Απάντηση: Σούριγιαν-Ουρντούν ...υπό λοξή οπτική γωνία
Κοιμήθηκα νανουρισμένος από τη βροχή που έπεφτε όλο το βράδυ.
Για κακή μου τύχη, η βροχή δεν σταμάτησε μέχρι τη Ραιδεστό (Tekirdag).
Και το ταξίδι όμως δεν σταμάτησε ούτε για δευτερόλεπτο.
Διότι, κύριος, αν περιμένεις να πέσουν οι όρχεις του βοός για να ξεκινήσεις, έκοψε η μαγιονέζα!
Άλλωστε, στην Τουρκία ο παλιόκαιρος σε αποζημιώνει με έλλειψη μπλόκων της τουρκικής traffic police.
Έφτασα μεσημέρι στα Τουρκικά σύνορα.
Οι Τούρκοι τελώνες είχαν καταλάβει από το βλέμμα μου ότι δεν είχα όρεξη για σέξ και με άφησαν να περάσω τη μπάρα, χωρίς να βάλουν δάχτυλο στη μηδενιστική τρύπα του αριθμού κυκλοφορίας της μηχανής μου…
Ο Έλληνας συνάδελφός του, φωνάζοντάς με στ΄αγγλικά, μου έκανε σήματα με τα χέρια, σαν να καθοδηγούσε τζάμπο σε πίστα αεροδρομίου. Σταμάτησα στον επόμενο.
Με το που του λέω ότι είμαι Έλληνας, με χτυπάει στη πλάτη και μου λέει «έφυγες, καλό ταξίδι».
Φωτό. Bolu, επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο με τις μπύρες
|