[nkavoura1970]

Στη Χαντυγια μου ειχαν δωσει την εντυπωση πως μετα την Ουστ Νερα επανερχεται ο "πολιτισμος" και η κινηση στο δρομο. Λαθος μεγαλο. Το μεγαλο κομματι των 400 περιπου χιλιομετρων χωρις βενζινη ειναι αυτο μεχρι το Σουσουμαν. Βεβαια, σε ενα εγκατελειμενο χωριο καπου στη μεση, εβγαινε καπνος και υπηρχαν δοχεια βενζινης σε ενα υποστεγο. Γενικα, πιστευω πως με μια αυτονομια γυρω στα 300 χιλιομετρα, ο Kolyma Highway "βγαινει" και χωρις εξτρα μπιτονι βενζινης για ανεφοδιασμο. Το highlight της διαδρομης, που και παλι σε ανεβαζει στα 1.150 (τωρα ειχε πινακιδα στο περασμα), ειναι η πολη φαντασμα του Khandychan, ενα ερημο μεγαθηριο στη μεση του πουθενα. Η κινηση στον ερημο δρομο με τις απεραντες ευθειες γινεται με γρηγορο ρυθμο αν και το μαυρο χωμα κολλαει πανω σου και σε κανει χαλια. Οσο για το Σουσουμαν (οπου διανυκτερευσα με 75!!! Ευρω φοβουμενος μην επιδεινωθει το ψιλοβροχο), ε μετα τη Χαντυγια και την Ουστ Νερα μου φανηκε υπεροχο!