DSC00372.jpg
Το πρωινό με βρίσκει να διανύω τα τελευταία Τούρκικα χιλιόμετρα αφήνωντας πίσω Βυζαντινά οχυρά κατά μήκος της ακτογραμμής. Εδώ και μία μέρα δεν έχω συναντήσει ούτε έναν ταξιδιώτη με μηχανή. Το πράγμα έχει αρχίσει και σοβαρεύει.
DSC00368.jpg
Το πέρασμα των συνόρων Τουρκίας-Συρίας είναι μια αξέχαστη εμπειρία. Ακολουθείς ένα φαράγγι και δεξιά και αριστερά υπάρχουν μισογκρεμισμένη αρχαίοι πύργοι, μάρτυρες ενός πιο ζόρικου τελωνειακού καθεστώτος. Και λίγο info για την χαρτούρα των συνόρων της Συρίας. Χρειάζεται βίζα την οποία μπορείτε να αποκτήσετε επί τόπου. Επειδή δεν μιλάν λέξη αγγλικά, ενδέχεται να ταλαιπωρηθείτε. Οπότε είναι πιο καλό να την έχετε εκδώσει στην Αθήνα, η όλη διαδικασία δεν κρατάει πάνω από 4 μέρες. Επιπλέον χρειάζεται πράσινη κάρτα, διεθνές δίπλωμα της ΕΛΠΑ (όχι το ευρωπαϊκό), και στα σύνορα θα σας ζητήσουν να βγάλετε και μία ασφάλεια δική τους (με κόστος γύρω στα 20 ευρώ). Δίαφοροι επιτήδειοι σε προσεγγίζουν επί τόπου προσπαθώντας με κουτσά Αγγλικά να σε πείσουν ότι χρειάζεσαι την βοήθεια τους για να περάσεις (αγνοήστε τους, εκτός εάν θέλετε να πληρώνετε κερατιάτικα στο τέλος). Είναι λίγο κολιτσίδες μέχρι να δείξεις ότι δεν αστειεύεσαι.
Με το που πέρασα τα σύνορα άρχισα να διασχίζω χωριά, στα οποία τα επίπεδα της φτώχειας ήταν πέρα από καθε φαντασία. Δεν μπορώ ούτε καν να διανοηθώ πως είναι τα πράγματα σήμερα, έπειτα από τον συνεχή πόλεμο που έχει ρημάξει ολόκληρη την χώρα. Σημερινός στόχος η πανέμορφη Aleppo, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας. Με λίγη τύχη βρέθηκα στο ιστορικό ξενοδοχείο Baron, το οποίο είχε και εσωτερικό πάρκινγκ για την μηχανή. Η τιμή κάπως τσιμπημένη, αλλά βρισκόσουν στο κέντρο της πόλης, και έμενες σε βασιλικά δωμάτια, με αύρα άλλης εποχής.
DSC00411.jpg
Οι επόμενες δύο ημέρες αφιερώθηκαν αποκλειστικά στην περιήγηση του σουκ της πόλης (σκεπαστές υπαίθριες αγορές), η οποία χρονολογείτε από τον 14ο αι., και αποτελεί το μεγαλύτερο σουκ παγκοσμίως. Νομίζω ότι οι εικόνες αρκούν.
DSC00391.jpg
DSC00395.jpg
DSC00397.jpg
DSC00402.jpg