Κυριακή 22 Μαίου, 2η μέρα
Το ξενοδοχείο ήταν σε απίστευτο σημείο μες το πράσινο με απίστευτη ησυχία και βέβαια με τρελό πρωινό,
Ένα καλό πρωινό είναι ίσως η καλύτερη ένεση για να ξεκινάς καλά την ημέρα σου και για να έχεις δυνάμεις για μία ακόμη φορτωμένη μέρα όπως αυτή που ξημέρωσε έπρεπε σύμφωνα με το πρόγραμμα μας να είμαστε Κοπεγχάγη το απόγευμα.
Φόρτωμα τις μηχανές…
Γέμισμα τα ρεζερβουάρ….
Ήταν μάλιστα Κυριακή με καλό καιρό και οι Γερμανοί έβγαιναν για την βόλτα τους. Εντύπωση μου έκανε ένα Africa με sidecar
Και ξεκινάμε
με προορισμό το λιμάνι του Rostock για να περάσουμε απέναντι στην Δανία και να καταλήξουμε Κοπεγχάγη συνολικά 740 χλμ.
Έχουμε 590 χιλιόμετρα για το Rostock και αρχίζουμε να πηγαίνουμε και πάλι τάπα να προλάβουμε το πλοίο που είχε στις 15.00.Δρομολόγιο είχε κάθε 2 ώρες σύμφωνα με τα όσα είχαμε δει στο internet.Κάναμε μία ολιγόλεπτη στάση στο μέσο της διαδρομής και συνεχίσαμε, το προλάβαμε οριακά στην ουσία ήμασταν οι τελευταίοι που μπήκαμε.
Οι ναυτεργάτες του πλοίου εκεί δεν ασχολούνται καθόλου με τις μοτό,μας είπαν να τις βάλουμε σ’ένα σημείο και δέστε με ιμάντες που υπάρχουν στα πλάγια.Από την μία καλύτερα για να έχεις και το κεφάλι σου ήσυχο.Δέσαμε και ανεβήκαμε πάνω,στο πλοίο γινόταν πανικός δεν βρίσκαμε να καθήσουμε και αναγκαστικά αράξαμε κάτω,
Και επί τη ευκαιρία τσιμπήσαμε και κάτι
Το πλοίο ήταν τεράστιο και είχε μαγαζιά να ψωνίσεις από μέσα.Μας έκανε εντύπωση που οι περισσότεροι έπαιρναν μπύρες και αλκοόλ λόγω το ότι είναι πολύ φθηνότερα στην Γερμανία από ότι στην Δανία. Βγαίνοντας από το πλοίο μάλιστα είδαμε και ένα αυτοκίνητο Volvo station wagon το οποίο ήταν γεμάτο μπύρες τι να πω πολύ αλκοόλ οι άνθρωποι εκεί.
Ο καιρός μέχρι το Rostock ήταν άψογος βροχή ούτε στάλα, μπαίνοντας όμως στο πλοίο έπιασε τρελή βροχή η οποία μας ακολούθησε μετά βγαίνοντας στην Δανία,η χρήση αδιάβροχου ήταν πλέον απαραίτητη.
Απογευματάκι και φτάσαμε στην Κοπεγχάγη
Από δω και πάνω οι τιμές πλέον ανεβαίνουν σ’όλα βενζίνη,διαμονή και φαγητό.Αρχίζουμε την αναζήτηση ξενοδοχείου.Κάτι που μας ταλαιπώρησε γιατί εκείνες τις μέρες η πόλη φιλοξενούσε κάποιους αθλητικούς αγώνες και η διαθεσιμότητα στα δωμάτια ήταν περιορισμένη. Τελικά καταλήξαμε σ’ένα πολύ κοντά στο κέντρο μία περιοχή γεμάτη Ναρκομανείς ,Αλκοολικούς και Μαυρούλες να κάνουν πιάτσα κάτι σαν να λέμε Μεταξουργείο ή σταθμό Λαρίσης δηλαδή. Ευτυχώς που βρήκαμε κάτι και με ασφαλές πάρκινγκ για τις μοτό μας.
Συναντήσαμε και κάποιους Αυστριακούς με Vespa
Tακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιο και κατεβήκαμε μία βόλτα στην πόλη. Φάγαμε κάτι πρόχειρο και καταλήξαμε σ’ένα μπαράκι με ζωντανή ορχήστρα και γενικότερα πολύ κέφι από τον κόσμο μέσα.
Ήπιαμε τις μπύρες μας και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο,
Συναντήσαμε και τον ten ten είχε βγεί βόλτα με την κοπέλα του με ρώταγε πού είναι ο Κώστας_366 του είπα οτι παντρεύτηκε και χάθηκε από την πιάτσαα
,
Η επόμενη μέρα λέει 0 μοτοχιλιόμετρα και ορθοπεταλιά και sight seeing!!!
Επανέρχομαι...