Φτασαμε στο camping 12 και κατι το μεσημερι. Νταλα ηλιος, ζεστη... Ξεκινουσαμε με τις καλυτερες προυποθεσεις.
Αφησα τη μηχανη διπλα στη reception και μπηκα μεσ... ε; Πως μπαινουμε ρε παιδια; Στιγμιαια σκεφτηκα οτι εκανα βλακεια και πηγα να μπω απο καποια πορτα που δεν χρησιμοποιουνταν. Ομως και η αλλη που ειχε διπλα ηταν επισης κλειδωμενη!
Δεν μπορει! Αφου μεσα στο πισω δωματιο απο τη reception εβλεπα ατομα να κυκλοφορουν! Οποτε δεν ηταν κλειστα.
Μηπως επρεπε να χτυπησω για να ανοιξουν; Χτυπησα, ξανα και ξανα. Τιποτα!
Ααααααα! Τι γινεται εδω;
Ειχα αρχισει να εκνευριζομαι! Να ειναι κλειστα για καποιο λογο να το καταλαβω (αν και με δυσκολια μερα μεσημερι). Αλλα να εχει μεσα κοσμο και να χτυπαμε να ανοιξουν και να μας αγνοουν;;!
Καπου εκει προσεξα μια πινακιδα στην ακρη της πορτας στα Δανεζικα που ανεφερε κατι για ...σιεστα (!) και τις ωρες "12-2". Ειχαν οι Δανοι μεσημεριανη σιεστα;!;; Αυτο θα εξηγουσε ομως το οτι ηταν κλειστα!
Τωρα τι να καναμε; Να παμε να στησουμε απο μονοι μας;
Καναμε μια βολτα γυρω στο camping. . Το μερος εδειχνε μεγαλο, πεντακαθαρο, με πολυ στυλατα κοινα κτηρια: λουτρα, καθιστικο, πλυσταρια, μεχρι και παιδικο σταθμο για τα πιτσιρικια ειχε! Τριγυρω βρισκονταν τακτικα ενα σωρο μικρα αλλα πανεμορφα ξυλινα bungalows, το καθενα με μια μεγαλη συρομενη τζαμαρια, διακοσμηση απο το ΙΚΕΑ και εσωτερικη σκαλα που εβγαζε σε μια σοφιτα. Ωραια θα ηταν να μεναμε σε ενα τετοιο!
Aυτο ομως που μου εκανε μεγαλη εντυπωση ηταν το ποσο νωτισμενο ηταν το χορταρι καθως και οι ποσοτητες παχιας λασπης που στεγνωνε εκει που τελειωνε το γκαζον. Εδω θα πρεπει να ειχε βρεξει απιστευτα για να εχει κρατησει τοσο νερο...
Επιστρεψαμε στη reception αλλα παρεμενε κλειστη. Τωρα τι να καναμε; Οσο περιμεναμε ετσι απλα χαναμε τη μερα μας αδικα τη στιγμη που θα μπορουσαμε να ειμαστε ηδη στην Κοπεγχαγη και να κοβουμε βολτες.
Απο την αλλη το να βρουμε αλλο μερος να μεινουμε ηταν δυσκολο γιατι η Δανια ειναι απλα πανακριβη στη διαμονη, με δωματια απο 1000 Κορωνες (περιπου 135 ευρω!) και αυτο στην καλυτερη των περιπτωσεων! Αν βρισκαμε κατι πιο φτηνο θα ηταν μετα απο αρκετο ψαξιμο, οποτε παλι θα χαναμε τη μερα μας.
Ετσι μην εχοντας αλλη λυση πηραμε τη μηχανη και κατεβηκαμε στη πολη οπως ειμασταν. Θα βλεπαμε την Κοπεγχαγη με την ησυχια μας και αργα το απογευμα θα γυρνουσαμε στο camping να στησουμε.
