν...θελαν να με αγγιξουν γιατι λεει ειχα φως...εγω πιστευω οτι θελαν να με πηδηξουν στο σκοταδι...οι ανθρωποι ειναι ελαχιστα ο εαυτος τους οταν μιλανε ως ο εαυτος τους...δωστους μια μασκα και θα σου πουν την αληθεια...δεν κοιταζω ποτε το παρελθον...αν το κοιταζα δεν θα αξιζα το μελλον...χθες με γοητευε ο ρεαλισμος...σημερα με γοητευει που βγαινω εξω απο το σωμα μου και με βλεπω να τον παιζω...εχω δεχτει πολλες προτασεις...για πολλα πραγματα...δεν φανταζεσαι ποσα πολλα...αρνηθηκα σε ολα και ετσι εχασα πολλα χρηματα...ημουν ανοητος...μετα ημουν αχρηστος...ευτυχως που ημουν αχρηστος...ανακαλυψα ποσο χρησιμος εγινα και οχι χρηστικος...και ποτε μετριος..η μετριοτητα ζυγιζει την μετριοτητα και η ανικανοτητα επευφημει τον αδελφο της...ο ατζεντης μου ο Δημητρης Καρνακης με πιεζει με τα βιογραφικα και μου λεει οτι θα μου κανουν καλο στην καριερα μου...προσπαθω να του εξηγησω οτι εχω βαθυτατη συνειδηση του γεγονοτος οτι ζουμε σε εναν αρπακτικο αιωνα οπου μονο οι πληκτικοι αντιμετωπιζονται σοβαρα και ζω με τον τρομο μηπως δεν με παρανοησουν...το τελευταιο μου εργο ονομαζεται Overland.

Sivert Høyem wrote the song "Prisoner of the road" in 2010
in order to raise awareness for the worlds 43,2 million refugees
and IDPs. Buy the song on Itunes and help The Norwegian Refugee Council
protect refugees and IDPs fleeing from war

:rolleyes: