Απάντηση: Στο Magadan, μεσω ...Μογγολιας !
Ειχα ολο το απογευμα στη διαθεση μου να "απολαυσω" τη Χαντυγια. Και να παρω μια πρωτη γευση απο τους κατοικους της, τους Γιακουτιους ή Σαχα. Η τουρανικη τους καταγωγη δεν κρυβεται. Και στα μελαχρινα τους χαρακτηριστικα, που απεχουν αρκετα απο αυτο που εχουμε στο μυαλο μας ως ρωσικο προτυπο και απο τη γλωσσα τους που ξεκαθαρα φαινεται να εχει τουρκικες καταβολες. Salom ειναι ο συνηθισμενος χαιρετισμος μεταξυ τους, κατι που ειχα τρεις εβδομαδες, περιπου, να ακουσω, απο τους Καζακους στα μογγολικα χωρια των βουνων αλται. Αν και σε αρκετες επιγραφες εμφανιζεται το BAYRAM, οι ιδιοι πολυ μικρη σχεση εχουν με το μουσουλμανισμο. Τζαμι δεν ειδα να υπαρχει, καθως το μεγαλυτερο μερος του πληθυσμου ασπαστηκε την ορθοδοξια, αρκετοι παραμενουν προσκολλημενοι στις παγανιστικες συνηθειες του παρελθοντος, ενω ενα επισης σημαντικο κομματι δηλωνουν επισημως αθεοι. Μεσα στην πολη παντος, αυτο που γινεται ενα καλοκαιρινο απογευμα, δυσκολα περιγραφεται στο χαρτι. Σκονη, κουνουπια, λαμαρινες να τριζουν και αναρτησεις να κοπανιωνται στον κεντρικο χωματοδρομο, χωρις κανενας να κοβει ταχυτητα ή να δειχνει να ενοχλειται, ειναι μια ακομα εικονα του φετινου ταξιδιου που θα κανει καιρο να φυγει απο το μυαλο μου. Τωρα, ποσο πιο ωραια ειναι τα πραγματα το χειμωνα με τους μειον πενηντα, αυτο φιλοι μου, δεν ειμαι σε θεση να σας το απαντησω...
|