Πρωτοπόροι,εφευρέτες και κατασκευαστές των 2 τροχών.

[f1shf1nder33]

Lucius Day Copeland
Lucius Day
Residence New Jersey
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες
Επάγγελμα Μηχανικός και εφευρέτης
Ο Lucius Day Copeland ήταν μια πρωτοποριακή μορφή του 19ου αιώνα, μηχανικός και εφευρέτης από το Φοίνιξ της Αριζόνα, που έδειξε μία από τις πρώτες μοτοσικλέτες, ένα ατμοκίνητο Star High Wheeler στην πρώτη Maricopa County Fair το 1884.Ο Copeland εφηύρε επίσης το πρώτο με επιτυχία μαζικής παραγωγής τρίτροχο αυτοκίνητο. Περίπου 200 του “Fhaeton Steamers” του παρήχθησαν πριν από την αποχώρησή του το 1891.
Το 1881 ο Copeland σχεδίασε ένα αποτελεσματικό μικρό ατμολέβητα που θα μπορούσε να οδηγήσει το μεγάλο πίσω τροχό ενός penny-farthing, έχοντας ένα μεγάλο τροχό στο μπροστινό μέρος και ένα μικρό τροχό στο πίσω μέρος.Το «Star» ανέπτυσσε ταχύτητα 12 μιλίων ανά ώρα (19 km / h). Το "Star" ήταν σε θέση να καλύψει ένα μίλι σε τέσσερα λεπτά και να φέρει αρκετό νερό για να λειτουργήσει για μία ώρα.Ο Copeland έστησε την εταιρία Northrop Manufacturing Co. το 1887 στο Camden του New Jersey για την παραγωγή ενός τρίτροχου, το "Phaeton Moto-Cycle», το οποίο επέδειξε στο Smithsonian Institution στην Ουάσιγκτον το 1888.

Ο ατμό-κίνητος κινητήρας παρήγαγε 4 ΗΡ στις 2600 rpm με ένα λέβητα 100 pounds (45 κιλά) γύρω από την κολώνα του τιμονιού με το νερό να θερμαίνεται με κηροζίνη. Μια απλή δερμάτινη ζώνη οδηγούσε το μεγάλη πίσω τροχό, δίνοντας μια κορυφαία ταχύτητα περίπου 15 μίλια ανά ώρα (24 km / h). Ο Copeland παρήγαγε το πρώτο επιτυχημένο τρίκυκλο ατμού, με μια αυτονομία 30 μιλίων (48 χλμ) και θέλοντας μόνο 5 λεπτά για να δημιουργήσει αρκετό ατμό για μέσο όρο 10 μίλια ανά ώρα (16 km / h). Συνοδευόμενος από άλλον ένα διευθυντή της Northrop Manufacturing ο Copeland ολοκλήρωσε με επιτυχία ένα ταξίδι με επιστροφή στο Atlantic City 120 μιλίων (190 χλμ) σε ένα τρίτροχο” Phaeton steamer” του. Περίπου 200 παρήχθησαν πριν o Copeland αποφασίσει ότι δεν είχε κάνει αρκετά χρήματα και αποσύρθηκε το 1891.ταχύτητα περίπου 15 μίλια ανά ώρα (24 km / h). Ο Copeland παρήγαγε το πρώτο επιτυχημένο τρίκυκλο ατμού, με μια αυτονομία 30 μιλίων (48 χλμ) και θέλοντας μόνο 5 λεπτά για να δημιουργήσει αρκετό ατμό για μέσο όρο 10 μίλια ανά ώρα (16 km / h). Συνοδευόμενος από άλλον ένα διευθυντή της Northrop Manufacturing ο Copeland ολοκλήρωσε με επιτυχία ένα ταξίδι με επιστροφή στο Atlantic City 120 μιλίων (190 χλμ) σε ένα τρίτροχο” Phaeton steamer” του. Περίπου 200 παρήχθησαν πριν o Copeland αποφασίσει ότι δεν είχε κάνει αρκετά χρήματα και αποσύρθηκε το 1891.


……………………………………………………………………………………………..


Louis-Guillaume Perreaux

Louis-Guillaume Perreaux
Παρίσι, Γαλλία
Residence Παρίσι
Εθνικότητα Γαλλική
Επάγγελμα Μηχανικός και εφευρέτης
Ο Louis-Guillaume Perreaux (19, Φεβρουαρίου 1816 - 5 Απριλίου 1889) ήταν ένας Γάλλος εφευρέτης και μηχανικός ο οποίος υπέβαλε ένα από τα πρώτα διπλώματα ευρεσιτεχνίας για μια μοτοσικλέτα το 1869.
Ο Perreaux στο Παρίσι, άρχισε να εργάζεται για διπλώματα ευρεσιτεχνίας και μια σειρά από εφευρέσεις όπως ένα πολυθαλάμιο όπλο, ένα μηχανισμό κλειδώματος το 1841, ένα κυκλικό πριόνι το 1843 και επιστημονικά όργανα, όπως το Perreaux Dividing Machine που εφευρέθηκε το 1846, το οποίο θα μπορούσε την βαθμονόμηση ακριβώς των διαιρέσεων ενός γυάλινου θερμομέτρου χρησιμοποιώντας μια βίδα μικρόμετρο ή την ακριβή μέτρηση της απόστασης μεταξύ δύο σημείων εντός ενός μικρού (χιλιοστό του χιλιοστού).
Ο Perreaux πειραματίστηκε με μια μικρή ατμομηχανή στο σκελετό ενός ποδηλάτου, συμβάλλοντας έτσι στην εφεύρεση της πρώτης μοτοσικλέτας.Ο Perreaux κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αυτό το σχέδιο με αριθμό 83691 στις 16 Μαρτίου 1869 (και συνέχισε να βελτιώνει την εφεύρεσή του μέχρι το 1885).Τον σχεδιασμό χαρακτήριζε ένας ορειχάλκινος μονοκύλινδρος κινητήρας ατμού με καυστήρα πετρελαίου αλκοόλ κάτω από τη σέλα ενός ποδηλάτου κατασκευής της γαλλικής Michaux Velocipede.H κίνηση δινόταν από αδελφοποιημένες ζώνες, και ήταν σε θέση να αναπτύσσει περίπου 9 μίλια ανά ώρα (14 km / h). Το πρωτότυπο μηχάνημα εκτείθετε στο Musée de l'Ile-de-France στο Château de Sceaux.


…………………………………………………………………………………………….


Siegfried Bettmann

Siegfried Bettmann
Νυρεμβέργη, Γερμανία
Residence Κόβεντρυ, Αγγλία Η.Β.
Εθνικότητα Αρχικά γερμανική έγινε Βρετανός υπήκοος
Επάγγελμα κατασκευαστής μοτοσικλετών & αυτοκινήτων

Ο Siegfried Bettmann ήταν ένας κατασκευαστής ποδηλάτων, μοτοσικλετών και αυτοκινήτων και εμπνευστής της εταιρείας μοτοσικλετών Triumph. Το 1914 ίδρυσε το Ίδρυμα Annie Bettmann για να βοηθάει τους νέους να ξεκινήσουν τις επιχειρήσεις τους.Η Triumph έγινε ένα από τα πιο διάσημα εμπορικά ονόματα μοτοσικλέτας του κόσμου.
Ο Bettmann ίδρυσε την εταιρία S. Bettmann & Co., και άρχισe να πωλεί ποδήλατα με το όνομα «Triumph» από τις εγκαταστάσεις στο Λονδίνο. Το 1886,ο Bettmann αναζήτησε μια πιο γενική ονομασία, και η εταιρεία έγινε γνωστή ως η εταιρεία Triumph Cycle Company. Ένα χρόνο αργότερα, η εταιρεία εγγράφτηκε με την ονομασία New Triumph & Co.Ltd., με χρηματοδότηση από το Dunlop Pneumatic Tyre Company.Εκείνο το έτος ο Bettmann ενώθηκε με έναν ντόπιο της Νυρεμβέργης, έναν μηχανικό που ονομαζόταν Moritz (Maurice) Schulte.Ο Schulte ενθάρρυνε τον Bettman να μετατρέψει την Triumph σε μια κατασκευαστική εταιρεία, και το 1888 ο Bettmann αγόρασε ένα σημείο στο Coventry χρησιμοποιώντας χρήματα που έχει δανειστεί από την οικογένειά του και την οικογένεια του Schulte. Η εταιρεία άρχισε να παράγει τα πρώτα Triumph-επώνυμα ποδήλατα το 1889. Το 1896, η Triumph ξεκίνησε μια θυγατρική,την Orial TWN (Triumph Werke Νurenberg) μια γερμανική θυγατρική για την παραγωγή ποδηλάτων στη γενέτειρά του.
Το 1902 η εταιρεία διαφοροποιήται στην κατασκευή μοτοσικλέτας στις εγκαταστάσεις στο Much Park Street. Το 1902 η πρώτη μοτοσικλέτα Triumph αναπτύχθηκε. Ήταν ένα ενισχυμένο ποδήλατο με ένα κινητήρα Minerva 2,25 ίππων.Απο τη στιγμή που η επιχείρηση μεγάλωνε οι κινητήρες που αγοράζονταν αντικαταστάθηκαν με δικούς τους και το 1907 η εταιρεία επεκτάθηκε σε ένα νέο εργοστάσιο στην Priory Street, στις εγκαταστάσεις ενός πρώην μύλου.


1922 Triumph H 1
Κατά την έναρξη του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου το Γραφείο Πολέμου ζήτησε μία συνάντηση με τους βιομηχάνους του Coventry στην αίθουσα της Αγίας Μαρίας και τους ζήτησε να ενώσουν τις δυνάμεις τους στη διάθεση του Βρετανικού Σρατού και δύο εβδομάδες μετά αφού η Βρετανία είχε κηρύξει τον πόλεμο στη Γερμανία,ο Bettmann έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον λοχαγό C.V. Holdsworth της υπηρεσίας σωμάτων στρατού, (ο οποίος αργότερα έγινε διευθύνων σύμβουλος της Triumph)που αφορούσε μια παραγγελία για εκατό μοτοσικλέτες Triumph για το BEF που επρόκειτο σύντομα να πάει στη Γαλλία. Παρά το γεγονός ότι ήταν απόγευμα του Σαββάτου,ο Bettmann και το προσωπικό του, εργάστηκαν ασταμάτητα για να ολοκληρώσουν τις απαιτούμενες μοτοσικλέτες και το βράδυ της Κυριακής παραδόθηκαν στο σιδηροδρομικό σταθμό του Coventry στην ώρα τους για το βραδυνό τρένο. Ο βρετανικός στρατός στη συνέχεια έκανε μεγάλες παραγγελίες για την Triumph 550 cc Μοντέλο H και μέχρι το 1918 ήταν ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσικλετών της Βρετανίας.


Triumph Gloria
Το 1921 ο Bettmann διαφοροποιήθηκε περαιτέρω, στην παραγωγή αυτοκινήτων και αγόρασε την εταιρεία αυτοκινήτων Dawson για την παραγωγή της Triumph 10/20. Το 1927 ανέπτυξε την Triumph Super 7 που κατέγραψε καλές πωλήσεις μέχρι το 1934. Το 1930 η εταιρεία άλλαξε το όνομά της σε Triumph Motor Company και παρήγαγε τις σειρές Triumph Southern Cross και Gloria. Το 1936 η εταιρεία είχε οικονομικά προβλήματα, ωστόσο το 1936 οι επιχειρήσεις Triumph ποδηλάτου και μοτοσικλέτας πωλήθηκαν. Η επιχείρηση μοτοσικλέτας αγοράστηκε από τον Jack Sangster της Ariel για να γίνει Triumph Motorcycle Engineering Co Ltd.
Η εταιρεία μοτοσικλετών Triumph έγινε μία από τις πιο διάσημες μάρκες μοτοσικλετών του κόσμου και ο Bettmann διατήρησε μια συνεργασία με την εταιρεία μέχρι το θάνατό του.


……………………………………………………………………………………………...


Carl Hedström Oscar

Småland, Σουηδία


Πόρτλαντ, Κονέκτικατ, Ηνωμένες Πολιτείες
Επάγγελμα Designer Μοτοσικλέτας
Ο Oscar Hedstrom (12 Μαρτίου 1871 - 29 Αυγούστου 1960) ήταν συν-ιδρυτής της βιομηχανίας μοτοσικλετών Indian, κατασκευαστές των μοτοσικλετών Indian.

Ο Carl Oscar Hedstrom γεννήθηκε στη μικρή ενορία της Lönneberga,στο Kalmar County, Småland, Σουηδία. Η οικογένειά του μετανάστευσε το 1880 στις Ηνωμένες Πολιτείες, και εγκαταστάθηκε στο Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη. Ως ένα νεαρό αγόρι, πέρασε πολύ χρόνο στο ποδήλατο γυρνώντας στην πόλη, και ήταν γοητευμένος από τον μηχανικό σχεδιασμό του.
Σε ηλικία 16 ετών άρχισε να εργάζεται σε ένα μικρό εργαστήριο μηχανικής στο Bronx της Νέας Υόρκης, όπου έμαθε για την κατασκευή ρολογιών και εξαρτημάτων. Εργάστηκε ως μαθητευόμενος σε πολλά μικρά εργαστήρια, μέχρι που όταν ήταν 21 ετών απέκτησε τεχνική κατάρτιση.
Στον ελεύθερο χρόνο του ο Hedstrom έστηνε υψηλής ποιότητας ποδήλατα που ήταν ελαφρύτερα και πιο ανθεκτικά από ό, τι τα προτότυπα ποδήλατα. Νοίκιασε ένα χώρο που τον χρησιμοποίησε σαν εργαστήριο στο Middletown του Κονέκτικατ, όπου σχεδίαζε και χύτευε μηχανές από τα δικά του σχέδια.Είχε επίσης σχεδιάσει και ολοκληρώσει ένα ομόκεντρο καρμπυρατέρ.Ενώ η φήμη του ως σχεδιαστής ποδηλάτων μεγάλωσε, άρχισε να στήνει ποδήλατα παράλληλα με τους κινητήρες βενζίνης. Αυτά ονομάστηκαν Pacers, και χρησιμοποιήθηκαν για να χωρίζουν τον άνεμο στους αγώνες ποδηλασίας. Τα μοτέρ Pacers εκείνης της εποχής λειτουργούσαν καλά, αλλά ο σχεδιασμός του Hedström απέκτησε γρήγορα τη φήμη ότι είναι πολύ αξιόπιστος.
Σε αυτό το χρονικό διάστημα ήρθε σε επαφή με τον πρώην ποδηλάτη George Μ. Hendee από το Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης, ο οποίος κατασκεύαζε ποδήλατα και χορηγούσε διαγωνισμούς.Ο Hendee δεν ήταν ικανοποιημένος με τα διαθέσιμα Pacers, και ζήτησε από τον Hedstrom να πάρει ένα μοτέρ μαζί του στο Σπρίνγκφιλντ και ήταν τόσο εντυπωσιασμένος που ζήτησε από τον Hedstrom να αναπτύξει ένα πρωτότυπο μοτέρ για μαζική παραγωγή ποδηλάτων.
Η συνεργασία μεταξύ Hedstrom και Hendee είχε ως αποτέλεσμα την εταιρεία μοτοσικλέτας Indian.O σχεδιασμός του Hedstrom ήταν καινοτόμος και επιτυχημένος. Ο Oscar Hedstrom παραιτήθηκε από την Indian στις 24 Μάρτη 1913 μετά από μια διαφωνία με το διοικητικό συμβούλιο σχετικά με αμφίβολες πρακτικές για το φούσκωμα των τιμών των μετοχών της εταιρείας.Ο Hendee παραιτήθηκε το 1916.Ο Hedstrom κατοικούσε στο κτήμα του, στις όχθες του Ποταμού Κοννέκτικατ μέχρι που πέθανε το 1960.


……………………………………………………………………………………………...


Ε. J. Pennington

Ο Edward Joel Pennington (1858 Moores Hill, Ιντιάνα - 1911 Σπρίνγκφιλντ, Μασαχουσέτη) ήταν ένας εφευρέτης και υποστηρικτής πολλών μηχανικών συσκευών, συμπεριλαμβανομένων των αερόπλοιων, μοτοσικλετών, και των αυτοκινήτων.Εκτός από τα μηχανοκίνητα οχήματα, ζήτησε και έλαβε διπλώματα ευρεσιτεχνίας. για μηχανές Stirling, συστήματα ανάφλεξης, μηχανές πλανίσματος, και τροχαλίες.
Προώθησε συχνά εφευρέσεις του με μεγαλοπρεπή και συχνά ψευδείς ισχυρισμούς, που θα γίνει το σήμα κατατεθέν των επιχειρηματικών προγραμμάτων του.Συχνά συγκέντρωνε οικονομική ενίσχυση για επιχειρηματικές δραστηριότητες του, αλλά σπάνια επενδυτές του έπαιρναν τα μερίσματά τους από τα έργα του.Θεωρήθηκαν οι αναπόδεικτες αξιώσεις του και οι επιχειρηματικές πρακτικές από πολλούς ως απάτη, αλλά ποτέ δεν πέρασε κάποια στιγμή στη φυλακή ως αποτέλεσμα αυτών των κατηγοριών.
Ο E.J. Pennington είναι ίσως περισσότερο γνωστός ως σήμερα για τις πρωτοποριακές μοτοσικλέτες του.Είναι μερικές φορές που πιστώνεται ότι είναι ο εφεύρετης της λέξης "μοτοσυκλέτα" (αυτός ο όρος χρησιμοποιείται ήδη από το 1893).Ο Pennington έχτισε και απέδειξε τον αρχικό σχεδιασμό της μοτοσικλέτας του στο Μιλγουόκι το 1895. Προφανώς δεν έβρισκε κανένα υποστηρικτή για την ιδέα του, πήρε τα σχεδιά του στην Αγγλία, όπου πούλησε τις πατέντες του στον Harry John Lawson’s The Great Horseless Carriage Company Limited το 1896 και συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της εν λόγω εταιρίας.Ο Lawson είχε δύο πρωτότυπα χτισμένα, αλλά τίποτα δεν είχε μπεί ακόμη στο σχεδιασμό.Ο σχεδιασμός ήταν πολύ πρωτόγονος και μερικοί δημοσιογράφοι της εποχής εξέφρασαν αμφιβολίες ως προς το εάν ή όχι θα τρέχει ακόμα, αν και το Autocar αναφέρει τον Ιούνιο του 1896: «... αν και ο κινητήρας χρειάζεται κάποια μικρή αλλαγή, η ταχύτητα που αναπτύχθηκε ειπώθηκε ότι ήταν 30-40 μίλια ανά ώρα.Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά ήταν ότι στρόφαλοι του κινητήρα που είχαν συνδεθεί απευθείας στον πίσω άξονα, οι κύλινδροι δεν είχαν πτερύγια ψύξης, και ο Pennington έκανε χρήση των ελαστικών μπαλόνι - μια εφεύρεση που επίσης συχνά πιστώνεται στον ίδιο.


………………………………………………………………………………………………


Alfred Angas Scott
Manningham, Bradford Ηνωμένο Βασίλειο
Residence Αγγλία, Η.Β.
Εθνικότητα British
Επάγγελμα σχεδιαστής και κατασκευαστής μοτοσικλετών

Ο Alfred Angas Scott ήταν ένας σχεδιαστής μοτοσικλετών, εφευρέτης και ιδρυτής της Εταιρείας Μοτοσικλέτα Scott.Ένας παραγωγικός εφευρέτης, έβγαλε πάνω από 50 διπλώματα ευρεσιτεχνίας μεταξύ 1897 και 1920, κυρίως όσον αφορά τους δίχρονους κινητήρες και τα οδικά οχήματα.Ο Scott ήταν ένας παθιασμένος σπηλαιολόγος και ο δεύτερος πρόεδρος του συλλόγου Gritstone. Τον Ιούλιο του 1923 ο Scott ταξίδεψε πίσω στο Μπράντφορντ φορώντας βρεγμένα ρούχα σπηλαιολογίας και προσεβλήθει από πνευμονία από την οποία έχασε τη ζωή του. Ήταν ένας ταλαντούχος μηχανικός και εφευρέτης και εκπαιδεύτηκε στη μηχανική στα ναυπηγεία Douglas & Grant στο Kirkcaldy και εργάστηκε στην W. Sisson & Co.Ltd., στο Gloucester, όπου έμαθε να σχεδιάζει και να αναπτύσσει θαλάσσιες μηχανές. Ένα μεγάλο μέρος της πρόωρης πειραματικής εργασίας του Scott αφορούσε την ανάπτυξη των δίχρονων κινητήρων πλοίων που θα δοκιμάσει λειτουργώντας τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε πλήρη ισχύ πέδησης στο νερό. Δημιούργησε ένα συνδικάτο απο ενθουσιώδης φίλους της κωπηλασίας με τους αδελφούς του Herbert και Norman Scott και άλλους δύο για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης των θαλάσσιων κινητήρων για μηχανοκίνητα σκάφη. Αυτό περιελάμβανε την εφεύρεση της καστάνιας και της καστάνιας μίζας(μανιβέλα) η οποία αργότερα έγινε μέρος της αίτησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας για μια μανιβέλα για σχεδόν όλες τις μοτοσικλέτες που θα ακολουθήσουν.
Η πρώτη μοτοσικλέτα του Alfred Scott, αναπτύχθηκε από τον δικό του σχεδιασμό και αφορούσε ένα δικύλινδρο κινητήρα 2 ίππων (1,5 kW) που είχε κατασκευαστεί στο χέρι και είχε τοποθετηθεί στην κεφαλή του τιμονιού ενός ποδηλάτου. Αυτές οι μηχανές χρησιμοποιήθηκαν για τον εξοπλισμό ηλεκτροπαραγωγής, όπως τόρνους και ελαφριά μηχανήματα,επίσης ο Scott είχε εμπλακεί στην κατασκευή των ποδηλάτων «Premier».Ανέπτυξε αυτό το πρωτότυπο σε μια μοτοσικλέτα και έξι παρήχθησαν στο πλαίσιο σύμβασης με μία εταιρεία αυτοκινήτων που ονομαζόταν Jowett στο Μπράντφορντ.Ο Scott είχε κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μια πρώιμη μορφή δαγκάνας φρένων το 1897 (Ευρεσιτεχνίας GB 1626 του 1897),επίσης σχεδίασε ένα πλήρως διασταυρωμένο πλαίσιο, περιστροφικές βαλβίδες εισαγωγής που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του κινητήρα της μοτοσικλέτας του.
Είναι κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας η πρώτη μηχανή του το 1904 (Ευρεσιτεχνίας GB 3367 του 1904) [4] και άρχισε την παραγωγή μοτοσικλετών το 1908 με ένα κάθετο δίχρονο 450 cc δίδυμο, με το κατοχυρωμένο με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας διασταυρωμένο πλαίσιο, μετάδοση κίνησης με αλυσίδα,(νεκρά), kick starter και δύο ταχύτητες.Τα σχέδια του κατοχυρωμένου με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δίχρονου κινητήρα του εξακολουθούν να είναι η βάση των σύγχρονων δίχρονων κινητήρων και χαρακτηριστικά, όπως το πρώτο kick-starter,η monoshock ανάρτηση, περιστροφικές βαλβίδες εισαγωγής,η λίπανση με στάγδην τροφοδοσία και τα centrestands συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Σχημάτισε την Scott Motorcycle Company το 1908. Οι μοτοσικλέτες που παράγονταν υπήρξαν πολύ επιτυχείς σε διαγωνισμούς, κερδίζοντας τους γρηγορότερους γύρους στο Isle of Man TT (Tourist Trophy Race) 1911 - 1914, με νίκες το 1912 και το 1913.Οι μοτοσικλέτες του Scott θεωρήθηκαν ότι είναι «πολύ αποτελεσματικές για αγωνιστικά ενάντια σε μοτοσικλέτες της ίδιας δυναμικότητας,έτσι ο κυβισμός τους πολλαπλασιάστηκε κατά 1,32 για ανταγωνιστικούς σκοπούς.
……………………………………………………………………………………………...



Max Friz

Εθνικότητα Γερμανική
Επάγγελμα Μηχανολόγος Μηχανικός
Εργοδότης BMW AG
Γνωστός για την κρίσιμη συμβολή στην ίδρυση της BMW AG
Τίτλος Chief Designer / Αρχιμηχανικός

O Max Friz (1 Οκτωβρίου του 1883 - 9 Ιουνίου 1966) ήταν ένας Γερμανός μηχανικός που ειδικεύτηκε στο σχεδιασμό του κινητήρα. Αυτός ήταν ο βασικός συντελεστής του σχεδιασμού του κινητήρα και της καινοτομίας που οδήγησε στην ίδρυση της Bayerische Motoren Werke AG (BMW) το 1917.
Υποθέτουμε ότι ήταν από το Urach, πολύ λίγα είναι γνωστά για την νεαρή ηληκία του Friz . Είναι γνωστό, ωστόσο, ότι σε νεαρή ηλικία, μαθήτευσε στην εταιρεία μηχανών ατμού Kuhn στο Cannstatt αρχής γενομένης από το 1898. Το 1902 γράφτηκε στη Βασιλική Σχολή Εμπορίου στη Στουτγάρδη για την προώθηση των δεξιοτήτων του μηχανικού. Το 1906 προσελήφθηκε από την Daimler Motoren Gesellschaft, στο γραφείο σχεδίων και υποδειγμάτων, με σημαντική συνεισφορά στο σχεδιασμό του κινητήρα αγώνων για το 1914 του Mercedes Grand Prix που κέρδισε το Γαλλικό Grand Prix.
Ο Friz σχεδίασε το πρώτο πρακτικό γερμανικό κινητήρα αεροσκαφών το 1912-1913 στην Austro-Daimler. Οι μηχανές είχαν ξεχωριστές φιάλες στο μπλοκ και ένα εκκεντροφόρο επικεφαλής να οδηγείται από έναν κάθετο άξονα και γρανάζια. Στο τέλος του 1916 ο νεαρός μηχανικός Max Friz υπέβαλε αίτηση για μια θέση στην Rapp Motorenwerke. Εκείνη την εποχή ο Friz εξακολουθεί να εργάζεται για την εταιρεία κινητήρων Daimler στο Untertürkheim, κοντά στη Στουτγάρδη. Ωστόσο, ο ίδιος ήταν απογοητευμένος επειδή ο πρώτος μηχανικός, ο Paul Daimler, αγνόησε τις προτάσεις του νέου βοηθού του σχετικά με την ανάπτυξη του κινητήρα. Αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση ο Friz θυμήθηκε τον πρώην συνάδελφό του, Karl Rapp. Καταρχήν ο Rapp επρόκειτο να αρνηθεί στον Friz,ωστόσο ο Josef Popp παρενέβη με επιτυχία εξ’ονόματος Friz, επειδή αναγνώρισε ότι από την Rapp Motorenwerke έλειπε μια θέση σχεδιαστή.
Στην εταιρεία κινητήρων Daimler ο Max Friz είχε προσπαθήσει μάταια να αναπτύξει ένα μεγάλου μεγέθους, υψηλής συμπίεσης κινητήρα, αλλά ο Paul Daimler είχε δεσμευτεί ο ίδιος σταθερά στην τεχνολογία υπερσυμπιεστή.Μέχρι που μετακόμισε στο Μόναχο ο Friz δεν ήταν σε θέση να υλοποιήσει τις δικές του ιδέες για ένα κινητήρα μεγάλου υψόμετρου. Σε διάστημα μερικών εβδομάδων σχεδίασε ένα νέο αεροκινητήρα, ο οποίος, με ένα καινοτόμο καρμπυρατέρ και μια ποικιλία από άλλες τεχνικές λεπτομέρειες, ήταν ανώτερος από οποιαδήποτε άλλο γερμανικό αεροκινητήρα. Αργότερα, ο κινητήρας αυτός θα αποκτήσει παγκόσμια φήμη με την ονομασία «BMW IIIa".



Με την άφιξή του στη Rapp Motorenwerke στον Friz ανατέθηκε να αναπτύξει έναν κινητήρα αεροσκάφους που θα μπορούσε να επιτύχει πολύ υψηλά υψόμετρα, καθώς και να είναι ανθεκτικός και αεροδυναμικός. Μια υψηλότερη επιχειρησιακή οροφή πτήσης ήταν ένα κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα για τον πιλότο (δεδομένου ότι η ατμοσφαιρική πίεση μειώνεται όσο υψηλότερο ένας πιλότος πετά ένα αεροπλάνο, ένας συμβατικός κινητήρας εκείνη τη στιγμή κυριολεκτικά πάγωνε πάνω από τα 3.000 μέτρα).
Την άνοιξη του 1917,ο Friz δούλευε το σχέδιο για την πρωτοποριακή μηχανή του, οι προοπτικές για την Rapp Motorenwerke ήταν άσχημες. Το επιτελείο ήθελε να δεσμευτεί για μερικούς τύπους αεροσκαφών και αεροκινητήρων και στη συνέχεια να πάρει αυτά που κατασκευάστηκαν κατόπιν αδείας από διάφορες εταιρείες. Την άνοιξη του 1917 μια επιτροπή από το Reichswehr πήγε για ελέγχο στο εργοστάσιο κινητήρων της Rapp. Έπρεπε να αποφασίσει ποιοι κινητήρες στο μέλλον θα πρέπει να παράγονται με άδεια στο Μόναχο. Στο τέλος, η διαχειριστές της Rapp βρέθηκαν αντιμέτωποι με την επιλογή της κατασκευής ή Daimler ή Benz κινητήρων. Ωστόσο ο Franz Josef Popp άδραξε την ευκαιρία της παρουσίασης του νέου κινητήρα στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων, έναν κινητήρα που μέχρι τότε υπήρχε μόνο στα σχέδια του Max Friz.
Το ενδιαφέρον που επέδειξαν οι αξιωματικοί ήταν σημαντικό, και σύντομα δεν υπήρχε άλλη συζήτηση για το εργοστάσιο κινητήρων Rapp να υποβιβαστεί στην τάξη μιας απλής συναρμολόγησης. Στην πραγματικότητα, η Reichswehr ήταν τόσο εντυπωσιασμένη με το νέο κινητήρα που θα τοποθετήσει μια παραγγελία για 600 μονάδες, ακόμη και αν ούτε ένα πρωτότυπο δεν είχε παραχθεί.Ο αεροκινητήρας που αναπτύχθηκε από τον Friz μετέτρεψε την Rapp Motorenwerke να έχει ουσιαστική συμβολή στην προσπάθεια του πολέμου σχεδόν εν μία νυκτί.
Στις 20 Μαΐου 1917,η Rapp Motorenwerke ξεκίνησε το σχέδιο κατασκευής του νέου κινητήρα, που ονομάστηκε σχέδιο "BBE".Ο Friz σχεδίασε με βάση το σχεδιασμό του Karl Rapp ως εν σειρά εξακύλινδρο κινητήρα, ο οποίος εγγυάται τη βέλτιστη ισορροπία, επομένως λίγες, μικρές δονήσεις. Ο κινητήρας ήταν επιτυχής, αλλά η πραγματική επανάσταση ήρθε το 1917, όταν ο Friz ενσωμάτωσε μια απλή βασικά πεταλούδα γκαζιού στο "μεγάλου υψόμετρου καρμπυρατέρ", που επέτρεπε στον κινητήρα να αναπτύξει την πλήρη ισχύ του ψηλά πάνω από το έδαφος. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο ο κινητήρας ονομάστηκε "Τύπος ΙΙΙα", είχε μοναδική υπεροχή στη μάχη στον αέρα.Ο υδρόψυκτος εν σειρά 6-κύλινδρος κινητήρας απέκτησε φήμη πολύ γρήγορα.Ο Franz Zeno-Diemer, ο πρωτοποριακός αεροπόρος, έθεσε ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου με 32.000 ft (9760 m)σε πτήση το 1919 με τον κινητήρα της BMW IVa.
Ήταν η επιτυχία αυτού του κινητήρα, που επέτρεψε στην εταιρεία να αναπτυχθεί εξαιρετικά γρήγορα, απαιτώντας την αναδιάρθρωση της εταιρείας. Το 1917,η Rapp Motorenwerke μετονομάζεται σε Bayerische Motoren Werke GmbH ο προκάτοχος της σύγχρονης BMW AG.Ο Friz ως Διευθυντής Σχεδίασης της BMW συνέχισε περαιτέρω την σχεδίαση κινητήρων των αεροσκαφών που ενίσχυσε τη φήμη της BMW ακόμη περισσότερο κατά τα επόμενα χρόνια.
Με την λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, είχε απαγορευτεί στην εταιρία ο σχεδιασμός αεροσκαφών. Αυτό κατέστησε αναγκαία την εύρεση νέων τρόπων ανάπτυξης για την εταιρεία. Ο Friz, με τα σχέδια του και τις γνώσεις μηχανικής, εγκαινιάζει την είσοδο της BMW στην αγορά της μοτοσικλέτας με την εξέλιξη της μοτοσικλέτας R32, η οποίο θα είναι το θεμέλιο για όλες τις μελλοντικές BOXER μοτοσικλέτες BMW (εκτός από τους πολυάριθμους τίτλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού και παγκόσμια ρεκόρ).


Ο κινητήρας μπόξερ σε μία R32
Ο Friz και η ομάδα των μηχανικών του σχεδίασε τον πρώτο BOXER (σε αντίθεση ή δύο μονά) κινητήρα που ήταν στην βάση ενός σχεδίου της βρετανικής Ντάγκλας. Είχε κατασκευαστεί από την BMW το 1921/1922, αλλά ως επί το πλείστον χρησιμοποιούνται σε άλλες μάρκες μοτοσικλετών, κυρίως στην Victoria της Νυρεμβέργης.O M2B15 αποδείχθηκε μέτρια επιτυχία και η BMW θα τον χρησιμοποιούσε στη δική της μοτοσικλέτα Helios.Η BMW επίσης ανέπτυξε και παρήγαγε μία μικρή 2-χρονη μοτοσικλέτα που ονομάζεται Flink για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Όταν η BMW Gmbh εμφανίστηκε δημόσια το 1922,ο Friz ονομάστηκε πρώτος μηχανικός και διευθυντής σχεδίασης της BMW AG, μια θέση που θα κρατήσει μέχρι το 1937.
Με την ανάπτυξη του πρώτου ελαφρού κράματος της κυλινδροκεφαλής του, μια πολύ πιο σημαντική έκδοση του BOXER κινητήρα είχε σχεδιαστεί. Το 1923 έκανε το ντεμπούτο της η R32 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, και προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στους μηχανικούς και τους καταναλωτές. Χρησιμοποιώντας τους νέους κυλίνδρους από κράμα αλουμινίου ο Friz σχεδίασε ένα κινητήρα 486 cc με 8,5 hp (6,3 kW) και μέγιστη ταχύτητα των 95-100 km / h (60 mph). Η R32 ήταν το δεύτερο μεγάλο προϊόν που είχε σχεδιαστεί από τον Friz για την εταιρεία, κρατώντας την αποτελεσματικά κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης περιόδου.
Το κιβώτιο ταχυτήτων και ο κινητήρας σχημάτιζαν με την συνδρομή ενός μπουλονιού μια ενιαία μονάδα. Σε μια εποχή που πολλοί κατασκευαστές μοτοσικλετών χρησιμοποιούσαν ένα σύστημα συνολικής απώλειας λίπανσης, τη νέα BMW χαρακτήριζε ένα σύστημα λίπανσης ανακυκλοφορίας υγρού κάρτερ. Ωστόσο, δεν ήταν ένα "υψηλής πίεσης λαδιού" σύστημα με βάση τα έδρανα κελύφους και τις σφιχτές συναρμογές , αλλά τροφοδότησης σταγόνων των ρουλεμάν. Αυτό το σύστημα χρησιμοποιήθηκε από την BMW μέχρι το 1969. Το σύστημα υγρού κάρτερ δεν ήταν υπερβολικά κοινό για τις μοτοσικλέτες μέχρι τη δεκαετία του 1970 και την άφιξη των ιαπωνικών μοτοσικλετών. Μέχρι τότε, πολλοί κατασκευαστές είχαν χρησιμοποιήσει ξηρό κάρτερ, με μια εξωτερική δεξαμενή ελαίου-κατασκευασμένη από φύλλο μετάλλου.
Ο Friz διορίστηκε Γενικός Διευθυντής της BMW-Flugmotorenbau GmbH,στο Μόναχο το 1934, και ήταν εκεί μέχρι το 1937. Με τη συνεχή ανάπτυξη της BMW στα αυτοκίνητα,ο Friz διαδέχθηκε τον Leo C. Grass ως Γενικός Διευθυντής του Flugmotorenfabrik Eisenach GmbH, επιτηρώντας την ανάπτυξη του σχεδιασμού του κινητήρα του αυτοκινήτου και την ανάπτυξη του.Το 1945 ο Friz αποσύρθηκε από την BMW.Ο Friz τιμήθηκε ως Επίτιμος Διδάκτορας από το College of Advanced Technology του Μονάχου το 1954.


συνεχίζεται......


Πηγή πληροφοριών Wikipedia.