Barabinsk-Chita
Γράψτε ένα σχόλιο
barabinsk-chita
Κυριακη 7/7/13 μπηκα πλεον στη σιβηρια. Αχανεις, επιπεδες κυριως εκτασεις με πολλα ποταμια, ρυακια και λιμνες. Ταξιδευω για Barabinsk (650km) ενα μικρο χωριο που δεν εχει να δειξει τιποτα οπου θα διανυκτερευσω για να συνεχισω ως το Kemerovo.
Η μερα ξεκινησε με απαλη βροχη. Οτι πρεπει για βολτα με μηχανη. Το τοπιο εγινε ποιο “ελληνικο”, ομορφα δαση με ελατα να περνουν απο μπροστα μου λες και βρισκομαι στην πινδο. Για πρωτη φορα βλεπω διαδοχικα τοσους μηχανοβιους. Μετα απο 450km φτανω στο Kemerovo. Δυστυχως η βροχη δε βοηθησε να δω την πολη και να αποθανατισω τα αξιοθεατα της. Παρα μονο την αλλη μερα το παλιο τρενο στο σταθμο τρενων.
Επομενος σταθμος το Krasnoyarsk. Η διαδρομη μου αρεσε παρα πολυ αλλα το κρυο για την εποχη ηταν αρκετο. Ειχε συννεφια και η θερμοκρασια πρεπει να ηταν απο 15 εως 18 βαθμους κελσιου. Εχω φορεμενα τα ισοθερμικα και τρεμω ολοκληρος. Περναω μερικα ομορφα σιβηρικα χωρια. Οι ρωσοι τα αποκαλουν “τζιρέβνια” που σημαινει ξυλινα. Πραγματικα, τα σπιτια σε ολα τα χωρια που ειδα μεχρι τωρα, ειναι κατασκευασμενα απο ξυλο και τα φτιαχνουν μονοι τους.
Μετα απο 500km φτανω στην ομορφη πολη Krasnoyask. Μεγαλη πολη που τη χωριζει ενας μεγαλος ποταμος ο Yenisei.
1080km χωριζουν το Krasnoyask απο το Irkutsk την πολη του φωτος της σιβηριας. Με ενδιαμεση διανυκτερευση σε μια κωμοπολη το Nizhneudinsk. Εγραψα τα χιλιομετρα χωρις ιδιαιτερη ταλαιπωρια. Αν εξαιρεσω μερικα κομματια του Μ53 που ειναι ακομα υπο κατασκευη, Ολη η υπολοιπη διαδρομη ηταν αρκετα προσεγμενη για μηχανη. Βρισκομουν συνεχεια παραπλευρως με τις ραγες του υπερσιβηρικου τρενου, ποτε απο δεξια και ποτε απο αριστερα. Να σημειωσω πως τα τρενα που κινουνται ειναι παρα πολλα προς καθε κατευθυνση. Με μεγαλυτερη συχνοτητα περνουν τα τρενα μεταφορων που μεταφερουν κυριως υγρα καυσιμα, αεριο, καρβουνο, αυτοκινητα και containers απο και προς το λιμανι του Vladivostok. Εχω μετρηση μια αμαξοστοιχια, ειχε 74 βαγονια. Ανα τοσο περνουν επιβατικα που ειναι μεγαλα με καμπινες και η καθε αμαξοστοιχια αριθμη πανω κατω στα 30 βαγονια. Σε οσους δεν αρεσει το road trip μπορειτε να παρετε τον Υπερσιβηρικο συρμο απο Moscow – Vladivostok. Η εμπειρια θα σας μεινει αξεχαστη.
Εφτασα απογευμα στο Irkutsk, μια μεγαλη ιστορικη πολη με πολλα αξιοθεατα. Την επομενη θα ειχα ολη τη μερα δικη μου για να περιηγηθω. Αμεσο μελημα μου ηταν να βρω εξουσιοδοτημενο συνεργειο μηχανων, επρεπε να αλλαξω την αλυσιδα και τα γραναζια της μηχανης. Το μονο εξουσιοδοτημενο ηταν της Kawasaki και το βρηκα κλειστο. Πηγα την αλλη μερα το πρωι στο συνεργειο μεσα σε καταρακτωδες βροχη. Με πολλα παρακαλια λογο και καλα φορτου εργασιας με δεχτηκαν. Σε λιγοτερο απο ωρα ηταν ολα ετοιμα. Στο τελος δε δεχτηκαν να τους πληρωσω. Τους ευχαριστω για την εξυπηρετηση.
Η βροχη συνεχιζε να πεφτει οποτε ηταν εξαιρετικα δυσκολο να δω την πολη. Εμεινα στο ξενοδοχειο για ξεκουραση μεχρι το απογευμα οπου και σταματησε η βροχη. Βγηκα εξω μπηκα σε ενα τραμ και πηγα απο ακρη σε ακρη μηπως και προλαβω να δω κατι απο την ομορφη αυτη πολη. Παρακατω σας παραθετω μερικες φωτογραφιες απο το Irkutsk.
Ωραιο το Irkutsk αλλα πρεπει να συνεχισω για τη λιμνη Baikal και τον επομενο σταθμο μου την πολη Ulan Ude. Η λιμνη ειναι τεραστια και πολυ ομορφη. Ο καιρος δεν ηταν συμμαχος, ηθελα παρα πολυ να κανω ενα μπανιο στη Βαϊκαλη.
450km απο Irkutsk και εφτασα στην πολη Ulan-Ude.
Μια μικρη ομορφη αναπτυσομενη πολη κοντα στη Βαϊκαλη με κυριοτερο αξιοθεατο το κεφαλι του Λενιν στη κεντρικη πλατεια της πολης που ειναι το μεγαλυτερο της Ρωσιας.
Την αλλη μερα Κυριακη 14-7-13 μετα απο 680km εφτασα στη πολη Chita, η οποια δεν εχει να δειξει τιποτα το αξιολογο.