Απόσπασμα:
Αρχική Δημοσίευση από Alext
αλλα κατηγορεις τα θυματα και οχι τους θυτες
και τα θυματα μαζι με ολους μας ειναι και οι δημοσιοι υπαλληλοι
ολοι εχουν δικαιωμα στην εργασια ακομα και οι βλακες και οι χαζοι θα πρεπει καπου να δουλεψουν (εκτος αν προτιμας να τους ριξουμε στον καιαδα) και επειδη δεν θα παρεις στην δουλεια σου βλακες οπως δεν θα εκανα και εγω πρεπει να τους απορροφησει το κρατος
εχεις καμμια καλυτερη ιδεα???
τελος παντων μεσα στην κοινωνικη πολιτικη ειναι και αυτο
αλλα το βασικο ειναι οτι σε εχει βαλει (μεσω της πλυσεως με τα ΜΜΕ) το συστημα να κατηγορας αυτους που ειναι θυματα και οχι αυτους που τους διαχειριζονται και τους βαζουν εκει
για σκεψου ποσα στοιχιζουν 1000 αχρηστοι υπαλληλοι που και αυτοι πρεπει να ζησουν
ειναι περισσοτερα απο τα αεροπλανα που αγοραζουν αυτοι που τους εβαλαν εκει και τα πληρωνουν 60 εκατ ευρω το ενα οταν οι αλλοι τα παιρνουν απο 20 εως 30 εκατ
|
Φίλε αν είναι να συγκρίνουμε 1000 δημόσιους υπαλλήλους με έναν από αυτούς που τα πήραν π.χ από τον Χριστοφοράκο, τότε έχεις δίκιο, αλλά ποτέ δεν ήμουν της λογικής από τα δύο κακά να διαλέξω το λιγοτέρο κακό.
Επίσης δεν θα συμφωνήσω με το χαρακτηρισμό "βλάκες" που χρησιμοποιείς θέλοντας ίσως να πεις ότι είναι άνθρωποι με λίγα προσόντα, νομίζω ότι το "τεμπέληδες" θα πήγαινε περισσότερο, θέλω εδώ να ξεκαθαρίσω ότι δεν μιλάω για όλους, σίγουρα όμως είναι πολλοί.
Εμένα με πειράζει η λογική του να "μπω στο δημόσιο να αράξω" να μπεις κύριε και μιά και "βρέχει, χιονίζει καραβάνα γεμίζει" πρόσφερε και κάτι, ένα καλημέρα στο γκισέ, ένα χαμόγελο, να είσαι ευγενικός και πάνω από όλα απλά δούλεψε.
Τέλος πάντων το θέμα ξέφυγε και μπορούμε να γράφουμε για ώρες, εγώ άνοιξα το post γιατί πιστεύω ότι αν ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων είναι αυτός που αναφέρει το άρθρο (950.000) είναι αληθινός, τότε είναι δυσανάλογα μεγάλος, Η Πορτογαλία για παράδειγμα χώρα αντίστοιχη με εμάς έχει 700.000 και πάλι θεωρούν το νούμερο υπαρβολικά μεγάλο και προσπαθούν να το μειώσουν με τεράστιες πάντα αντιδράσεις, διάβασε παρακάτω
"
Στον κολοφώνα της δημοτικότητάς του ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Ζοζέ Σόκρατες τολμά τη μεταρρυθμιστική τομή που κανένας, τουλάχιστον, προκάτοχός του δεν θα επιχειρούσε ούτε να σκεφτεί για τον «αρτηριοσκληρωτικό» και ανελαστικό δημόσιο τομέα της μεσογειακής χώρας.
Η απόλυση των δημοσίων υπαλλήλων που για δύο συνεχείς χρονιές αποτυγχάνουν στη διαδικασία αξιολόγησης της εργασίας τους είναι το βασικό στοιχείο του σχεδίου ευρείας μεταρρύθμισης του πορτογαλικού Δημοσίου που προωθεί η κυβέρνηση Σόκρατες, με στόχο να τεθεί σε εφαρμογή από το 2008.
Η ανατροπή του δημοσιοϋπαλληλικού στάτους κβο έχει τεθεί στην προτεραιότητα της εσωτερικής πολιτικής των Σοσιαλιστών που δεν διστάζουν να έλθουν σε σύγκρουση με τις παραδοσιακές δεξαμενές των ψηφοφόρων τους, κυρίως τα συνδικάτα. Η απασχόληση στον δημόσιο τομέα της Πορτογαλίας που αριθμεί 700.000 άνδρες και γυναίκες και εγγυάται ισόβια εργασία και αυτόματες προαγωγές θεωρείται κύρια αιτία για την αναποτελεσματική λειτουργία της κρατικής μηχανής, τη μαζική διαφθορά, τον νεποτισμό και την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους κρατικούς φορείς.
Πάγωμα προαγωγών
Με το πακέτο των μεταρρυθμιστικών μέτρων που προωθούνται, πέραν των απολύσεων για τους δημοσίους υπάλληλους που δεν κάνουν όπως οφείλουν τη δουλειά τους, προβλέπεται «πάγωμα» των αυτόματων προαγωγών, όπως και τερματισμό λειτουργίας διαφόρων τμημάτων του δημόσιου τομέα.
Ο περιορισμός του διογκωμένου δημόσιου τομέα αποτελεί μέρος της ευρείας μεταρρύθμισης σε όλο το εύρος του κρατικού μηχανισμού, στην οποία προχωρεί η κυβέρνηση Σόκρατες, διατηρώντας, όπως αποδεικνύουν και οι δύο τελευταίες πανεθνικές δημοσκοπήσεις, το ποσοστό της δημοτικότητας του Σοσιαλιστή πρωθυπουργού στο υψηλότερο επίπεδο από την ανάληψη της διακυβέρνησης το 2005.
Το σοβαρότερο διακύβευμα των Πορτογάλων Σοσιαλιστών κυβερνώντων είναι η απειλή σύρραξης με τις προνομιακές πολιτικές εφεδρείες του κόμματος.
Την περασμένη εβδομάδα, 100.000 Πορτογάλοι διαδήλωσαν στους δρόμους της Λισαβόνας, ως εκδήλωση διαμαρτυρίας για τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες χαρακτηρίζουν ως πραξικόπημα κατάργησης των κοινωνικών και εργασιακών κεκτημένων.
"Πηγή εφημερίδα Έθνος"