[Arkas]

Παρασκευή πρωί, εγερτήριο στις 5:00.
Αγουροξυπνημένες φάτσες να απολαμβάνουν το πλουσιοπάροχο πρωινό της κας Έφης.

Αφημένες οι στολές, κράνη, μπότες στα δωμάτια για τακτοποίηση,
τα σακίδια στον ώμο
και στις 6:00 στην παραλία της Ουρανούπολης για παραλαβή των διαμονητηρίων και επιβίβαση στο καραβάκι.

Όλοι οκ, πλην του γράφοντος!
Διαμονητήριο, γιοκ!
650 χιλιόμετρα τσάμπα;
Οι Θεσσαλοί αναχωρούν,
με τον Πέτρο και εμένα να πίνουμε τον καφέ της παρηγοριάς, περιμένοντας να ανοίξει το γραφείο Προσκυνητών στις 7:00.
Ευτυχώς, το διαμονητήριο περίμενε εκεί υπομονετικά, να το παραλάβει ο κάτοχος
κι έτσι να μπορέσουμε να επιβιβαστούμε στο επόμενο ταχύπλοο στις 8:00.

Μετά από μια σύντομη πλεύση 20', φθάνουμε στο πρώτο μοναστήρι της περιηγήσεώς μας, την Ι. Μ. Δοχειαρίου.
Ο Αργύρης μας περίμενε ήδη εκεί, αφού βέβαια αντί να στρίψει δεξιά από τον αρσανά και να φθάσει στο μοναστήρι στα 200 μ. έστριψε αριστερά, κύκλωσε όλο το μοναστήρι περιμετρικά και έκανε 1,5 χιλιόμετρο!

Ξαπόστασμα στο εξωτερικό προαύλιο του μοναστηριού,
με θέα το απέραντο γαλάζιο.
Είσοδος, προσκύνημα στην θαυματουργό Γοργοεπήκοο, ευλογία από τον Γέροντα της Μονής, εκπλήρωση του Τάματός μου από το 2002, άναμα των κεριών, του tsatsos, των μελών όλου του φόρουμ, του δικού μας...

Κάθοδος στον αρσανά και επιβίβαση στο καραβάκι για τη Δάφνη, το επίνειο του Αγίου Όρους.

Η Δάφνη είναι ουσιαστικά το κεντρικό λιμάνι του Αγ. Όρους.
Βρίσκεται κάτω από την πρωτεύουσα του Αγ. Όρους, τις Καρυές. Είναι το διαμετακομιστικό τους κέντρο, πολύβουο, με προσκυνητές, μοναχούς και επισκέπτες να πηγαινοέρχονται, με δύο - τρία καταστήματα για αναμνηστικά, ένα μικρό ταβερνάκι - καφέ και το τελωνείο.

Επιβίβαση στο καραβάκι με προορισμό την Ι. Μ. Διονυσίου.
Φθάνοντας στο μοναστήρι, οι επιλογές για να ανέβεις είναι δύο: από τα δεξιά, σκαλοπάτια, από τα αριστερά, τσιμενταρισμένος δρόμος.
Όποιο και να διαλέξεις, είναι εξίσου κοπιαστικό!
Ο Πέτρος κι εγώ, διαλέξαμε τα σκαλοπάτια.
Ο Αργύρης, τον δρόμο.
Μας βγήκε η ψυχή!
Πόσο μάλλον του Αγύρη, ο οποίος κουβαλούσε τα υπάρχοντά του στο tankbag του funduro!!! (Αργυράκο, την επόμενη φορά, με σακίδιο πλάτης! )

Πολύς κόσμος στο μοναστήρι, δύο μεγάλα γκρουπς από Κυπρίους, με άμεση τακτοποίηση σε 5κλινο κελί για τους Θεσσαλούς, σε 1,5 Χ 2 για τον Πέτρο κι εμένα!
Όλα καλά!
Βολευτήκαμε μια χαρά, έστω κι αν για να κλείσει η πόρτα, έπρεπε να διπλώσει το κρεβάτι του Πέτρου! (Πετράν φίλε, συγνώμη για το βραδυνό σου ξύπνημα, να σηκωθείς να μαζέψεις το κρεβάτι γαι να περάσω να πάω τουαλέτα, να γυρίσω, να ξανααπλώσεις το κρεβάτι και να ξανακοιμηθείς. )

17:00, εσπερινός, προσκύνημα των Ιερών Λειψάνων και αμέσως μετά, βραδυνό: φασολάκια φρέσκα λαδερά.

18:00 - 22:00 κουβεντούλα με τα φιλαράκια,
ψυχωφέλιμες κουβέντες από τους γέροντες,
κυνηγητό μου από γέροντα για το τσιγάρο!
Όχι, μην βιαστείτε να με κατηγορήσετε,
κάπνιζα σε εξωτερικούς χώρους, όπως εξώστες και μπαλκόνια.
Αλλά απ' ότι φαίνεται ο συγκεκριμένος, όπως θα δείτε παρακάτω, με είχε βάλει στο μάτι!

Γρήγορα τα βλέφαρα κλείνουν γιατί στις 03:00 έχει έγερση.
Ώρες, όρθρος, Θεία Λειτουργία.
Δεν είναι υποχρεωτικό να παρακολουθήσει κανείς.
Πας μόνον εφόσον το αισθάνεσαι, ή και από περιέργεια.
Ξυπνητήρια με τον Πετράν στις 4:00 και μαζευόμαστε όλοι στο καθολικό.
Λόγω του ότι δεν υπάρχει παροχή της ΔΕΗ στο Όρος, όλη η ρευματοδότηση γίνεται από υδροηλεκτρικά και ηλιακά. Έτσι, μέσα στις εκκλησιές, ο μόνος φωτισμός, είναι αυτός των κεριών!
Κατανυκτική ατμόσφαιρα, τυπικό βυζαντινό, ψαλμωδίες αγγέλων...

07:00, τελειώνει η Θεία Λειτουργία και αμέσως μετά Τράπεζα (= φαγητό). Λαχανόριζο κοκκινιστό. Νόστιμο!

Ετοιμασίες για αναχώρηση κι ένα τελευταίο τσιγάρο προ του αποχαιρετισμού με τους Νίκους και το Βασίλη που αναχωρούσαν για Νέα Σκήτη.

Εσύ ήδη έχεις πεθάνει και δεν το ξέρεις! - ο Γέροντας που λέγαμε προηγουμένως, Χαρίτων στο όνομα.
- το ξέρω Γέροντα, ..........θα το κόψω!
- Άντε παιδί μου! Πώς σε λένε;
- Δημήτρη...
- Δημήτρη μου, πήγαινε σε παρακαλώ να πετάξεις το πακέτο σου στα σκουπίδια και αν είναι το τελευταίο...
Έχεις παιδιά;
- Έχω ένα γυιό 8 χρονών...
- Κάντο για το παιδί σου...

Μπορεί να σας φαίνεται αφελής η παραπάνω στιχομυθία, αλλά προήλθε από έναν άνθρωπο που δεν γνώριζα, χωρίς να έχει κανένα όφελος που έγινε, με μόνον σκοπό την ωφέλεια υπό την ευρεία έννοια, του αποδέκτη...

Έτοιμοι στον αρσανά για Γρηγορίου οι μισοί, για Νέα Σκήτη οι υπόλοιποι.
Όμορφη κουβέντα δίπλα στα γαλαζοπράσινα νερά της Χαλκιδικής, χτίζοντας φιλία με τον mama και τον idol, βασισμένη σε αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμό...