14-8-09-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Με νωχελικές κινήσεις προσπαθώ να φορτώσω την μηχανή…δεν ξέρω σήμερα αν φταίει αυτή η ζέστη, αλλά δεν έχω καθόλου όρεξη. Σαν να έχω πάρει ένα κιλό πρέζα αισθάνομαι!! Ξεκινώ και βγαίνω πάλι στο AP7-E15, χαλαρά και με χαμηλές ταχύτητες. Περνώ την πόλη (Alicante) το πολύ να έχω κάνει 70χιλ, και σταματώ για καφέ. Τελικά εδώ είναι που παίρνω την απόφαση, τέρμα τα ταξίδια τέτοια εποχή σε τέτοια μέρη. Βορράς και πάλι βορράς!!! Δεν θέλω να ξεκολλήσω, αλλά πρέπει.
Φορώ τζιν παντελόνι και διάτρητο μπουφάν και πάλι τα πράγματα είναι δύσκολα. Μετά από δυο ώρες οδήγησης, προσπερνώ μια μηχανή, και το μάτι μου έπεσε σε ελληνική πινακίδα, αλλά χωρίς να είμαι σίγουρος. Κόβω λίγο για να με φτάσουν, και όντως παίζοντας μου φώτα, κατάλαβα ότι είναι Έλληνες και έχουν δει κ’εμενα. Βγάζω φλας και βγαίνω σε βενζινάδικο και ακολουθουν. Σταματώ και ήταν ένα ζευγάρι με Honda 650Transalp.. το οποίο ήταν φορτωμένο όσο δεν πάει.. σούζα πρέπει να πήγαινε μονιμος. Με πόσα μας προσπέρασες με ρωτά. Με 170χιλ απαντώ. Μόνο ρε φίλε; Μου φάνηκε ότι με πέρασες με πολλά. Ευτυχώς που η πινακίδα σου ξεχωρίζει και κατάλαβα ότι είσαι Έλληνας. Ναι βλέπεις με τέτοιο δίσκο σερβιρίσματος που έχω για πινακίδα κάνω μπαμ… Τα είπαμε λίγο για τη συνέχεια του ταξιδιού μας, και χαιρετηθήκαμε. Δεν θελαν να κάτσουν για ένα καφέ, γιατί βιάζονταν. Εγώ φυσικά άραξα για τον δεύτερο.
Με καθόλου όρεξη να οδηγήσω παίρνω την απόφαση ότι στην επόμενη πόλη θα διανυκτερεύσω. Έτσι έγινε. Μετά από λίγα χιλιόμετρα φτάνω στην πόλη (Murcia-Mουρθια) και αράζω. Ξενοδοχείο Ibis 63,50 με πρωινό. Μόνο 187χιλ άντεξα να κάνω, και είμαι πτώμα. Για όλα φταίει η ζέστη. Φυσικά ούτε λόγος για βόλτα τέτοια ώρα.. τα πάντα έβραζαν. Την πέφτω για ύπνο.
Το απογευματάκι που ο ήλιος έχει αρχίσει να υποχωρεί βγαίνω για αναγνωριστική. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού (Segura). Περνώντας όμορφα γεφύρια καταλήγω στο κέντρο.
Στην πλατεία Plaza de la Glorieta. Εδώ βρίσκεται ο καθεδρικός του 14ου αιώνα, ο οποίος είναι κτισμένος στη θέση ενός τζαμιού. Με πεζόδρομους και στενά σοκάκια αξίζει το περπάτημα.
Εγώ έκατσα εδώ στην πλατεία σε ένα μαγαζάκι, πίνοντας το καφεδάκι και χαζεύοντας τους περαστικούς.