ΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ (Κυριακή του Πάσχα)
Είπαμε να μην καβαλήσουμε καθόλου τη μηχανή και να περπατήσουμε-εξερευνήσουμε την Ξάνθη.
Πολύ περπάτημα, εξαιρετικό φαγητό (σούπερ και οι τιμές), και νυχτερινή ζωή έντονη και αντάξια μεγαλουπόλεων.
Τα λογια ειναι περιττά.....
ΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ (Δεύτερη μέρα του Πάσχα)
Η τελευταία μέρα μας και πρέπει να πάμε όπου δεν προλάβαμε όλες τις προηγούμενες μέρες (!!!!!!!)
Παίρνουμε ξανά το δρόμο προς Σταυρούπολη-Δράμα και μετά 20 χλμ. κάνουμε δεξιά και αρχίζουμε την ανάβαση προς το χωριό Λειβαδίτης και τον εκεί καταρράκτη.
40 χλμ. ορεινού δρόμου όπου η στροφή διαδέχεται η μία την άλλη σε σχετικά καλό οδόστρωμα.
Φτάνουμε σε κάποιο σημείο όπου υπάρχει πινακίδα που γράφει ότι ο καταρράκτης είναι σε 4,5 χλμ. χωματόδρομο. Ο δρόμος είναι σε κακή κατάσταση και έτσι αποφασίζω ότι θα πάμε με τα πόδια. Ο δρόμος, όντως, πολύ κακός και το RT με δυσκολία θα περνούσε. To GS δε νομίζω να έχει πρόβλημα.
Αφού περπατήσαμε τα 2 πρώτα χλμ., φτάνουμε σε ένα σημείο όπου ξεκινάει ένα μοτοπάτι σε απότομη πλαγιά μέσα στο δάσος. Η πλαγιά είναι πολύ απότομη και χρειάζεται μεγάλη προσοχή ιδιαίτερα για άτομα χωρίς καλή φυσική κατάσταση.
Ο κόπος, όμως, ανταμείβεται....
Η ανάβαση ακόμα δυσκολότερη (μία ώρα περίπου ) και, για όσους καπνίζουν, ΚΟΛΑΣΗ.
Γενικά, πρέπει κάποιος να υπολογίσει 2,5 ώρες ανέβα-κατέβα μόνο για τα δύο τελευταία χλμ.
Ύστερα από πολλές και βαθιές ανάσες φτάνουμε πίσω στη μηχανή και παίρνουμε το δρόμο για το χωριό Τοξότες. Εκεί ο ποταμός Νέστος και τα γύρω βουνά συνθέτουν ένα ακόμη μαγευτικό τοπίο. Ανεβαίνουμε γύρω στα 10 χλμ. και η πανοραμική θέα της κοιλάδας του Νέστου ...
To be continued...