Παρασκευή 1/6 7η μέρα Ματσούκα –Παναγιά Σουμελά -Τραπεζούντα – Κερασούντα -Egribel Gecidi – Sebinkarahisar – Susehri (376 χλμ).
Ξεκίνησα την μέρα με επίσκεψη στο μοναστήρι Παναγιά Σουμελά .Μόλις λίγα χιλιόμετρα από το σημείο που διανυκτέρευσα διανύοντας μία διαδρομή μες το πράσινο.
και γενικότερα τοπία που σου θυμίζουν έντονα Ελβετικές Άλπεις.
Το μοναστήρι είναι χτισμένο στην απότομη πλαγιά του όρους Μελά, περιτριγυρισμένο από οργιώδη βλάστηση.
Η μοτοσυκλέτα πηγαίνει μέχρι ένα σημείο, παρκάρεις και συνεχίζεις με τα πόδια. Στο πάρκινγκ συνάντησα δύο Σλοβάκους είχαν τελειώσει την περιήγηση στο μοναστήρι και θα έφευγαν.
Ταξίδευαν με Vstromτους τίμιους ταξιδευτές. Έχουν πολλούς φίλους από το vstromclubτης Ελλάδος.
Τα είπαμε λίγο και ο καθένας συνέχισε το προγραμμά του. Μου έδωσαν και το εισιτήριο εισόδου που είχαν για να μπω στο μοναστήρι. Βέβαια έφαγα άκυρο. Μάλλον δεν είναι για πολλά σκαναρίσματα. Λίγο πιο κάτω ήταν ένας Τούρκος που έπαιζε ποντιακή λύρα.
Ακούστε τον, τον τράβηξα βίντεο
Είχε επισκέπτες Τούρκικα Σχολεία από την Άγκυρα. Στην φωτογραφία μία μαθήτρια με μουσουλμανική αμφίεση.
Κάποιες αγιογραφίες σώζονται
Και μία χαραγμένη επιγραφή με όνομα έλληνα και ημερομηνία 15/8/1841
Κυριολεκτικά μες στο πράσινο
Με πλησίασε ένα Τούρκος δάσκαλος μαζί με μία μαθήτρια και με ρωτούσαν από πού είμαι. Ενθουσιάστηκαν όταν άκουσαν Ελλάδα και μου ζήτησαν να βγάλουμε μια φωτογραφία
Γύρισα στο πάρκινγκ, εκεί δίπλα είχε μία πηγή. Ευκαιρία να φτιάξω ένα φραπεδάκι πριν συνεχίσω το ταξίδι .Σταμάτησε ένα λεωφορείο με Ιρανούς. Μου έκανε εντύπωση το πως ήρθαν και αυτοί να μου μιλήσουν και να με χαιρετήσουν .Τους τραβούσε πολύ το βλέμμα η μηχανή. Ήθελαν και αυτοί να φωτογραφηθούν.
Κάθισα λίγη ώρα απολαμβάνοντας τον καφέ μου σ ‘αυτό το εκπληκτικό σημείο, με ηχητικό background την ποντιακή λύρα που έπαιζε ο Τούρκος .Ήταν λίγα μέτρα δίπλα μου. Έπρεπε όμως να συνεχίσω, είχα πολλά να κάνω και να δω και ήμουν μόνο στην αρχή. Πήρα την κάθοδο απολαμβάνοντας πάλι το κομμάτι μέχρι την Ματσούκα
και συνέχισα φθάνοντας στην Τραπεζούντα. Ύστερα από μέρες βλέπω και πάλι θάλασσα και μάλιστα την Μαύρη Θάλασσα. Η Τραπεζούντα ήταν και αυτή ιστορικότατη πόλη του Πόντου αλλά την περίμενα αλλιώς. Πυκνοκατοικημένη και μες το τσιμέντο ,δε με εντυπωσίασε καθόλου. Ίσως να έφταιγαν οι πρόσφατες εικόνες που υπήρχαν στο μυαλό μου από τον παράδεισο του όρους Μελά .
Έχει και η Τραπεζούντα ναό της Αγίας Σοφίας αφιερωμένος και αυτός όπως και της Κωνσταντινούπολης στην Του Θεού Σοφία.
Γύρισα λίγο το κέντρο της πόλης σταμάτησα για ένα κουλούρι σ’ ένα φούρνο και συνέχισα για Κερασούντα.