Απόσπασμα:
Αρχική Δημοσίευση από kostas_366
|
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Το «καινούργιο θέατρο» κερδίζει πόντους. Ο «Ορέστης» του Γιάννη Χουβαρδά και η «Ερωφίλη» του Σίµου Κακάλα (φωτογραφία) τις ίδιες µέρες, οι δυο παραστάσεις, στην Επίδαυρο, Μεγάλη και Μικρή το απέδειξαν: και άξιζαν κατά τη γνώµη µου, όποιες αντιρρήσεις και να χω , και προχωρούν, βρίσκοντας όµως, επιτέλους, και τις ισορροπίες, το θέατρο στον τόπο µας ειδικά ο «Ορέστης» την αιχµηρή υπόθεση «αρχαίο δράµα» , και άρεσαν στο µεγάλο κοινό.
Το «παλιό θέατρο» και δεν είναι προς τιµήν του
αντί ν αγκαλιάσει στοργικά το καινούργιο, αντί να το συµβουλεύσει και να το νουθετήσει και να το βοηθήσει, βουτηγµένο στη διαπλοκή, οµφαλοσκοπεί, βρίζει, χυδαιολογεί, συκοφαντεί, φτύνει, δαγκώνει, ξεφυσάει, ρουθουνίζει, αφρίζει, χτυπιέται, σπαρταράει, λυσσάει, εµέσσει, αποπατεί
Κι αρνείται να δει κατάφατσα την πραγµατικότητα. Πριν να είναι αργά. Διότι η πραγµατικότητα είναι ΕΔΩ.
Δεν ανήκω στους «καινούργιους». Αλλά προσπαθώ να συνειδητοποιήσω πως η φυσική ροή των πραγµάτων αυτή είναι: το παλιό τελειώνει, γεννιέται το καινούργιο. Είναι καλύτερο το καινούργιο; Είναι χειρότερο; Ο καιρός θα το δείξει. Ποιος έχει τόση έπαρση ώστε να προεξοφλεί πως το γνωρίζει; Θέλω, απλώς, να ελπίζω το λαχταράω πως το καινούργιο που έρχεται που ήρθε δε θ αποκτήσει την ίδια έπαρση. Πως θα ναι πιο ειλικρινές. Κι όχι «δήθεν».
πηγή:
www.tanea.gr