Έκλεψαν ένα Mazda 6 του πατέρα μου.
Μετα απο περίπου ένα μήνα ψαξιματος το μόνο που κατάφερα ήταν να βρω το "συνεργείο/Πηλωτη/υπόγειο που κατέληξε.
Ωραία θα πεις...
Α και; Να πάω να του πω τι; Έκανες κομματάκια το αμάξι μου;
Δε βρήκα βιδα απο το αυτοκίνητο παρα μόνο τα χαρτια του.
Άκρη δεν έβγαλα. Κ με την ασφάλεια που μίλησα (αστυνομία) μου είπαν μονάχα να τους δείξω που είναι το chop shop κ απλα να το έχουν στο νου τους για το μέλλον σε περίπτωση που γίνει τίποτα.
Χάος λέμε!
Δε βγάζεις άκρη.
Εν το μεταξυ η αλητεια σε περιπτώσεις κλοπής δε περιορίζεται καθεαυτου στα κλεφτρονια αλλα επεκτείνεται κ στους ίδιους τους μπατσους η έστω σε μια κλίκα αυτών.
Εκμεταλλεύονται την πίκρα του κοσμάκη που έχασε το αυτοκίνητο/μηχανη του κ πανε κ παίρνουν τηλέφωνο με απόκρυψη ότι ταχα μου έχουμε το αυτοκίνητο σου κ βαλε λεφτα σε έναν λογαριασμό κ θα στο φέρουμε.
Ξερεται πόσοι την έχουν πατήσει;
Εμάς μας πουλαγαν το παραμύθι μέρες κ αρνηθηκαμε να δώσουμε λεφτα. Μετα απο ερωτήσεις του τύπου "ποσα χιλιόμετρα έχει το κοντέρ, πιο κάθισμα είναι σκισμενω, ποιος προφυλακτιρας έχει γρατσουνιες κλπ" συμπεραναμε ότι δε παίζει να έχουν αυτοί οι βλάκες που μας παίρνουν τηλέφωνο το αμάξι μας.
Πέρα απο το τμήμα που αναφέραμε το συμβάν, ποιος άλλος θα μπορούσε να ξέρει ότι μας έκλεψαν το αμάξι κ τα στοιχεία μας;
Ολοι είναι μέρος του συστήματος.
|