[Arkas]

Σήμερα το μεσημέρι, πηγαίνοντας να πάρω τον πιτσιρίκο από το σχολείο, σε μονόδρομο, μου βγαίνει παρκαρισμένος τυπάκος χωρίς φλας από αριστερά και σταματάει.
Μην γνωρίζοντας τις προθέσεις του, πλακώνομαι στα φρένα και το σώζω την τελευταία στιγμή.
Επιλογή α΄: να κατέβω κάτω και να του γαμ.... ό,τι έχει και δεν έχει.
Επιλογή β΄: να τον "μπινελικώσω" και να φύγω.
Επιλογή γ΄: να φύγω και να ηρεμήσω.

Προτίμησα την γ΄επιλογή, έφυγα και μετά από 500μ. φθάνω στο σχολείο του παιδιού, ξεπεζεύω και να σου ο τυπάκος: "χίλια συγνώμη φίλε, σε τρόμαξα. Θα σταματούσα ξέρεις αλλά εσύ δεν το γνώριζες..."
"Δεν πειράζει φίλε, αλλά άναβε και κανά φλασάκι, δωρεάν είναι" η απάντησή μου.

Τί θέλω να πω.
Καμμιά φορά, μια αντρίκεια εξήγηση σε σώζει από πολλά παρατράγουδα.
Το παλληκαράκι ευγενές, αναγνώρισε το λάθος του και ίσως κάποιος άλλος μοτοσυκλετιστής σωθεί στο μέλλον από το φλας που ίσως ανάψει.

Πολλές φορές παρεξηγούμαστε άνευ λόγου, ιδιαιτέρως στα γραπτά που δεν βλέπει ο καθένας μας την φάτσα του άλλου.
Γι αυτό, η συγκεκριμένη παρέα έχει τόσο μεγάλη επιτυχία, γιατί ξεπερνά τις μικροδιαφορές και με επίπεδο σαν κι αυτό του Κυριάκου ξεχωρίζει και μεγαλώνει.