[Nordic]

Αρχική Δημοσίευση από Giof

Αν διαβαζες λίγο πιο προσεκτικά τα λεγόμενα μου/μας θα έβλεπες ότι η αναφορά μου περί σκοταδισμού και φονταμεταλισμου είναι για μετέπειτα εποχές και φτάνει μεχρι και σήμερα Βέβαια άποψη μου είναι ότι τα πρώτα σημάδια ήταν κατα το τέλος της αυτοκρατορίας.
Τωρα στα υπόλοιπα δεν έχουμε πολυ μεγάλη διάσταση απόψεων. Συμφωνώ απόλυτα στα περί ακμής της αυτοκρατορίας και στα προηγούμενα λεγόμενα μου δεν αναφέρθηκα καθόλου σε αυτα.

Καλημέρα στην παρέα . Φίλε Giof δεν ήταν ξεκάθαρο για το πού και σε ποιά εποχή αναφέρεσαι (χαίρομαι που το ξεκαθαρίζεις), αλλά ούτε σκοπό είχα/έχω να αντιπαραθέσω κάτι. Απλώς ως αφορμή το χρησιμοποιώ -το σχόλιό σου- για να επισημάνω κάποια (χονδροειδή αλλά ουσιαστικά κατά την γνώμη μου) πράγματα για το (λεγόμενο) Βυζάντιο.

Αρχική Δημοσίευση από Giof

Και για να διευκρινίσω τα λεγόμενα μου περί εγκλημάτων, κατα την βυζαντινή περίοδο καταστράφηκαν αρχαία ελληνικά γλυπτά, ναοί και η ταμπέλα για ΑΥΤΟΥΣ τους έλληνες ήταν Είδωλολατρες.
Διαφωνούμε σε αυτο ;

Κατ αρχήν δεν διαφωνούμε. Οι Έλληνες και όποιοι άλλοι που πίστευαν στα είδωλα ήταν ειδωλολάτρες εκ πεποιθήσεως, όμως. Το "ειδωλολάτρες" δεν ήταν ούτε είναι ταμπέλα. Και πρέπει να γνωρίζουμε πως υπήρχε πανσπερμία ειδωλολατρικών θρησκειών στην επικράτεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Οι θεοί και τοπικές θεότητες στα πρώτα χρόνια της Αυτοκρατορίας -συμπεριλαμβανομένων και των ασιατικών λαών- ξεπερνούσαν τις 8.000.

Οι Χριστιανοί, απ' τα πρώτα χρόνια που άρχισε να διαδίδεται το Ευαγγέλιο μέχρι και μετά το λεγόμενο διάταγμα της ανεξιθρησκίας, δηλαδή για τουλάχιστο 300 χρόνια, τελούσαν υπό διωγμό. Και όταν λέμε διωγμό, εννοούμε σφαγές. Ακούγεται σκληρό αλλά η ιστορική πραγματικότητα το βεβαιώνει. Ωστόσο, οι διωγμοί (πρέπει να) είναι κατανοητοί εφ' όσον κρίνουμε το ιστορικό αυτό παρελθόν με βάση τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω των ανθρώπων τις εποχής εκείνης (και όχι βέβαια με σημερινά κριτήρια).

Και να σημειώσω πως, το διάταγμα της ανεξιθρησκίας δέν επέβαλε τον Χριστιανισμό (ούτε ο Χριστιανισμός επιβλήθηκε ποτέ με νόμο) παρά μόνο επέτρεπε στους Έλληνες ή όποιους άλλους Ρωμαίους πολίτες που ήταν Χριστιανοί να μην διώκονται γι' αυτό.

Και ασφαλώς καταστροφές των ειδωλολατρικών ναών έγιναν, και αγάλματα της ειδωλολατρικής θρησκείας καταστράφηκαν. Και αυτό όμως, οφείλουμε να το κρίνουμε με βάση τα στοιχεία της εποχής εκείνης και όχι με σημερινές πεποιθήσεις, ασφαλώς. Μην ξεχνάμε πως και τότε υπήρχαν "θρησκευτικοί ταλιμπάν" (σε όλες τις θρησκείες) που αρέσκονταν στο μπάχαλο. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν το ειδικό, το συγκεκριμένο, μετατρέπεται σε γενικό, σε αόριστο.

Οι αναφορές στον Μέγα Βασίλειο, τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο ή άλλους Πατέρες της εκκλησίας, οι όποιοι χρησιμοποίησαν την αρχαία ελληνική σκέψη στο να προσεγγίσουν το θείο, είναι... άγνωστες αν όχι απαγορευτικές. Δεν συζητιούνται στις παρέες. Ποιός γνωρίζει πως ο μητροπολίτης Καισαρείας Αρέθας το 900 μ.Χ αγόρασε καιπαρήγγειλε να αντιγράφουν πολυάριθμα αρχαία κείμενα ανάμεσα στα όποια του Ευκλείδη, του Πλάτωνα, Λουκιανού, Αριστοτέλη, Πίνδαροου κ.α.

Πότε μάθαμε στο σχολείο πως ο Ιωάννης Τζέτζης (12ος αι) συνέταξε σχολιασμούς στον Όμηρο καί τον Ησίοδο, και πως τα έργα του είναι σημείο αναφοράς σήμερα για χαμένα αρχαία ελληνικά έργα; Τί ξέρουμε για τον Ευστάθιο τον Θεσσαλονίκης, τον Μάξιμο Πλανούδη, τον Εμμανουήλ Μοσχόπουλο, τον Θωμά τον Μάγιστρο.... τίποτα.

Δυστυχώς πάντα κάποιες πτυχές τις ιστορίας φωτίζονται και κάποιες αποσιωπούνται, αναλόγως το πολιτικό, θρησκευτικό ή και ιδιωτικό συμφέρον, και λανθασμένες απόψεις, αντιλήψεις, παγιώνονται και τις θεωρούμε ως θέσφατα. Όπως αυτό που ανέφερα σε άλλο ποστ για τον Καιάδα... για το ότι οι δηλαδή οι Σπαρτιάτες πετούσαν τα παιδιά τους σ' αυτόν.

Οι λεγόμενοι Βυζαντινοί, οι Ρωμιοί, ήταν παιδιά κατά φύση και κατά πνεύμα (στο μέτρο του εφικτού) αυτών που αποκαλούμε εμείς αρχαίοι Έλληνες και μείς παιδιά αυτών των Ρωμιών. Οι Βυζαντινοί, έσωσαν την προγονική τους κληρονομιά και μας την κληροδώτησαν. Έμεις τί την κάνουμε είναι το ερώτημα... .