Ο κινητηρας, οπως ειπα, δεν αρπαζε. Δοκιμαζα ν ανοιξω το γκαζι αποτομα, αλλα αυτη επιταγχυνε αργα και ομαλα.
Η σταση οδηγησης ηταν καπως σαν τα μωρα μεσα στην κοιλια της μανας!!!!
Ειχα διπλωσει και η σπονδυλικη μου στηλη τεντωνοτανε. Δεν ειναι για μενα τετοια θεση οδηγησης!
Τα χερια κι αυτα τεντωμενα.
Οι κινησεις που μπορουσες να κανεις γενικα ηταν αργες. Σε ποιο μεγαλες ταχυτητες μπορουσες να της αλλαξεις κατευθυνση καπως ευκολα.
Εφθασα σε μια διασταυρωση και εκανα αναστροφη για να γυρισω πισω. Εκει παλευα με το θηριο. Οκ, φοβομουν και λιγο γιατι δεν ηταν δικη μου η μοτοσυκλετα, αλλα γενικα με το βαρος που εχει, δεν μπορεις να κανεις ελιγμους. Γι αυτο κιολας, οπως αναφερε και ενας φιλος εδω μεσα, η μηχανη αυτη ειναι σχεδιασμενη για μεγαλες ευθειες.
Ο ηχος της,οπως παλι ανεφερα, δεν εχει καμια σχεση με τον ηχο που κανουν οι Harley. Ομαλος, φιλικος με τ αυτια μας ηχος.
Τα χειριστηρια κορυφαια. Τα φρενα, ο συμπλεκτης κλπ.
Η ολη κατασκευη ειναι κορυφαια και φαινεται.
Για τον κινητηρα εχει βοηθησει και η Porsche.
Γενικα η μοτοσυκλετα ειναι ενα αριστουργημα. Οχι για τα δικα μου γουστα βεβαια, αλλα το ωραιο και καλο πρεπει να λεγεται.