[Jefe]

Αγαπητοί συμφορουμίτες, μετά από απόφαση κυριολεκτικά της τελευταίας στιγμής, παρακινούμενος από ένα post του Σάκη (sakis) για την συνάντησή του με τον Νίκο (nikos-x), σε ένα βενζινάδικο το πρωί της 27ης του Οκτώβρη, συμμετείχα κι εγώ στο ταξίδι αυτό στις Αλησμόνητες πατρίδες, που τόσο άρτια είχε διοργανώσει ο Δημήτρης (Arkas), με την συμμετοχή ίσως κ κάποιων άλλων μελών μας. Η απόφαση πάρθηκε το απόγευμα της προηγουμένης… κ με τις αστραπιαίες ενέργειες του Δημήτρη για να μου διασφαλίσει την διαμονή, με την βοήθεια του φίλου μου (theo) για την έκδοση της πράσινης κάρτας κ την παραλαβή της την επομένη από Καβάλα, κ με την σύμφωνη γνώμη του Σάκη κ του Νίκου για κοινή ώρα συνάντησης στην Θεσ/νίκη, ετοίμασα μαζί με τον συνεπιβάτη μου, τον γιό μου τον Κωνσταντίνο, τα πράγματά μας, τον εξοπλισμό μας, κ την μοτό για το ταξίδι.
Την επομένη, 27 του Οκτώβρη κ ημέρα Τετάρτη ξεκινήσαμε στις 04:00, για να βρούμε νωρίς τους φίλους μας από την Θεσ/νίκη στο προκαθορισμένο σημείο συνάντησης. Ξεκινήσαμε με βαριά συννεφιά, κ φτάνοντας κοντά στην Αμφιλοχία άρχισε να ρίχνει καρέκλες… Στις στροφές του Μενιδίου η καταρρακτώδης βροχή είχε περιορίσει την ορατότητα κ η οδήγηση ήταν αργή κ δύσκολη αφού ο ασφαλτοτάπητας ήταν άθλιος. Η βροχή μας συνόδεψε μέχρι την μοναδική στάση μας (μέχρι την Θεσ/νίκη), η οποία έγινε κοντά στα Ιωάννινα πριν μπούμε στην Εγνατία οδό. Ένα γρήγορο καφεδάκι κ φύγαμε. Από την ώρα που ξεκινήσαμε προσπαθούσα να κρατήσω ξύπνιο τον Κων/νο, μιλώντας του για διάφορα μέσω της ενδοσυνεννόησης, γιατί κοιμηθήκαμε μόνο λίγες ώρες το προηγούμενο βράδυ. Στην Εγνατία η βροχή συνέχισε στον δικό της ρυθμό, είδαμε κι ένα αυτοκίνητο που αρνιόταν φαίνεται να πληρώσει διόδια κι έπεσε πάνω στα διαχωριστικά των διοδίων… Όταν μπήκαμε στην περιμετρική της Θεσ/νίκης, η βροχή ήταν τόσο δυνατή που χρειάστηκε να πηγαίνω με 40 km/hκ με αναμμένα τα alarm! Τελικά αφού διανύσαμε 510 km, φτάσαμε στο σημείο συνάντησης με λιγότερο από ένα ρεζερβουάρ! Απίστευτη αυτονομία η Adve!
Στο σημείο συνάντησης βρήκαμε μόνο τον Σάκη, αφού ο Νίκος είχε προπορευθεί για να πάει Καβάλα κ να παραλάβει την πράσινη κάρτα μου, κ νέο σημείο συνάντησης…Καβάλα!



Ξεκινήσαμε ακμαιότατοι με τον Σάκη, πάλι υπό βροχή, κ αφού είχαμε ήδη μουσκέψει από ένα ζευγάρι γάντια με τον Κων/νο. Βρήκαμε τον Νίκο να μας περιμένει κ ξεκινήσαμε όλοι μαζί πλέον. Σταματήσαμε πριν τα σύνορα, μετά την Ξάνθη, σ’ένα μικρό χωριό, για ένα καφεδάκι.








Ολιγόλεπτη ήταν η στάση μας, ανεφοδιάσαμε τις μοτό μας κ συνεχίσαμε τον δρόμο μας προς τα σύνορα με την βροχή να μας συντροφεύει ανά διαστήματα.




Ο Σάκης την κατάλληλη στιγμή σταμάτησε να φορέσει αδιάβροχο κ απέφυγε να γίνει μούσκεμα. Οι υπόλοιποι δεν αποχωριστήκαμε τα αδιάβροχά μας ούτε στιγμή…







Φτάσαμε στα σύνορα λοιπόν…






κ ξεκινήσαμε τις διαδικασίες….












κ αφού τελείωσαν όλες οι διαδικασίες σε 20 λεπτά περίπου, περάσαμε στην γείτονα…





Τα όρια ταχύτητας…




Σταματήσαμε για ανεφοδιασμό κοντά στο Kesan, κ μας πρόσφεραν κ ένα τσαγάκι γιατί η βροχή μας είχε κουράσει με την επιμονή της, κι ένα τσάι θα μας ηρεμούσε λίγο…







Περάσαμε από το Eceabat απέναντι στο Canakkale με το φέρυ, σε 25 λεπτά. Είχε φτάσει απογευματάκι όταν “βγήκαμε” στο Canakkale κ συνεχίσαμε την πορεία μας προς τον Νότο.
Περάσαμε κοντά από την Τροία…




Στόχος μας ήταν το Αιβαλί , όπου θα συναντούσαμε την επόμενη μέρα το άλλο γκρούπ που ερχόταν ακτοπλοϊκώς από Πειραιά μέσω Μυτιλήνης, αλλά η νύχτα είχε αρχίσει να πέφτει βαριά, η βροχή ακούραστη σύντροφός μας, ο δρόμος άθλιος, ο Νίκος κόντεψε να “χάσει” την μοτό του κατά την διάρκεια μιας προσπέρασης ρουτίνας πάνω στον άθλιο ασφαλτοτάπητα που θύμιζε καθρέπτη με την βροχή πάνω του. Η κούραση κ όλοι οι πιο πάνω λόγοι μας οδήγησαν να αναζητήσουμε ξενοδοχείο στο Ezine. Δύο ξενοδοχεία είχε αυτή η μικρή κωμόπολη, κ τα δύο ψιλοάθλια… Βολευτήκαμε, κάναμε το μπανάκι μας, κ βγήκαμε για να δειπνήσουμε. Μετά από μια σύντομη βόλτα ανακαλύψαμε πως οι επιλογές μας, ήταν μία μόνο αξιοπρεπής ταβέρνα δίπλα από το ξενοδοχείο…
Απολαύσαμε το ντόπιο κρασί, τα ορεκτικά, κ το …μικρό κυρίως πιάτο… Χαρές ο Νίκος….
Απολαύσαμε κ την επιδρομή έξι αστυνομικών που μπούκαραν μετά από καρφωτή να συλλάβουν έναν δύσμοιρο θαμώνα που καθόταν σε μία γωνία κ κάπνιζε, αλλά ευτυχώς, το είχε σβήσει έγκαιρα κ ο σερβιτόρος με επιδέξιες κινήσεις είχε απομακρύνει τα σταχτοδοχεία πρίν την έφοδο…
Μετά στο ξενοδοχείο, ο Μορφέας μας πήρε στην αγκαλιά του (τον Κων/νο κι εμένα) πολύ εύκολα, αφού οδηγήσαμε 1050 kmυπό δύσκολες συνθήκες, κ ήμασταν καβάλα στην μοτό επί 15 ώρες περίπου…
Συνεχίζεται…


Jefe