[Markas]

Φτάνουμε όμως πάλι στην άσφαλτο λίγο πιο χαμηλά από την είσοδο του οροπεδίου του Λασιθίου. Ο Φασαρίας με τον GPS δε κρατιούνται και όπου βρουν εμπόδιο το καβαλάνε. (ο Χωμάτινος στο βάθος)




Φτάσαμε στο οροπέδιο και τα παιδία ακόμα παίζει…


Όπα, να ένας χωματόδρομος, στρίψτε παιδιά!


Η ώρα είναι 13:15, η θερμοκρασία 12 βαθμοί και η παρέα συνεχίζει απτόητη με μπόλικη όρεξη για περιπέτειες. Διάβαση μέσα από το οροπέδιο έχετε κάνει ποτέ;Όχι;

Ε, να τι χάνετε…

Μέσα από τις λακκούβες δε περνάμε μόνο για εφέ! Εκεί απλά υπάρχει μικρότερη πιθανότητα να γλιστρήσει ο τροχός και να φάμε τούμπα. Γρήγορα όμως μέσα από τις λακκούβες περνάμε μόνο για εφέ! Πρώτη μούρη δεξιά ο Φωτογράφος. Το είχατε καταλάβει φαντάζομαι ε;


Φτάνουμε στο Καμινάκι και παίρνουμε το δρόμο για Κατωφύγι. Μετά από μερικά χιλιόμετρα ανάβασης από άσφαλτο λέμε να σταματήσουμε για μια ομαδική φωτογραφία και τσιγάρο για τους καπνίζοντες.
Νίκος ο Διπλός, Κική η Extreme, Σπύρος ο Χωμάτινος, Γιάννης ο Φασαρίας, Αντώνης ο GPS, μπροστά του Νίκος ο Αξιόπιστος, Μιχάλης ο Υιός, μπροστά του Νεκτάριος ο Αρχηγός και πίσω πίσω Μανόλης ο ΜοτοΜοτο. Ο Κώστας λείπει γιατί τράβηξε τη φωτογραφία με μεγάλο κόπο…








Ο δρόμος συνεχίζει παραδόξως ασφάλτινος για πολλή ακόμα ώρα σε τοπία άγριας ομορφιάς αλλά τελικά καταλήγει σε βατό χώμα. Συνεχίζει έτσι για λίγα χιλιόμετρα μέχρι να ξαναβρεί πάλι άσφαλτο, αλλά στη νότια Κρήτη πλέον, κοντά στο Κατωφύγι


Το κατέβασμα, ενώ απέναντι είναι ο δρόμος που θα ανεβούμε. Στο βάθος το χωριό που φαίνεται πιθανότατα είναι η Έμπαρος.