Το ελάφι είναι το έμβλημα της πόλης.
Διάβασα κάπου πως τα σοβιετικά οικοδομήματα γίνονται περισσότερο επιβλητικά όσο περισσότερο τα ζυγώνεις. Το μνημείο Mask of Sorrow (Μάσκα της Θλίψης), αφιερωμένο στα θύματα της κτηνωδίας των GULAG, ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
Μια γεύση πολυτέλειας την άξιζα μετά από 18.000χλμ. Και τα τέσσερα ξενοδοχεία της πόλης είναι πανάκριβα. Διάλεξα το «OKEAN», στο δρόμο για το λιμάνι.
Η τεχνική σχολή επί της Bilibina ulitsa.
Ο θρύλος, λέει, πως αν βρεθείς μπροστά σ’ ένα τέτοιο θέαμα, πρέπει να σταθείς αντρίκια στα πόδια σου και να του καρφώσεις ένα μαχαίρι, βαθιά στην καρδιά. Τώρα, γιατί εμένα το μόνο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι να πατήσω τη μίζα και να εξαφανιστώ, δεν ξέρω. Δεν είμαι των θρύλων, μάλλον…