Ημέρα 3η: Belgrade to Budapest
Η σημερινή ημέρα είχε ξενάγηση στην πόλη του Βελιγραδίου τις πρώτες 3 ώρες και μετά θα φεύγαμε για την Βουδαπέστη. Το tour περιλάμβανε περίπατο στην παλιά πόλη, μία βόλτα στο κοινοβούλιο της Σερβίας και τελείωμα με φωτογραφίες στα βομβαρδισμένα κτήρια της σερβικής τηλεόρασης και της πρεσβείας της Κίνας.
Περιττό να πω ότι το θέαμα είναι ανατριχιαστικό και όλοι μας φορτιστήκαμε συναισθηματικά με αυτά που έγιναν στην Γιουκοσλαβία. Δεν είναι μόνο τα συγκεκριμένα κτίρια που μπορείς να δεις τα κατάλοιπα του πολέμου. Είναι κάτι το οποίο μπορείς να δεις και στις κατοικίες αλλά να παρατηρήσεις ακόμα περισσότερο στους ανθρώπους όταν μιλάν για συγγενείς και φίλους που χάθηκαν...
Γύρω στην μία μαζευτήκαμε στο ξενοδοχείο για να μιλήσουμε logistics σχετικά με την συνέχεια του ταξιδίου. Η απόφαση πάρθηκε γρήγορα και ήταν για το καλό της παρέας. Αποφασίσαμε να χωριστούμε σε 2 ομάδες ώστε να γίνούμε πιο ευέλικτοι. Η κάθε ομάδα θα ξεκινούσε με διαφορά μισής ώρας. Η μια ομάδα ήθελε να περάσει από το τοπικό μαγαζί της BMW να εμπλουτίσει την γκαρνταρόμπα της, ενώ η δεύτερη ομάδα ήθελε να ξεκινήσουμε το ταξίδι και να διαθέσουμε το χρόνο μας σε πιο «τουριστικές» ατραξιόν. Τελικά αποδείχθηκε ότι δεν κατάφεραν να βρούνε το μαγαζί, κάνοντας μερικούς κύκλους στην πόλη, υπό την καθοδήγηση των GPS τους. Εγώ και ο Πάνος Κ. είμασταν στην 2η ομάδα.
Ο νέος προορισμός ήταν το Szeged αμέσως μετά τα σύνορα της Σερβίας με την Ουγγαρία και η επιλογή του μέρους έγινε από τον Πάνο Μ. καθώς είχε διακοπεύσει εκεί κάποια χρόνια πριν μετά της συζύγου του, έχοντας πολύ καλές αναμνήσεις.
Όντως το μέρος ήταν παρα πολύ όμορφο με πολλά πανεπιστήμια και με ένα πανέμορφο κέντρο.
Όταν φτάσαμε στο Szeged η πρώτη ομάδα είχε φτάσει φυσικά νωρίτερα και είχαν καταλήξει σε ένα καφέ. Εμείς αποφασίσαμε να περπατίσουμε λίγο και να κατευθυνθούμε προς ενός ταχυφαγίου όπου ο Πάνος Μ. μας είχε πει ότι το καλύτερο μέρος ήταν κάτω από μία, από τις πολλές γέφυρες, που έχουν φτιαχτεί λόγω του ποταμού Tisza.
Το μέρος ήταν... γραφικό και προσέφερε μπύρα και ψάρι στην λαδόκολα. Στο ιδίο ακριβώς μέρος υπήρχε και το πολύ γραφικό δημαρχείο, όπου την ώρα που τρώγαμε, δύο νέοι ένωναν τις ζωές τους.
Τελειώσαμε με το φαγητό και περπατήσαμε να συναντήσουμε την 1η ομάδα για ένα παγωτό στο πανέμορφο κέντρο της πόλης. Εκεί θα μας περίμενε και μια εύχαριστη έκπληξη...
Στο κέντρο της πόλης υπήρχε gellateria με πολλές γεύσεις όπου οι περισσότεροι επέλεξαν γεύση “viagra” παρακαλώ. Η επιλογή δεν ήταν τυχαία καθότι πλησιάζαμε στην Βουδαπέστη και άλλες εκλπήξεις μας περίμεναν....
Οι εντύπωσή μας από την εικόνα της πόλης, εξαιρετική: μεγάλοι πεζόδρομοι, πλατείες παντού, με γραφικά μαγαζάκια, πεντακάθαρα σαν ζωγραφιστά.
Παντού ήταν πολύ ήσυχα ενώ ήταν πολύ εμφανές ότι η αναλογία αντρών-γυναικών ήταν συντριπτική υπέρ των γυναικών. Οταν λέμε «υπέρ» εννοούμε αριθμητικά γιατί ουσιαστικά αυτό είναι υπέρ του αντρικού πλυθυσμού!!
Αυτο επαληθεύτηκε και απο το εξής περιστατικό που συνέβει πριν τον τελευταίο μας καφέ στο σημείο που είχαμε σταθμεύσει τα θηρία μας στη σειρά, απέναντι απο ένα μικρό και πολύ γουστόζικο café: περνάει μια μικρή παρέα από νεαρούς γύρω στα 20-22, οπότε βλέποντας ένας από αυτούς τις ελληνικές πινακίδες , αρχίζει να αναζητά με το βλέμα του τους κατόχους των μηχανών, και ήρθε αμέσως και μας μίλησε ελληνικά. Το παιδί ήταν Ελληνας φοιτητής από το Βόλο που σπούδαζε στο τοπικό πανεπιστήμιο. Μας είπε ότι η πόλη φημίζεται για το πολύ καλό πανεπιστήμιό της και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Στο σχόλιό μας για την αναλογία αντρών-γυναικών μας επιβεβαίωσε ότι οι κοπέλλες είναι πολύ περισσότερες από τα αγόρια και ότι τα ντόπια κορίτσια είναι πολύ καλά και συνεσταλμένα και δεν το παίζουν «κάπως».
Το μέρος λοιπόν συνιστάται ανεπιφύλακτα σε «κυνηγούς κεφαλών»!!
Επόμενος προορισμός η πανέμορφη πόλη της Βουδαπέστης. Η απόφαση που πάρθηκε ήταν να αποφύγουμε τελείως την εθνική και να φτάσουμε στην Βουδαπέστη μόνο από επαρχειακούς δρόμους. Φυσικά είχαμε υπολογίσει χωρίς το ξενοδόχο, όπου στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο καιρός
))).
Ξεκινήσαμε κατά τις 6 μμ με πρώτο προορισμό βενζινάδικο. Αφου ταλαιπωρηθήκαμε λιγάκι λόγω ώρας και Σαββάτου (όλα τα βενζινάδικα ήταν κλειστά) βρήκαμε κάτι 30 χλμ έξω από το Szeged.
Το πρόβλημας της βενζίνας ήταν το μικρότερο που είχαμε. Ο αέρας είχε αρχίσει να φουντώνει και η βροχούλα ήταν πλέον θέμα στοιχήματος. Σε δέκα λεπτά απόδοση 1.02, σε μισή ώρα 1.05, σε μία ώρα 1.50....
Συνεχίσαμε απτόητοι για καμιά ώρα ακόμα και σταματήσαμε για να παρθούν οι σχετικές αποφάσεις. Είμασταν 140 χλμ απο Βουδαπέστη και το ερώτημα ήταν εθνική ή επαρχειακός. Οι μισοί περίπου πήγαν απο εθνική ενώ ο υπογράφων συνέχισε με την δεύτερη ομάδα, λεγόμενη και τυχερή ομάδα.... Τυχερή ομάδα γιατί ποτέ δεν έβρεξε και ο αέρας κόπασε, με αποτέλεσμα να συνεχίσουμε σε μια πιο όμορφη διαδρομή όπου μας επιφύλασε και μία όμορφη εκπλήξη πριν μπούμε στην Βουδαπέστη. Εδώ θα ήθελα να ζητήσω και συγνώμη από τον φίλο και σύντροφο Πάνο Χ. Όπου από λαθος οδηγία τον... χάσαμε και αναγκάστηκε να οδηγήσει μόνος του μέχρι να το καταλάβουμε ότι λείπει.
Γύρω στα 10 χλμ πριν την πόλη και οδηγώντας την πομπή βλέπω με την άκρη του ματιού μου όμορφη κοπέλα να στέκεται στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Αυτή που νόμιζα ότι ήταν μία απλή κοπέλα, κατάλαβα ότι ήταν μία «εργαζόμενη» κοπέλα... Μετά από 500 μέτρα άλλη μία! Το περίεργο δεν είναι τόσο οι κοπέλες αλλά το μέρος όπου τις είδαμε. Κυριολεκτικά είμασταν στην μέση του πουθενά. Όπως είπε και ο Δημήτρης Π. μάλλον υπήρχε κάποια φωλιά κοντά.
Μιας και ανέφερα τον Δημητρή Π. και βλέποντας τις σημειώσεις από την εκδρομή στην Τυνησία βρήκα το κάτωθι:
(
alouroi: Bike Tour @ TUNISIA, April 2008, 3965km)
Ημέρα 10η:
Σαββατο , 19 Απριλιου 2008: Messina – Bari (443 km)
Πουτανες βγαιναν μεσα απο τα χωραφια. Χασαμε το Δημητρη και τον Ηλια. Βρεθηκαμε ξανα στο λιμανι
Μετά από 30 λεπτά μπήκαμε στην πανέμορφη πόλη της Βουδαπέστης και το ξενοδοχείο Queen’s Court Hotel μας περίμενε.
Το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει ήταν πολύ όμορφο και σχετικά πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης. Αφού εξαφανιστήκαμε στα δωμάτια μας δώσαμε ραντεβού στο δωμάτιο του Νίκου Σ. για παρακαλουθήσουμε τον τελικο της αγαπημένης μας Barcelona εναντίον της μισητής Manchester U.
Ο Στέφανος, ο Βασίλης, ο Πάνος Κ. και ο Πάνος Μ. προτίμησαν την σάουνα και το υδρομασαζ του ξενοδοχείου, που όπως μας είπαν αργότερα, ήταν πολύ καλά.
Μετά τον τελικό περπατήσαμε στην πόλη και καταλήξαμε στο club Moulin Rouge μέχρι πρωϊας, οπού αυτό στοίχισε για κάποιους, όπως τον υπογράφων, ενώ η ομάδα της σάουνας έκανε μια πιο χαλαρή βόλτα στην «περατζάδα» της πόλης, με διάφορα happenings με πρωταγωνίστριες νεαρές κοπέλλες από bachelor πάρτυ που μοίραζαν φιλιά και ζαχαρωτά σε περαστικούς!! Απ ότι έμαθα την έπεσαν κυρίως στον Πάνο Κ (έχουμε και φωτογραφίες!).
Τέλος καλό, όλοι στα κρεβατάκια μας, κατά κύματα!
Χλμ 409
Athens to Krakow 2011