ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009-ΓΑΛΛΙΑ-ΙΣΠΑΝΙΑ

[Magelanos]

20-8-09-ΠΕΜΠΤΗ: Σήμερα θα ανακαλύψω, αν η επιλογή που έκανα, να έρθω μέχρι εδώ, θα μου βγει σε καλό.. και γιατί όχι; Η σκέψη μου είναι να επισκεφτώ την κοιλάδα του Λίγηρα. Μια περιοχή 200χιλ περίπου, μέσα στην φύση και 58 κάστρα και αβαεία διασκορπισμένα στην ευρύτερη περιοχή. Ο σκοπός μου είναι να ανακαλύψω μερικά από αυτά. Καβαλώ την μηχανή βάζω μπροστά, και βγαίνω στον επαρχιακό D 743. μετά από 115χιλ φτάνω στη πόλη (Saumur- Σωμυρ)

Από εδώ είναι η αφετηρία για να ανακαλύψω την περιοχή. Παρκάρω την μηχανή και βρίσκω ένα τουριστικό γραφείο. Αρκετός κόσμος να βρίσκεται μέσα και να ζητά πληροφορίες. Που σημαίνει ότι αρκετός τουρισμός θα βρίσκεται, και θα κάνει ότι και εγώ. Παίρνω έναν χάρτη της πόλης και έναν της περιοχής, οπού δείχνει που είναι τα κάστρα, για να τα βρει κάποιος εύκολα. Περπατώντας ξεκινώ μια βόλτα να δω την πόλη.

Η πόλη είναι γνωστή για τους λάτρεις των αλόγων. Η στρατιωτική σχολή ιππικού που ιδρύθηκε, το 1763 συνεχίζει και λειτουργεί ως και σήμερα, σαν σχολή ιππασίας. Στην παλιά πόλη και συγκεκριμένα στην πλατεία Place St-Pierre βρίσκεται το Δημαρχείο, σε αρχοντική κατοικία του 1508.


Δίπλα κυλά ο ποταμός Λιγυράς, με την πόλη να επεκτείνεται στην απέναντι όχθη. Στάση για φωτογραφία με φόντο γέφυρα με 12 καμάρες που ενώνει την μια όχθη με την άλλη.


Πηγαίνοντας προς τον λόφο όπου δεσπόζει το ομώνυμο Κάστρο, η θέα είναι μοναδική.


Κτίστηκε στα μισά του 14ου αιώνα και στεγάζει δυο μουσεία. Το διακοσμητικών τεχνών και το μουσείο του αλόγου. Δυο ακόμη αξιόλογα μουσεία υπάρχουν στην πόλη. Το ένα είναι της μάσκας. Το όνομα οφείλεται στην παράδοση της πόλης, στην δημιουργία μασκών καρναβαλιού. Και το μουσείο μανιταριού. Καλλιέργειες μανιταριών υπάρχουν στα σπήλαια από τοφφο στα περίχωρα της πόλης.


Ωραίο διάλειμμα και πανέμορφη πόλη, αλλά πρέπει να συνεχίσω. Παίρνω την μηχανή και με τον D-7 παράλληλα με τον ποταμό φτάνω στα περίχωρα της πόλης, σπιτάκια κτισμένα μέσα στην γη. Σε σπήλαια κάτι σαν Σαντορίνη ας πούμε.


Και εδω λογικά πρέπει να καλλιεργούν τα μανιτάρια. Mε συντροφιά τις όχθες του Λίγηρα συνεχίζω, και σταματώ στο κάστρο (Montsoreau).. Φωτογραφία στα γρήγορα και συνεχίζω.


Μετά από λίγα χιλιόμετρα σταματώ και πάλι στο κάστρο (Usse-Υσε). Παρκάρω στο παρκινγκ την μηχανή και μπαίνω στου εξωτερικούς χώρους του κάστρου. Το κάστρο του Usse είναι δίπλα σε έναν παραπόταμο του Λίγηρα τον Indre.


Κατασκευάστηκε στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα πάνω στα θεμέλια ενός αρχαίου οχυρού. Το κάστρο αυτό είναι κτισμένο σε μαγευτική τοποθεσία, και εύκολο να καταλάβει κανείς ότι έχει εμπνεύσει αρκετούς παραμυθάδες.




Στον εξωτερικό χώρο του κάστρου υπάρχει και ένα παρεκκλήσι, αφιερωμένο στην Αγία Άννα, και φιλοξενεί ένα ενδιαφέρον έργο Ιταλικής αναγέννησης.






Μια Παναγία με Βρέφος από τερακότα του φλωρεντινού Luca della Robbia. Μαγεμένος, για ακόμα μια φορά, με την καλύτερη επιλογή, που θα μπορούσα να έχω κάνει να έρθω από εδώ συνεχίζω..

Φτάνω σε ένα κάστρο, που πραγματικά, η λέξη <<μεγάλο>> φαντάζει μηδαμινή μπροστά σε αυτό. Και όχι όσο το κτήριο, αλλά η έκταση των κήπων είναι απίστευτη. Νομίζω πως θα χρειαστώ την μηχανή για να κάνω τον γύρω. Αυτό δεν γίνεται όμως, και πληρώνω ένα εισιτήριο 6 ευρώ για τους κήπους. Το κάστρο ονομάζεται (Villandry-Bιλαντρυ), και είναι το τελευταίο μεγάλο κάστρο της αναγεννησιακής εποχής, 1536 στον Λίγηρα.

Ερειπώθηκε κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα και ο κήπος του μετατράπηκε σε πάρκο Αγγλικού στιλ.


Το κτήριο το 1906 πέρασε στην ιδιοκτησία του Ισπανού γιατρού Joachim Carvallo, ο οποίος αναβίωσε τις παλιές δόξες του κήπου. Σήμερα οι επισκέπτες του κάστρου είναι λάτρεις των κήπων, με σπάνια φυτά και λουλούδια, να είναι παντού.


Λίμνες και τάφροι στον ρόλο υδάτινων καναλιών, και μάλιστα γεμάτοι με ψάρια.


Κάθε κήπος έχει και ένα θέμα, με τα παρτέρια να είναι διατεταγμένα σύμφωνα με τα αναγεννησιακά σχέδια, και οι φραχτες ακόμα είναι τοποθετημένοι με γεωμετρική ακρίβεια.





Μου κάνει μεγάλη εντύπωση πως ακόμη και σήμερα τα συντηρούν σε άψογο βαθμό. Η δουλειά του κηπουρού εδώ πρέπει να είναι η χειρότερη, η καλύτερη αμειβόμενη δουλειά. Οι ρόδες κυλούν και πάλι παράλληλα με τις όχθες του Λίγηρα. Αρκετές φορές κάνω στάση για φωτογραφία, μιας και το τοπίο έχει βαλθεί να με ξετρελάνει.!!!

Γεφυρουλες να ενώνουν χωριά και πόλης από την μια όχθη στην άλλη, αλλά και παραλίες στις όχθες του ποταμού, με αρκετό κόσμο να κάνει το μπάνιο του.




Φτάνω στην πόλη (Blois-Βπλουα) και αποφασίζω να διανυκτερεύσω. 272χιλ για σήμερα. Ibis με 90 ευρώ στο καρακεντρο της πόλης. Βγαίνω αμέσως και περπατώντας να γνωρίσω την πόλη. Εδώ ήταν το κέντρο της πολίτικης ζωής της Γαλλίας, του πρώτου μισού του 17ου αιώνα. Φτάνω στην κάρδια της πόλης, οπού δεσπόζει το κάστρο της, και κλέβει τις καρδιές μας.!!!


Είναι ένα κτίσμα που έχει πολλές ξεχωριστές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις.

Το αρχαιότερο τμήμα του, κτισμένο με κόκκινα τούβλα, και άσπρο τοφφο, είναι η αίθουσα του Λουδοβίκου ΙΒ΄. Η αίθουσα του Φραγκίσκου Α΄ είναι διακοσμημένη σε αναγεννησιακό στιλ, με επιρροές γαλλικού γοτθικού ρυθμού.


Σε πολλά σημεία είναι εμφανές το έμβλημα του βασιλιά, η σαλαμάνδρα. Μια εντυπωσιακή γέφυρα πάνω από τον Λίγηρα ενώνει τις δυο πλευρές της πόλης.


Εντυπωσιακό κτήριο είναι και η ρομανο-γοτθική εκκλησία του Saint-Nicolas. Kαι ο καθεδρικός Saint-Louis του 17ου αιώνα δεν περνά απαρατήρητος. Αλλά καραβάκια και βαρκούλες δεμένες στις όχθες του ποταμού, σε στέλνουν σε άλλες ποιο παλιές εποχές.






Αράζω για ένα καφεδάκι πριν αναχωρήσω για το ξενοδοχείο. Πανέμορφη πόλη και μάλιστα το 1490 επί Λουδοβίκου ΙΒ΄ ήταν για μερικά χρόνια η πρωτεύουσα της Γαλλίας.