[windman1200]

Σε όλα αυτά που γράφουμε σ' αυτό το thread, ο καθένας μας έχει δίκιο από την πλευρά του, είμαι σίγουρος. Είναι λάθος όμως να ξεκινάμε την ιστορία αυτή από εκεί που βολεύει τον καθένα από εμάς. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η πλειοψηφία από εμάς (τους Έλληνες πολίτες) κάπου, κάποτε έκανε ένα λάθος. Και ήταν η πλειοψηφία, γιατί αν ήταν η μειοψηφία δεν θα είχαμε πρόβλημα τώρα.
Εγώ προσπαθώντας να βρώ την άκρη του νήματος στην πολιτική μου ζωή ανακάλυψα ότι ξεκινάει από την εικόνα του πατέρα μου σε μια πλατεία στη Χαλκίδα να ζητωκραυγάζει με ένα σημαιάκι στο χέρι, ποτέ δεν τον είχα ξαναδεί τόσο ευτυχισμένο!! Έτσι πολιτικοποιήθηκα κυρίες και κύριοι, η εικόνα του ήταν τόσο έντονη που ακόμα και τώρα που το γράφω νομίζω ότι ήταν μόλις χθες!! Ούτε και ασχολήθηκα τότε με το ποιόν πολιτικό ή ποιό κόμμα ζητωκραύγαζε, ήμουν στα 16, το μόνο που με ένοιαζε ήταν ότι ο πατέρας μου μετά από τόσες κακουχίες που αντιμετώπισε στη ζωή του μεγαλώνοντας 4 παιδιά ήταν επιτέλους ευτυχισμένος!!
Την συνέχεια την υποψιάζεστε. Μέχρι να αποκτήσω πολιτική συνείδηση, όταν δεν μπορούσε ο πατέρας μου, κρατούσα εγώ το σημαιάκι!!
Αυτό ήταν το δικό μου λάθος και είμαι σίγουρος ότι κάτι παρόμοιο μας επιρέασε όλους μας. Θέλετε να βρείτε ποιός φταίει; Εμείς φταίμε και το άσχημο είναι ότι οι περισσότεροι δεν το ξέρουμε καν!!
Όσο και να το ψάξεις, όσο και να το σκάψεις η αλήθεια είναι μία. Δημοκρατία που να απέτυχε χωρίς να φταίει ο λαός δεν υπάρχει.
Τι κάνουμε τώρα;; Μα είναι απλό. Η αλλάζουμε νοοτροπία από το επόμενο μωρό που θα γεννηθεί, ή ΤΣΙΠΟΥΡΑΚΙ και ότι κάτσει..!!