Αφήσαμε την ‘διαφορετική’ Τσεχία πίσω μας και επιστρέψαμε στους καταπράσινους από την φύση δρόμους ,τις λίμνες και τα ποτάμια.
Εκεί που οι ρυθμοί της ζωής είναι πιο χαλαροί , εκεί που σου δίνει την εντύπωση πως το μόνο που χρειάζεται για είσαι ευτυχισμένος είναι ένας κήπος και ένα ξύλινο σπιτάκι.
Όχι, οι πολυτέλειες και τα gadgets δεν κάνουν την ζωή μας καλύτερη, πόσο μάλλον εμάς ευτυχισμένους.
Η διαδρομή φοβερή και απολαυστική ,σε έκανε να θες να οδηγείς την καλή σου όλη μέρα.
Οι στάσεις για καφέ και τσιγάρο ήταν συχνές, άλλωστε τα παρκινγκ εκεί είναι πάρκα και όχι μια γωνία πεταμένη στην άκρη του δρόμου.
Η ταμπέλα μας ενημέρωσε πως σύντομα πλησιάζαμε το Innsbruck.
