Και συνεχίσαμε για EL Basan
Στο δρόμο είχε πάρα πολλά μπλόκα αστυνομίας σχεδόν κάθε 100 χλμ μπορεί και συχνότερα, εμάς μας σταμάτησαν μόνο σ’ένα. Έδειξε ο πρώτος την ταυτότητα και μας έδιωξαν όλους.
Υπήρχαν και κάποια σημεία όμορφα
Περάσαμε και από την λίμνη Οχρίδα από την πλευρά που ανήκει στην Αλβανία .
Είχε πάλι κάποια πολύ άσχημα κομμάτια δρόμου. Σε τέτοια ταξίδια σε δικαιώνει η επιλογή της on –off μοτοσυκλέτας .Κάποια άλλη touring μοτοσυκλέτα θα την είχα λυπηθεί πάρα πολύ.
Είχε αρχίσει να νυχτώνει και κατευθυνόμασταν προς Κόρυτσα,
Μετά από λίγες ώρες και το ρολόι να δείχνει περίπου 22.00 έχουμε φτάσει στην Κρυσταλλοπηγή (Ελληνοαλβανικά σύνορα),πραγματικά ήμασταν συγκινημένοι ο Ιταλός φώναζε τον Έλληνα αστυνομικό – τελωνειακό «¨ελα ρε πατριώτη σήκωσε τη μπάρα να περάσουμε,να ξερες από πού περάσαμε σήμερα »
Ήμασταν πολύ ταλαιπωρημένοι και περιμέναμε πως και πώς να φτάσουμε στον προορισμός μας .Είχανε δει πολλά τα μάτια μας εκείνη τη μέρα. Ευτυχώς έμεναν μόνο 40 χιλιόμετρα για να φτάσουμε Καστοριά. Βρήκαμε ένα ξενοδοχείο πολύ καλό μέσα στην πόλη και 80 ευρώ το τετράκλινο.Η μοτό μπροστά σε σημείο που τις έβλεπε ο receptionist.
Κάναμε ένα μπανάκι και βγήκαμε για φαγητό. Μετά από 15 μέρες εκτός Ελληνικών συνόρων είχαμε την ανάγκη να φάμε κάτι Ελληνικό…
Μία βόλτα για χώνεψη και επιστροφή στο ξενοδοχείο για ξεκούραση.
Ξημέρωσε
Κυριακή 27 Ιουνίου ,17η μέρα του ταξιδιωτικού μας
.Αυτή την ημερομηνία πριν 1 χρόνο μπήκαμε στο καράβι για Ανκόνα,Ταξιδάκι στις
Άλπεις. Και τώρα είναι η μέρα επιστροφής μας από ένα άλλο φοβερό ταξίδι. Πίνουμε ένα καφεδάκι παγωμένο που μόνο στη χώρα μας μπορείς να το απολαύσεις και παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής. Ήρθαμε μέσω Γρεβενών,Καλαμπάκα,Τρίκαλα,Δομοκό,Λαμία και Αθήνα,
Μία στάση καρδίτσα για Καφεδάκι και βουρ για Αθήνα. Νωρίς το απόγευμα ήμασταν σπίτια μας. Έσκασα ένα φιλί και χάδι στην καψούρα μου για τα όσα ζήσαμε αυτές τις μέρες την ξεφόρτωσα και την έβαλα στο πάρκινγκ. Μπαίνοντας σπίτι και για τις επόμενες 3 - 4 μέρες προσπαθούσα να μαζέψω τα κομμάτια μου σε κάποιο από αυτά τα μέρη που περάσαμε. Για μένα ήταν και αυτό το ταξίδι κάτι το μοναδικό. Γύρισα με τα καλύτερα, εμπειρίες και αναμνήσεις που θα τις θυμάμαι για πάντα. Ιταλέ, Κώστα και Πισοκολλητέ είστε τρελή ομάδα ρε τρελιάρηδες όλοι, εύχομαι πάνω απ’ όλα να μάστε καλά και οι συγκυρίες να είναι τέτοιες ώστε να καταφέρουμε πάλι όλοι μαζί να πάμε στον επόμενο προορισμό μας.
Εύχομαι καλούς δρόμους και πολλά πολλά χιλιόμετρα σε κάθε μοτοσικλετιστή.