…. Δεν ξέρω τι ώρα κοιμήθηκα την ίδια βραδιά που βγήκαμε στα Κανάλια!
Στο μυαλό μου, τριγύριζαν συνέχεια εικόνες & ιστορίες των ταξιδευτών μας και εκ’ του αποτελέσματος, να «ονειρεύομαι» και εγώ μακρινά ταξίδια....
Any way, αφού βρέθηκα για λίγο με τα παιδιά την επομένη, επιβεβαιώθηκε το βραδινό ραντεβού μας για την κοσμοπολίτικη συνοικία των Τρικάλων, στα Μανάβικα, για καφέ και ότι προκύψει από εκεί πέρα!!!
Έτσι καθώς πέφτει το όμορφο δειλινό της ιδίας ημέρας, οι δύο «γριές» και το θηριώδες ADV του Σιδερή, να ταξιδεύουν καμαρωτά για τα «στενά» των Τρικάλων.
Μέχρι να φτάσουμε η δροσερή νύκτα μας έχει αγκαλιάσει και η γοητεία των Τρικάλων ξεδιπλώνετε περίτρανα μπροστά μας, με αποκορύφωμα το όμορφο ποταμό των Τρικάλων, Ληθαίο, όπου χωρίζει στα δύο την όμορφη σαγηνευτική πόλη...
Στέκι της νεολαίας τα εξαιρετικά και γραφικά γεφύρια του ποταμού, όπου αποτελούν μοναδικό στολίδι για πόλη και το κέντρο των Τρικάλων...
.... Προχωρώντας με τα πόδια, και σε μικρή απόσταση φτάνει κανείς στη όμορφη και παλιά γειτονιά των Μανάβικων, το επικαλούμενο Βαρούσι.
Καφετέριες, μπαράκια αλλά και ατελείωτα όμορφα ουζερί και φαγάδικα γεμίζουν το μάτι του επισκέπτη και τον προκαλούν να αφεθεί στον κόσμο των γαστρονομικών αισθήσεων του....
Εικόνες από μιά άλλη εποχή!
Ο Παράξενος & ο Ματωμένος Λύκος....
Ααα, και ο καλλιτέχνης μας, να προσπαθεί και αυτός
να ρουφήξει όσο γίνεται περισσότερη περιπέτεια !!
Mικρή κόκκινη Αφρικάνα για την πόλη!!!
