Απάντηση: Σούριγιαν-Ουρντούν ...υπό λοξή οπτική γωνία
Έχω αφήσει το Αμμάν και ταξιδεύω πάνω στη desert highway προς την Πέτρα.
Τα 250 χλμ περίπου τα καταβροχθίζω με βουλιμία.
Στην είσοδο της αρχαίας πόλης την ώρα που αποβιβάζονταν τουρίστες από 7-8 πούλμαν, βλέπω και 3 παρκαρισμένες μηχανές με ιταλικές πινακίδες.
Η ζέστη ήταν αφόρητη, γύρω στους 36 βαθμούς και είχα να περπατήσω μέχρι την αρχαία πόλη.
Είμαι ιδιότροπος άνθρωπος.
Τα μπουλούκια των κοκκινισμένων από τον ήλιο παχύσαρκων Αμερικανών, Ολλανδών, Αυστραλών και τινών ακόμη εθνικοτήτων τουριστών, που συνωστίζονταν για να επιβιβαστούν σε καμήλες, που τις οδηγούσαν οσφυοκάμπτες στη θέα του δολαρίου κελεμπιοφόροι, υπό την γενική εποπτεία οξυβόων ξεναγών, μΕ χαλάσανε…
Προχώρησα μέχρι το “Khazneh” , κάτι μεταξύ κρύπτης θησαυρών, ναού και τάφου…
Ήταν όντως εντυπωσιακό.
Το είχα δει όμως άλλες 5000 φορές από φωτογραφίες φίλων και συγγενών και το είχα αποτυπωμένο στο μυαλό μου καλύτερα κι από τις δικές μου εργολαβίες…
Περίμενα μέχρι να βγεί ο κοσμοπόλιταν συρφετός από το ναό για να τον επισκεφτώ με την ησυχία μου.
Περνώντας την πύλη, και αντικρίζοντας σε μια γωνία ένα ερωτευμένο «ζευγαράκι», άνω των 280 κιλών μικτού βάρους, σε φάση που θύμιζε λιμναίες ερωτικές περιπτύξεις ιπποποτάμων, άκουσα κάποιον έξω να μιλάει ιταλικά…
Φωτό. Πέτρα
|