[satnapar]

...και το ευχαριστηθήκαμε. Η περιοχή είναι υπέροχη. Ξεκινήσαμε Σάββατο πρωί και φτάσαμε στο χωριό ακοουθώντας το δρόμο γύρω από τη λίμνη Κερκίνη, για να γνωρίσουν και τα κορίτσια μου της ομορφιές της Β. Ελλάδος.
Ανεβήκαμε στο χωριό και φτάσαμε στο ξενοδοχείο που μας άρεσε πολύ ειδικά στα παιδιά μιας και η αυλή με τα λουλούδια και την απίστευτη θέα ήταν προέκταση του μπαλκονιού μας. Βόλτες στο χωριό, στα μονοπάτια του δάσους, βόλτα με τα άλογα, ποταμάκια, λιμνούλες και λουκάνικα τζουμαγιάς ή βουβάλι. Βραδάκι καφεδάκι στην πλατεία και γλυκά του κουταλιού από το σύλλογο γυναικών του χωριού. Επειδή δεν πολυψηνόμασταν για λαϊκές βραδιές γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για να πέσουν τα παιδιά και να απολαύσουμε το ποτάκι μας η γυναίκα μου κι εγώ.
Την επόμενη μέρα και πάλι βόλτα στο δάσος, και πάλι ιππασία (η μεγάλη μου κόρη 3.5χρ δεν το χόρταινε...) και είπαμε να την ταξιδέψουμε την Κυριακή αφού και τα μωρά δεν πολυθέλανε αναβάσεις στα μονοπάτια (3.5χρ η Άρτεμις, 1.5χρ η Κλειώ) και το micra δεν ήταν για πολύ χώμα προς τη Γερμανική Βρύση (α ρε dakarάκι που ήσουν...). Οπότε ξεκινήσαμε εκδρομή επιστροφής με στάση για καφεδάκι στη Δοϊράνη ("1000 δένδρα", Μουριές Δοϊράνης) και ανεβήκαμε προς Κιλκίς. Περάσαμε προς Αξιούπολη και καταλήξαμε στο Σκρα όπου χτυπήσαμε το γουρονοπουλήσιο κότσι μας.
Η χωνευτική βόλτα μας δρόσισε προς τον καταρράκτη του Σκρα και τη φανταστική Γαλάζια Λίμνη. Πολύ κρύο το νερό και πάλι (αξέχαστη βουτιά πριν από 2 χρόνια ανακοπές, εμφράγματα κτλ από το κρύο). Τα παιδιά το καταχάρηκαν.
Ψόφιοι κουρασμένοι γυρίσαμε το βράδυ Θεσσαλονίκη.

Ακολουθεί το φωτορεπορτάζ