Kυριακή πρωί στα πέριξ !

[megalopsyxos]

Καλημέρα.
Σήμερα το πρωί "σηκώθηκα, πλύθηκα, ντύθηκα" και κατέβηκα όπως κάθε μέρα στην αγορά, για τη μοναδική μορφή "shopping therapy" που με εξιτάρει....




Aφού... πήρα τη δόση μου, κάθισα στο στέκι για τον καθημερινό πρωινό καφέ ξεφυλλίζοντας τις Κυριακάτικες.




Όποτε ένας τίτλος με έκανε να φλερτάρω με τη μελαγχολία, σήκωνα τα μάτια μου και άφηνα ελεύθερο το βλέμμα μου στον περιβάλλοντα χώρο...





Σκέφτηκα ότι αυτή την ώρα θα μπορούσα να πίνω καφέ στη Γενεύη με θέα τη λίμνη, αλλά κατέληξα ότι... "καλά είναι και δω μωρέ...."



Μόλις τελείωσα τον καφέ και με τα "ψώνια" ανά χείρας ξεκίνησα έναν περίπατο για να κινητοποιήσω λίγο και τα άκρα εκτός από το βλέμμα και να ενεργοποιήσω τα εσωτερικά μου όργανα για την επερχόμενη δραστηριότητα κατανάλωσης της πανίδας του Παγασητικού....





Η ελπιδοφόρα νεολαία μας είχε τελειώσει μόλις κι αυτή την καθημερινή της άσκηση...




Τώρα που σας μιλάω το τηγάνι τσιτσιρίζει και γω σιγοτραγουδώ..."Άπονη ζωή, μας πέταξες στου δρόμου την άκρη..."
(τελικά τις μεγαλύτερες ομορφιές μπορείς να συναντήσεις στου δρόμου την άκρη)







Υ.Γ. Αφιερωμένο στο Νίκο ΛΕΟΝΤΟΚΑΡΔΟ που δεν μπόρεσα χθες να τον ικανοποιήσω με φωτογραφίες....