[ortho]

Για να μην παρεξηγηθώ κιόλας..... φυσικά και θα ήθελα να δω σιγά σιγά κάποια ανάκαμψη, αλλά από αυτά που διαρρέουν, διότι δεν νομίζω ότι απλά τα εφευρίσκουν κάποιοι, δε φαίνεται κατά τη γνώμη μου οριστική σωτηρία.

Για να το πάρω αλλιώς, το πρόβλημα δεν είναι τόσο οι χαμηλοί μισθοί, οι ελαστικές μορφές εργασίας ή το ότι επιτέλους πρέπει να υπάρξει κινητικότητα κι ευελιξία στην αναζήτηση εργασίας, όσο το γεγονός ότι το κόστο διαβίωσης παραμένει υψηλό κι αναντίστοιχο πλέον με τα εισοδήματα.

Τα έχουμε ξαναπεί, με τη φορολογική αστάθεια που επικρατεί, όχι τώρα, πάντα έτσι ήταν, αλλά τότε υπήρχε η έστω και με δανεικά λεγόμενη ρευστότητα και γινόταν τζίρος, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν σωστές και σοβαρές επενδύσεις. Υφιστάμεθα μία διαρκή αφαίμαξη....

σκεφτόμουν σήμερα το πρωί που είχα πάει μιά βόλτα για περπάτημα στο βουνό, ότι αν όντως τα φετινά μου εισοδήματα φορολογηθούν με 26% από το πρώτο ευρώ, το πιό πιθανό είναι ότι θα πρέπει να επιλέξω, είτε θα αφήσω απλήρωτο το στεγαστικό του ιατρείου για να μην πάω φυλακή είτε θα πάω φυλακή.
Οι άνθρωποι αυτοί που τα σκέφτονται και τα ψηφίζουν, τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους;

Εμείς γιατί κοιμόμαστε;! Τα περισσότερα από αυτά που έχουν ψηφίσει είναι οριακά αν όχι αντισυνταγματικά. Διερωτώμαι τι διαφορά έχει το δικό μου παιδί από το παιδί ενός ιδιωτικού ή δημοσίου υπαλλήλου και δε δικαιούμαι αφορολόγητο, έστω και με τη μορφή που του έδωσαν τώρα της επιστροφής κάποιου ποσού.

Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για τη χώρα. Αυτοί οι λακέδες που έχουμε και μας κυβερνούν άγονται κι εξυπηρετούν συμφέροντα ξένα προς τα δικά μας.

Τι να πω;! μακάρι να είμαι λάθος, αλλά δε βλέπω και κάτι που να μου δημιουργεί την πίστη για διαφορετικό μέλλον....η ελπίδα πλέον δεν είναι αρκετή....