[Carduelis]

Ο Χατζιδάκης πρέπει να είχε προσωπικές μνήμες και εμπειρίες από την εποχή του Β παγκόσμιου πολέμου μια και ήταν 20 χρονών το 44. Εργάσθηκε για βιοπορισμό σαν φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι, παγοπώλης στου Φιξ, υπάλληλος σε φωτογραφείο και βοηθός νοσοκόμος στο 401 στρατωτικό νοσοκομείο. Ομως δεν πιστεύω οτι οδηγήθηκε στα συγκεκριμένα συμπεράσματα μόνο από σωστή πολιτική ανάλυση γεγονότων αλλά από βαθειά γνώση της ζωής και των ανθρώπων. Δεν φθάνει μόνο ένα κοφτερό μυαλό, ακονισμένο από την κατοχή και τις δυσκολίες της ζωής. Ούτε και σκέτη μόρφωση. Νοιαζόταν όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για τους συνανθρώπους του. Αυτό το κάτι που κάνει κάποιους ελάχιστους να ξεχωρίζουν και να πηγαίνουν κόντρα στις νόρμες όταν πιστεύουν οτι αξίζει τον κόπο...