25-8-08 Κυριακη: πάμε για το πρωινό μας, το οποίο εγώ θα το παρομοίαζα με μεσημεριανό!!! Σήμερα λέμε να μπούμε Αυστρία και να διανυκτερεύσουμε σε κάποιο, μικρό χωριό στις Άλπεις. Και για ποιο συγκεκριμένα κάπου κοντά στο (Innsbruck-Ινσμπρουκ). Βλέποντας και κάνοντας όπως πάντα. Βγαίνουμε πάλι στον αυτοκινητόδρομο [Ε45-Α7] με κατεύθυνση την πόλη (Wurzburg), όπου θέλαμε 135χιλ και την περάσαμε.
Αυτό έχουν οι δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας στην (Γερμανία). Άμα θέλεις να γράψεις χιλιόμετρα απλά εδώ δεν το καταλαβαίνεις. Ο ίδιος δρόμος γίνεται [Ε43-Α7] και τώρα κατευθυνόμαστε προς την πόλη (Ulm). Άλλα 187χιλ μέχρι εδώ, και συνεχίζουμε προς την πόλη (Memmingen). Από εδώ και κάτω μέχρι την πόλη Fussen στα Αυστριακά σύνορα, ίδιος δρόμος γίνεται [Ε532-Α7].
Μπαίνοντας (Αυστρία) ο δρόμος γίνετε επαρχιακός [Β179] γιατί έχουμε να διασχίσουμε τον ορεινό όγκο των Αυστριακών αλπεων.
Από εδώ και πέρα ξεκινά η ομορφιά της φύσης σε όλο της το μεγαλείο που σου προσφέρει αυτή η χώρα. Μετά το χωριό (Nassereith) οδηγώ πάνω στον δρόμο [Β171]. Περνάμε και την πόλη (Telfs) κινούμαστε παράλληλα με τον αυτοκινητόδρομο [Ε60-Α12]. Δεν σκεπτόμαστε να βγούμε εθνική, και συνεχίζουμε μπαίνοντας στα προάστια του (Innsbruck), για να βρούμε τον επαρχιακό [Β182]. Περνάμε μέσα από απίστευτα χωριά, που όλα αυτά ανήκουν στην επαρχία του (Innsbruck).
Περνώντας το πανέμορφο (Matrei am Brenner) που είχαμε διανυκτερεύσει, σε κάποιο προηγούμενο ταξίδι μας, σταματάμε στην επόμενη πόλη το εξίσου πανέμορφο (Steinach am Brenner). Πολλά από αυτά έχουν την κατάληξη (Brenner) γιατί πολύ κοντά από εδώ είναι το γνωστό (Brenner pass) με το μεγάλο τούνελ.
554xιλ μέχρι εδώ για σήμερα, και το πρώτο πράγμα είναι να ψάξω για ξενοδοχείο. Δεν άργησα και πολύ, αμέσως βρήκα μια πανσιόν. Βγήκε μια ηλικιωμένη δεν ήξερε αγγλικά, αλλά με κινήσεις και με χαρτί και στυλό βγάλαμε άκρη. 58 ευρώ το δωμάτιο με πρωινό και παρκινγκ.
Αφήνουμε πράγματα και βγαίνουμε για μια μικρή βόλτα την στιγμή που σε λίγο νύχτωνε. Όλο και όλο την πόλη την διασχίζει ο επαρχιακός δρόμος [Ε182], με αυτόν εξάλλου φτάσαμε εδώ. Δεξιά και αριστερά του δρόμου μαγαζιά και κάποια εστιατόρια καφέ και αυτό ήταν. Εννοείτε πως η Μόνικα ξετρύπωσε ένα μαγαζί με ορειβατικά, και με έβαλε να της υποσχεθώ αύριο πριν φύγουμε, να περάσουμε να ρίξει μια ματιά. Εννοείτε..... ποιος κάθετε να ακούει μουρμούρα τέτοια ώρα.