[Kimwnas]

Αναφορικά με τις θρησκείες δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω...

Το βασικό θέμα στη δημοσίευση που άνοιξε ο φίλος συμφορουμίτης πιστεύω είναι στην φιλοσοφική διαφορά των δύο ρευμάτων και όχι στο (ψευτο)δίλημα Χριστιανισμός ή Δωδεκάθεο!...

Τα ιερατεία ανέκαθεν είχαν "ύποπτες" μεθόδους χειραγώγησης των (εκλαϊκευμένων) μαζών και η αρχαία Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση (θυμάται κανείς την δίκη του Σωκράτη και το κατηγορητήριο λόγου χάριν; ).

Η βασική διαφορά όμως είναι ότι στην περίπτωση της, παράλληλα υπήρξε μια σχετικά μεγάλη θρησκευτική ανοχή σε φιλοσοφικά ρεύματα τα οποία ήκμασαν την εποχή εκείνη και τα οποία ασχολήθηκαν με την θέση του ανθρώπου τόσο ως μέρος του συνόλου όσο και ως ποιοτική μονάδα του. Οι δύο αυτές δυνάμεις δεν έρχονταν (τουλάχιστον όχι σε μείζονα βαθμό) σε ρίξη και αντιπαράθεση αλλά αρκετά συχνά αλληλοσυμπληρόνονταν στην κοσμοθεωρία τους, δημιουργώντας μια άνευ προηγουμένου φιλοσοφική, πολιτιστική και μαθησιακή άνθιση.

Φαινόμενο το οποίο άλλαξε διαμετρικά με την άφιξη μονοθεϊστικών θρησκειών και δη για το θέμα μας, του πρώϊμου Χριστιανισμού.
Και αξίζει κανείς να σημειώσει ότι ο μέχρι τότε Ιουδαιοτραφής Χριστιανισμός απέκτησε αυτό που ονομάζουμε σήμερα "ορθόδοξο" χαρακτήρα από τον 4ο αιώνα και μετά όταν οι (πρώτοι στην ουσία) θεολόγοι άρχισαν να ενσωματώνουν την Ελληνική φιλοσοφία και δή τον Νεοπλατωνισμό στην κοσμοθεωρία τους. Παραδείγματα ο Κλήμης, ο Ωριγένης (συμμαθητής του Πλωτίνου! υπό τον Αμμώνιο Σακκά) αλλά και οι περίφημοι "Καππάδοκες Ιεράρχες" (Βασίλειος, Γρηγόριος Ναζιανζηνός, Γρηγόριος ο Νύσσης, Αμφιλόχιος) οι οποίοι είχαν Νεοπλατωνική μόρφωση.

Η ουσία λοιπόν κατά την ταπεινή μου γνώμη του στυλιτεύματος του εν λόγω θέματος, είναι η διαμετρικά αντίθετη παραβολή απο την μία ενός συστήματος που έχει ανοχές και υποθάλπτει κατά ένα τρόπο την ανάπτυξη της σκέψης και απο την άλλη ο σκληροπυρηνικός χαρακτήρας μιας κεντρικά ελεγχόμενης κοσμοθεωρίας που αντιδρά δυναμικά και πολλές φορές υπέρμετρα σε οτιδήποτε την αμφισβητεί.

Και δεν βάζω ταμπέλες εδώ. Στην θέση των δύο μπορεί να μπεί οτιδήποτε, θρησκεία, πολιτική κ.ο.κ. έχουμε φαντασία...