Περάσαμε πάρα πολύ ωραία, ειδικά χάρη στις χωμάτινες διαδρομές και την παρέα του Τάκη Μανιάτη, του Βασίλη Μπούδρου και της υπόλοιπης εξαιρετικής βρωμο-παρέας,
αλλά εάν κάποιος φίλος βρήκε κι ένα ατσαλένιο tag heuer εντός,
εκτός ή περιξ του Καταφυγίου στα Πράμαντα (ή κάπου μεταξύ Τζουμέρκων και Αθήνας),
θα του χρωστάω μεγάλο κέρασμα ...
