[Arkas]

Koυσάντασι

Το ψαροχώρι της δεκαετίας του 1970 (αριθμούσε τότε 5.000 κατοίκους) έχει αναπτυχθεί εντυπωσιακά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες (φιλοξενεί σήμερα περί τους 61.500 ανθρώπους) και αποτελεί την αιχμή του «τουριστικού» δόρατος στην περιοχή.
Το τζαμί Kaleici δεσπόζει σε κεντρικό σημείο της παλιάς πόλης.

Με το ένα... πόδι στην Ευρώπη και το άλλο στην Ανατολή, το Κουσάντασι διαθέτει πολύ καλή υποδομή και οι επιχειρηματίες έχουν επενδύσει τα μέγιστα στον τουρισμό, όπως σε όλες σχεδόν τις παραλιακές πόλεις της Μικράς Ασίας. Μαζί με το κοντινό Μπουντρούμ (Αλικαρνασσός), θεωρούνται οι δύο βασικοί πυλώνες της τουριστικής βιομηχανίας στα μικρασιατικά παράλια του Αιγαίου.



Η πόλη ποτέ δεν κοιμάται

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι Ελληνες ταξιδιώτες, όταν αποβιβάζονται στο Κουσάντασι παθαίνουν ένα μικρό... σοκ. Εντελώς ανυποψίαστοι στην πλειονότητά τους, περιμένουν να αντικρίσουν ένα ψαροχώρι με λίγα σπίτια κι ένα υπαίθριο παζάρι, τύπου γιουσουρούμ. Αντ’ αυτού όμως, βρίσκονται μπροστά σε μια τουριστική μεγαλούπολη με εντυπωσιακά resorts, οργανωμένες παραλίες, μαρίνες ασφυκτικά γεμάτες από κότερα και ιστιοπλοϊκά, σκεπαστές αγορές, καφέ-μπαρ, μοντέρνα ρεστοράν και κάθε είδους καταστήματα, τα περισσότερα κατά μήκος της παραλιακής ζώνης.
Συνώνυμο της έντονης νυχτερινής ζωής και της ξέφρενης διασκέδασης, στο Κουσάντασι τους καλοκαιρινούς μήνες δεν κοιμάται κανείς πριν από το ξημέρωμα. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα δημοφιλή προορισμό στους Ευρωπαίους τουρίστες με πακέτα διακοπών, ενώ πολλά κρουαζιερόπλοια που ταξιδεύουν στα νησιά του Αιγαίου δένουν στο λιμάνι του, λόγω κυρίως της γειτνίασης με τον διάσημο αρχαιολογικό χώρο της Εφέσου. Η τουρκική πολιτεία του Αιγαίου αποτελεί άλλωστε την καλύτερη βάση για να επισκεφθείτε σε πολύ γρήγορους χρόνους τα σημαντικότερα αρχαία ελληνικά μνημεία και αξιοθέατα της περιοχής, όπως την Εφεσο, τη Πρίηνη, τη Μίλητο και τα Δίδυμα.
Σε αντίθεση με τη Σμύρνη, το Αϊβαλί, τη Φώκαια και πολλές άλλες -μικρές και μεγάλες- μικρασιατικές πολιτείες που συχνά αναφέρονταν στις αφηγήσεις της γιαγιάς για τις ένδοξες μέρες της περιοχής πριν από τη μικρασιατική καταστροφή, το ιστορικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει το Κουσάντασι -ακόμα και στους νεότερους χρόνους- είναι αρκετά περιορισμένο, σχεδόν ανύπαρκτο.



Ανατολίτικο παζάρι και ξέφρενη διασκέδαση

Φτάνοντας στο λιμάνι του Κουσάντασι θα σας κάνουν εντύπωση τρία σημεία: το οχυρωμένο «Νησί των Περιστεριών» που ελέγχει την είσοδο του λιμανιού, το επιβλητικό άγαλμα του Κεμάλ που ορθώνεται στην κορυφή του λόφου και η τεράστια ταμπέλα στο τελωνείο η οποία, μαζί με την κατακόκκινη σημαία με την ημισέληνο, καλωσορίζει τους επισκέπτες.
Μετά τον τυπικό έλεγχο των διαβατηρίων, η συνοριακή πύλη ανοίγει διάπλατα. Μπροστά βλέπετε την πιάτσα των ταξί και πολλοί οδηγοί θα πλησιάσουν για να σας εξυπηρετήσουν ή να παρουσιάσουν τις υπηρεσίες τους. Ανάμεσα στα ταξί ξεχωρίζουν κάποιες καλογυαλισμένες αμερικάνικες λιμουζίνες Impala της δεκαετίας του 1960, διατηρημένες σε άψογη κατάσταση. Οι λάτρεις των κλασικών αυτοκινήτων δύσκολα θα πουν όχι σε μια βόλτα... πίσω στον χρόνο.
Σε απόσταση αναπνοής από την πιάτσα, στην αρχή του πεζόδρομου της παλιάς πόλης (Kaleici), ορθώνεται το σημαντικότερο και πιο αναγνωρίσιμο μνημείο της πόλης, το καραβάν σεράι Okuz Mehmet Pasa Keravansarayi (18ου αιώνα), που στεγάζει σήμερα το ξενοδοχείο «Club Caravanserai». Πίσω του ακριβώς κρύβεται ο μεγάλος πειρασμός του Κουσάντασι: το σκεπαστό παζάρι με τα σοκάκια και τα πολυάριθμα μικρομάγαζα, για το οποίο σίγουρα έχετε ακούσει πολλά όσον αφορά τις τιμές και τα εμπορεύματά του.
Δεν μιλάμε μόνο για κοσμήματα, δερμάτινα και χαλιά, αλλά για οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε - από μπαχαρικά και ματόχαντρες μέχρι παπούτσια και έπιπλα αντίκες! Ο παράδεισος της φτήνιας και της κατανάλωσης είναι ένα τεράστιο παζάρι, ανοιχτό από το πρωί έως αργά το βράδυ.
Ολο το κέντρο της πόλης είναι άλλωστε ένα σύμπλεγμα από αγορές. Απαραίτητη προϋπόθεση; Το παζάρεμα μέχρι τελικής πτώσης. Και ο άγραφος κανόνας είναι πως ακόμα κι αν η τιμή είναι χαμηλή, υπάρχει πάντα το περιθώριο να πέσει κι άλλο...
Μετά τις αγορές μπορείτε να καθίσετε σε κάποιο κεντρικό cafe και να χαζέψετε την κίνηση της πόλης. Επίσης μπορείτε να φάτε τούρκικο φαγητό στις παραδοσιακές ταβέρνες (meyhanes) της παλιάς πόλης. Οσοι έχετε προγόνους με μικρασιάτικες ρίζες, πολλές γεύσεις από τον κατάλογο θα σας είναι οικείες, αφού θυμίζουν τα φαγητά που μαγείρευε η γιαγιά. Για λιγότερο εκλεπτυσμένους ουρανίσκους, υπάρχουν παντός τύπου fast food, με κεμπάπ, χάμπουργκερ και ντόπια μπίρα Efes Pilsen.
Οσο για τη νυχτερινή διασκέδαση, έχει κι αυτή τον δικό της πολεοδομικό χάρτη. Στην καρδιά της παλιάς πόλης, τα ιρλανδικού τύπου μπαρ της φημισμένης οδού Barlar Sokak (Bar Street) ανεβάζουν κατακόρυφα το κέφι παίζοντας δυνατά rock και hard rock μουσική. Εναλλακτική πρόταση διασκέδασης προσφέρουν η οδός Kisla Sokak και η οδός Sakarya Sokak. Απολαύστε εδώ την τουρκική διασκέδαση, με ντόπιους τραγουδοποιούς, λαϊκούς καλλιτέχνες, οριεντάλ χορεύτριες και παραδοσιακούς χορούς (belly dancing).
Κωνσταντίνος Μητσάκης