Απόσπασμα:
Αρχική Δημοσίευση από frits
Έχεις δίκιο αλλά το πρώτο βήμα και το καλό παράδειγμα πρέπει να το δίνουν οι κρατούντες, αυτοί έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι.
Εγώ είμαι το παράδειγμα για τα παιδιά μου, (όσο είναι μικρά ακόμα) εγώ καθορίζω σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά τους, δεν μπορώ για παράδειγμα να ζητώ από τον μικρό να μην βρίζει αν εγώ κατεβάζω "καντήλια" στο σπίτι.
Έχω φτάσει 43 και δεν έχω δει ένα λαμόγιο που έφαγε δημόσιο χρήμα να πάει φυλακή εκτός και αν δεν υπάρχει κανένα, (στην Αμερική περάσανε σε δισεκατομυριούχους βραχιολάκια, εδώ ούτε σε ένα υπαλληλάκο της εφορίας, του ΚΤΕΟ, του χρηματιστηρίου δεν μιλάω για εργολάβους, προμηθευτές κ.λ.π)
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Γερμανία (εώς 7 ετών) , Στον παιδικό σταθμό και δεν μιλάω για κανένα ιδιωτικό, μας πήγαιναν 2 φορές την εβδομάδα στο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής (υπήρχαν 4-5 σε ένα προάστειο εργατών έξω από το Μόναχο) και μας εκπαίδευαν στην συμπεριφορά μας σαν πεζοί, "εκεί μας είπαν να πούμε στους γονείς μας να μας κρατούν από την εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου, έτσι ώστε αν φύγουμε από το χέρι τους να μην πάμε κατευθείαν στον δρόμο και όλα αυτά το 1972. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ στον πολίτη.
Πες μου σε παρακαλώ κάτι κάπου που μας προσφέρετε από αυτό που ονομάζουμε κράτος στην Ελλάδα, κάτι που να αποτελεί παράδειγμα, να παράγει έργο πραγματικό, να προσφέρει παιδεία με την ευρεία έννοια του όρου.
Τέλος πάντων ξέφυγα αλλά παθαίνουν τα νεύρα μου όταν μπαίνει θέμα σχέσης πολίτη και κράτους στην Ελλάδα.
|
Και μένα Σταύρο τα νεύρα μου παθαίνουν με όλα αυτά που βλέπω να γίνονται στην Ελλάδα!
Δεν γεννήθηκα στο εξωτερικό (το 64 στα Πατήσια), αλλά με τη δουλειά μου γύρισα όλον το κόσμο, είδα πάρα πολλά και έζησα κάμποσα χρόνια σε Αμερική και Ευρώπη, ως ενήλικας πλέον και σε μια ηλικία που αντιλαμβανόμουν αρκετά. Αυτό περί αγωγής των παιδιών, το είδα στα παιδιά μου, με την παιδεία που πήραν στο εξωτερικό και με το πως με "διόρθωναν" όταν έκανα κάτι "απολίτιστο". Δεν φαντάζεστε τι άκουσα όταν μια φορά φταρνίστηκα και έβαλα το χέρι στο στόμα μου! Πόσοι νομίζετε ότι είναι σωστό και το κάνετε αυτό; Ή, προτιμούσα να με σταματήσει αστυνόμος αν δεν φόραγα ζώνη, παρά να με δουν τα παιδιά μου! Τι; Να τους πω τι πατέντες να κάνουν για να ξεγελούν τα ραντάρ ταχύτητας;;; Ή να βγάλουν τον καταλύτη;;; Με πήρε και με σήκωσε!
Έχω δει αρκετούς συναδέρφους από τη δουλειά μου, οι οποίοι ήταν τενεκέδες, φελλοί και αντικείμενα χλεύης, μετά την αποχώρησή τους από το χώρο, να πολιτεύονται, να "διαπρέπουν" και να ομιλούν περί παντώς επιστητού ως παντογνώστες! Να τους βλέπω στην τηλεόραση, να τους επιβραβεύει και να επικαλείται το λόγο τους ο Τριανταφυλλόπουλος και να λέω "δεν είναι δυνατόν, αυτοί ήταν ηλίθιοι και κλέφτες, τι λένε τώρα!!!"
Οι κρατούντες είμαστε εμείς και τους κρατούντες εμείς τους επιλέγουμε. Δεν είναι τίποτε διαφορετικό από μία εικόνα του εαυτού μας.
Αλλά στο παράδειγμα με τον μικρό και τον γονέα, σε καμμια περίπτωση δεν βάζω τον εαυτό μου στην θέση του μικρού και τους κρατούντες στου μεγάλου. Αυτοί, και έτσι που έχουν καταντήσει την πολιτική, είναι και παραείναι μικροί για να συγκριθούν μαζί μας και ανίκανοι να δώσουν οποιοδήποτε παράδειγμα!