Αυτό που πρέπει να γίνει και αλλού...

[Translatoras]

Η εικόνα που είδα με ξένισε αρκετά.

Δεν ξέρω αν αποτελεί ικανό στατιστικό δείγμα για να βγάλουμε συμπεράσματα.

Σίγουρα δεν γνωρίζουμε όλες τις πτυχές της ιστορίας που υπάρχει μέχρι να φτάσουν κάποιοι στο σημείο να κάνουν κάτι τέτοιο.

Μπορώ να καταλάβω απόλυτα την αγανάκτηση.

Έχουμε όμως μια ακραία αντίδραση, η οποία δικαιολογείται μόνο εάν επικρατούσαν ακραίες συνθήκες και καταστάσεις (κίνδυνος ζωής-παρατεταμένη παρακώλυση κλπ.).

Μία και μόνο βόλτα στην Αθήνα ή σε μια μεγάλη πόλη μπορεί να σου δώσει δεκάδες αφορμές να αγανακτήσεις και να θες να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου.

Από το ταξί που σταματά όπου τον προστάξει ο πελάτης, τα αποτσίγαρα, την εκκωφαντική μουσική και τα σκουπίδια που εκτοξεύονται αφειδώς από τους οδηγούς, μέχρι την παρανοϊκή/εγωιστική οδήγηση του κάθε καταπιεσμένου μικροδικτάτορα των δρόμων.

Έχω μάνα τυφλή και πολλές φορές μετακινώντας την ευχήθηκα να είχα τον προσωπικό μου γερανό να σηκώνω τα εμπόδια.

Σίγουρα ο σεβασμός προς τους συνανθρώπους είναι ένας πολύ ευαίσθητος παράγοντας διότι αρκεί ένα και μόνο περιστατικό για να αμαυρώσει τόσους άλλους οδηγούς που τριγυρίζουν ώρες για να βρουν μια θέση στάθμευσης που θα ενοχλεί την κυκλοφορία.

Ελπίζω μονάχα να άξιζε τον κόπο να γίνει τόσος ντόρος.