[vpentza]

Προσπαθείστε να δείτε τον τίτλο του θέματος αντικειμενικά, από ψηλά και χωρίς παρωπίδες. Στην οικονομία της χώρας μας συμβαίνει ακριβώς ό,τι και στις άλλες Δυτικού τύπου κοινωνίες. Η περιβόητη φράση " η ιστορία επαναλαμβάνεται" ταιριάζει γάντι στα σημερινά γεγονότα. Νομοτελειακά καμιά κοινωνία δεν αποφεύγει την εμπειρία του "κύκλου της οικονομίας". Δεν το λέω εγώ επειδή το γέννησε το κεφάλι μου αλλά πλείστοι τόσοι οικονομολόγοι τα τελευταία 150 χρόνια.
Η οικονομία έχει πάντα μια κορυφή και πάντα θα έχει έναν πάτο. Έστω ότι ο άνω κύκλος έχει όπως η γη τον Βορρά και τον Νότο...
Ο Βορράς θα μπορούσε να είναι η κορυφή της οικονομικής δραστηριότητας με διασπορά της απόδοσης σε μεγαλύτερες μάζες του πληθυσμού, και ο Νότος η απόλυτη σήψη....
Η εξέλιξη της οικονομίας από τον Νότο προς το Βορρά υποδηλώνει ότι η αποδόσεις επενδύσεων στην οικονομική δραστηριότητα αρχίζει να έχει περισσότερους αποδέκτες εκτός από τους συνήθεις λήπτες...πάρτε παράδειγμα τη περίοδο 2000-2005
Η αντίθετη κατεύθυνση της πορείας της οικονομίας δηλ από Βορρά προς Νότο μας δείχνει ότι οικονομία τραβάει τα γκέμια, ανακόπτει την ανάπτυξη και κόβει τις παροχές στους πολλούς.....
Αυτό όμως που ΚΑΝΕΙΣ οικονομολόγος δεν μπορεί να σου πει με ακρίβεια είναι το πότε είσαι στη κορυφή και το πότε είσαι στον πάτο....ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να προβλέψει για καμία χώρα τα milestones του κύκλου....
Μικρά δείγματα βελτίωσης ή χειροτέρευσης δεν είναι σαφώς ικανά να μας πουν σε ποιό τεταρτημόριο του κύκλου βρισκόμαστε....όστις κάνει εκτιμήσεις έχοντας τόσο λίγα δεδομένα με τόσο μικρές αποκλίσεις σε δείκτες, (για να το πω ευγενικά) νομίζω ότι αεροβατεί και πλανάται και άγεται και φέρεται από εμπάθεια σε κάτι που τον έθειξε στη πρόσφατη ιστορία.

Μόνο ο χρόνος θα δείξει πού βρισκόμαστε και πού πάμε....

Ίσως το έχω γράψει παλαιότερα εδώ :
Το σύστημα που ορίζεται από την ιδιοκτησία του κεφαλαίου κάποια στιγμή αρχίζει να μοιράζεται τον πλούτο της. Οι λοιποί αρχίζουμε και απολαμβάνουμε καρπούς της δραστηριότητας που ΔΕΝ έχουμε παράγει αλλά μας δανείζουν/επιδοτούν να αποκτήσουμε. Μόλις πλησιάσουμε να καλοβλέπουμε τη κορυφή, μόλις αρχίσουμε να θέλουμε να γίνουμε χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη, το Σύστημα αφυπνίζεται και βίαια απαιτεί τις παροχές. Κόβει τα πόδια της πραγματικής οικονομίας στραγγαλίζοντας αυτούς που ζουν με περισσότερα από αυτά που παράγουν/δικαιούνται....και μαζεύει πίσω τον αδικαιολόγητα διανεμόμενο πλούτο.
Ο κόσμος λοιπόν δυσκολεύεται, στριμώχνεται, τελειώνει και τις προμήθειές του και κάποια στιγμή δεν έχει κάτι άλλο να χάσει και είναι έτοιμος να εξεγερθεί....
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή το Σύστημα ξεσφίγγει τη θηλειά και αρχίζει να γλυκαίνει το χάπι, να καταπραύνει τον θυμό......και πάλι ξεκινά ο κύκλος της ανάπτυξης, της κορύφωσης όπως και της κατακόρυφης πτώσης....
Ποιός μπορεί να εκτιμήσει το πού βρισκόμαστε ;
Άιντε γιατί ανοίγουν οι υποψηφιότητες για το Νομπέλ Οικονομίας....