Τετράδιο Βαλκανικών Γυμνασμάτων - Western Balkans 21-25/4/12

[264George]

Αρχική Δημοσίευση από MOYTPO

Μην κραζετε τον Αλκη. Δεν ξερετε τι εστι Λε.Μο.Με;;;;;
Παλι καλα που ειχε και κρανος το παληκαρι!!!!!

Αρχική Δημοσίευση από forester

Σωραίος

Δώσε πράμα

ΥΓ : και σερβιτόρες θέμεεεε

Αρχική Δημοσίευση από jtnakos

Μιλάμε απο τα καλύτερα ταξίδια.....Τα ειχε Ο Λ Α Α Α Α

γλυκιες αναμνήσεις ξυπνας τωρα....

Αρχική Δημοσίευση από phoenix

τι εγινε ρε μαγκες!!!!!
γιατι σταματησατε!!!!!!βαλτε πραμα γρηγορα για να μην αρχισω να μοιραζω καρτες κιτρινες κοκκινες και ροζ αντε!!!!!!!!!!!!!!

Αρχική Δημοσίευση από vtheo

George σαν τις Βαλκανικές πλατείες πουθενά!Δώσε πράμα φιλαράκι...

Αρχική Δημοσίευση από Eftixis

Αμαν και εγω έλεγα πως θα το διάβαζα απόψε όλο
Περιμένω την συνέχεια

Αρχική Δημοσίευση από mikearmy

Αρχική Δημοσίευση από xurxes

βάλε και τα

αν-κατ........

Αρχική Δημοσίευση από ΛΕΟΝΤΟΚΑΡΔΟΣ

.

Περιμένουμε ...



.

Αρχική Δημοσίευση από ilias vara

μην βιαζεσται με το ζορι τον κραταω,.,.,.,.,.



θα τα δειτε ολα.,.,,.,.,.

όταν λες όλα,,,,,,,το εννοείς???


Β' Μέρος......

[ilias vara]

Αρχική Δημοσίευση από 264George

όταν λες όλα,,,,,,,το εννοείς???


Β' Μέρος......

[264George]

22 - 4 - 2012 Kotor – Zadar (Novigrad)


Δύσκολο πρωινό ξύπνημα, για όλους εκτός του Θανάση που φέρθηκε πιο συνετά από όλους το βράδυ που πέρασε..

,,Ο Άλκης κρατά το κεφάλι του,,

Τον βρίσκω φρέσκο και ακμαίο στη ρεσεψιόν με τους Ουκρανούς να προσπαθούν να αλλάξουν mail. Χύνω πάνω μου (το χυμό που πίνω), όταν κάποιος ξεστόμισε την ατάκα viper (ουδεμία σχέση με την εφαρμογή viber - θα εξηγηθεί στο τέλος μετά το αλφαβητικό ευρετήριο ) και αφού όλοι γλιτώσαμε τα χειρότερα, ραντεβού στο πάρκινγκ..

Ξεκινάμε νωρίς, φωτογραφίες με τους Ουκρανούς, σουβενίρ στο κάστρο του Κοτόρ και γάμος Μαυροβουνίων.

,,sorry Ηλία... αυτό δεν είναι το δικό σου,,











(,, μάνα και κόρη δηλητήριο,,)

Ο γύρος του «νοτιότερου φιόρδ» μου θυμίζει έντονα Ιταλία και συγκεκριμένα το Lecco.

Αρκετά πριν τα σύνορα, παρκίδα και αφορμή να χαζολογήσουμε,,,

Γιάννη είσαι σίγουρος για την αγγελία?

[264George]

.
.
Σύνορα Μαυροβουνίου και,,,

,,,,,,,,ενώ όλοι οδηγούν τις μηχανές τους,
κάποιος μας διηγείται την ιστορία του βασιλιά Σίσυφου που τιμωρήθηκε να σπρώχνει αιώνια μια γιγαντιαία πέτρα σε ανηφόρα,,,,

ορίστε ποιός,,

Ίσως πρέπει να αποκαταστήσω το όνομα σου Άλκη,,
Να τονίσω οτι στο επόμενο ταξίδι είχε συμμορφωθεί,
πούλησε το tiger και εμφανίστηκε με τη τριαντάχρονη επετειακή!!

ΥΓ1. ναι, αυτή που, σε καφέ της συμπρωτεύουσας, πρωτοπαρουσίασε τα νέα top case (πλαστική κλούβα για γάλα ΜΕΒΓΑΛ)
ΥΓ2. Θανάση κάπου εδώ πάτησα το bluetooth που σου έπεσε,,,σορρυ


Κροατία


Ακολουθούμε την παραλιακή οδό με κατεύθυνση προς Ντουμπρόβνικ. Στάση και καφεδάκι που τελικά δεν ήπια.
Ίσα που προλαβαίνω και φωτογραφίζω το καλοδιατηρημένο κάστρο, βαδίζοντας σβέλτα. Θυμάμαι είχα υποσχεθεί σε φίλους να τους φέρω κάτι από εδώ, φυσικά και δεν τηρήθηκε και ψωνίζω αναμνηστικές μπλούζες για την πάρτη μου.
Ένα ευρώ αντιστοιχεί σε 7,20 εως 7,30 kuna στα ανταλλακτήρια. Η στάση και πάλι μας έβγαλε εκτός προγράμματος.

[264George]

Ντουμπρόβνικ.

ωραίος τυπάς και ,,,,,

,,,,,στάσου!! Μύγδαλααααα!

[264George]

Όλη η παραλιακή διαδρομή φανταστική και μας αποζημιώνει για το βροχερό καιρό.
Στόχος να φτάσουμε στο Split για στάση για φαγητό. Αφού διασχίζουμε το κομμάτι της Βοσνίας των 20-30 χλμ με την παραλιακή πόλη – θέρετρο Neum, μπαίνουμε πάλι Κροατία.
Σκέφτομαι το πώς η Γιουγκοσλαβία μπορεί να μοιράστηκε σαν παιχνίδι με ζάρια.
Εδώ κάπου χανόμαστε, νομίζω στο Ploce, η ομάδα σπάει στα δύο. Εγώ με τον Ηλία και το Γιάννη συνεχίζουμε την παραλιακή και ο Άλκης με το Θανάση μπαίνουν σε αυτοκινητόδρομο. Όταν συναντιόμαστε κάπου έξω από το Split, έχει βραδιάσει πολύ.
Δεν έχει κανείς μας τοπικά χρήματα και μας χαλάει υπάλληλος ξενοδοχείου, κάπως αγχωμένος γιατί κρατά το ταμείο της ρεσεψιόν, αλλά με ευνοϊκούς για αυτόν όρους.
Χωρίς να έχει κάπου καλύτερα να φάμε, τρώμε σε κεντρικό σημείο πίτσα και παρατηρώ ότι ενώ το Split έχει κάτι να δείξει στον τουρίστα, στο κεφάλαιο γυναικείος πληθυσμός, υστερεί κατά πολύ του Μαυροβουνίου.


Σπλίτ.

Ο Γιάννης βάζει μπρος ένα παλικάρι με TDM που θα έμενε αλλιώς μες τη βροχή! Εύγε,,

Ξεκινάμε για Zadar. Έχει νυχτώσει για τα καλά, βρέχει καταρρακτωδώς, κάτω έχει 5 πόντους νερό, τα ξένον θαμπώνουν μπροστά στη τόση βροχή, πλευρικό άνεμο και φορώ φιμέ ζελατίνα.
!ΜΕΓΙΣΤΟ ΛΑΘΟΣ!
Σα να μη φτάνει αυτό μπαίνει ο Άλκης κεφαλή και φυσικά θυμήθηκε τα λόγια του καλαματιανού έμπορα της Tiger του, που προκειμένου να τον πείσει να το πάρει, επέμενε ότι το μηχανάκι ''θα πιάνει τα 200 στο νερό''!
Αποτέλεσμα: είμαι στον αυτοκινητόδρομο τελευταίος και σχεδόν τυφλός, αναρωτιέμαι αν συμβεί τίποτε πως θα το αντιληφθούν, δεν μπορώ να πάω πάνω από 100-120γιατί δεν προλαβαίνω να δω ούτε την επόμενη στροφή και υπολογίζω ότι έχουν προηγηθεί κοντά στα 30 χλμ.
Εφιάλτης,,, Αρκετά μετά βλέπω κόκκινο φως, είναι ο Ηλίας μα είμαι τόσο εκνευρισμένος με τον εαυτό μου κυρίως και τον προσπερνώ, αφού αναρωτιέμαι αν πρόσεξαν ότι κάποιος ξέμεινε.
Μόνο με τον Άλκη δεν τα βάζω γιατί ξέρω ότι μόλις τον δώ θα με ξεκάνει με καμία από τις ατάκες που έχει έτοιμες και θα αντιδράσω σαν σε εντατικό πρόγραμμα εκγύμνασης κοιλιακών.
Τέρμα βρεγμένη cordura και τους συναντώ όλους στα διόδια εξόδου για Zadar.
Μετά το ανεπανάληπτο viper στους Ουκρανούς και μια σειρά άλλων highlights, ο Θανάσης που ανέλαβε να κλείσει τα δωμάτια του Zadar, φαίνεται να μη ξέρει το όνομα του ξενοδοχείου, πόσο μάλλον το που είναι. Εντελώς φυσικά προτείνει να πάμε κάπου να δει τα mail του. Δε μιλάω μέχρι που ζυγίζω την κούρασή μου που είναι τελικώς μεγαλύτερη από τον εγωισμό μου.
Ξεφουρνίζω το όνομα «Castrum Novum» σε άπταιστη βαρβαρική και θυμάμαι να είναι έξω από την πόλη. Παρόλα αυτά κάποιος μας οδηγεί μες την πόλη σε ένα πλακόστρωτο που δεν ακολουθώ από φόβο για τοπική αστυνομία.
Ρωτάω έναν ταρίφα που κοντά πέφτει το ξενοδοχείο, με γράφει και επιβιβάζει δυο γκομενάκια. Το αυτοκίνητό του είναι σαράβαλο, δεν παίρνει μπρος και τον σπρώχνουμε.

Μάλλον ένιωσε υποχρεωμένος απέναντί μας και με τον ασύρματο του ρωτά μήπως και βοηθήσει. Σε μπυραρία που έκλεινε πήραμε σωστές πληροφορίες.
Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην περιοχή Posedarje. Άγρια ομορφιά, σωστό σκανδιναβικό ψαροχώρι. Φτάνουμε στο ξενοδοχείο κοντά δύο το βράδυ και φυσικά είναι κλειστό. Τηλεφωνήματα και μας ανοίγει κάποιος φύλακας. Ωραία δωμάτια, όμως μπάνιο με παγωμένο νερό.. μετά ήταν που έγραψα τις πρώτες σημειώσεις και σκέψεις μου, οπότε το αποτέλεσμα που έχετε είναι μάλλον δικαιολογημένο. Συνολικά έχουμε ξεπεράσει τα 1.000 χλμ.
Ο ύπνος έρχεται γλυκά.

[264George]

.
.
23 - 4 - 2012 Zadar – Ljubljana


Το πρωινό στο ξενοδοχείο με θέα λίμνη ( και συνοδεία αστραπών και θύελλας.
Μάλλον το ξενοδοχείο λειτουργεί εποχιακά και παίρνουμε το πρωινό μας με νεαρές αμερικανιδούλες.
Τελικά το Novigrad βρίσκεται στο τέρμα του Velebitski Canal.

Τέλειο φιόρδ, όμως η βροχή μας έσπασε τα νεύρα. Αναρωτιέμαι αν φταίει η βροχή φταίει που ο Άλκης μας κάνει «νερά». Φρεναριστός σε όλες τις στροφές και μέγιστη ταχύτητα τα 60 χλμ.
Πρώτη φορά δοκιμάζω να ακούσω μουσική οδηγώντας. Ξεκινήσαμε και στα ηχεία μου Burial και Grammatic και πιάνω καλό ρυθμό, σύντομα όμως οι λοβοί μου πονάνε αφόρητα. Πρώτη και τελευταία φορά.

Οδηγώ την κούρσα στον παραλιακό δρόμο για Rijeka και γουστάρω τρελά τα καινούργια μου λάστιχα.
Κάπου φτάνοντας Rijeka ο Νάκος σχεδόν γλιστρά σε βαμμένο βέλος κατεύθυνσης και εγώ σε μια διάβαση βενζινάδικου που είχαν μαζευτεί να γλιτώσουν τη βροχή καμιά δεκαριά συνταξιούχοι με φωσφοριζέ γιλέκα και R.T .
Μας κάνει χάρη ο καιρός και στη Rijeka φτιάχνει. Βόλτα στην πόλη, τυρόπιτες και ο Θανάσης εκνευρίζεται με την ηλικιωμένη στο φούρνο γιατί η ξεδιάντροπη τόλμησε να μην καταλαβαίνει ελληνικά! Τροχονόμος με Κ bmw και στολή της ίδιας φίρμας.

Αποχωρούμε και βάζουμε πριν τα σύνορα καύσιμα.
Ο πεζόδρομος στη Rijeka ανέβασε κάπως τον κακό μέσο όρο της Κροατίας.

[264George]

Σλοβενία


Γνωστός μου είπε πως η Λουμπλιάνα είναι από τις ωραιότερες πόλεις του κόσμου. Όμως τόσο πράσινο μετά τα σύνορα στη Σλοβενία, όντως είχα να δω από το Μαυροβούνιο και τα ελληνικά σύνορα. Δρόμοι με τέλεια χάραξη και διαγραμμίσεις και όλοι το πλακώνουμε.

Κάπου εδώ τον Θανάση δεν τον ξανάδα. Και πάλι δε ξέρουμε που είναι το ξενοδοχείο. Βγαίνουμε σε μια ghetto γειτονιά της Λουμπλιάνα και σε μικρή μπυραρία βγάζουμε άκρη.
Αναλαμβάνω χρέη διεκπεραιωτή – μεταφραστή. Στη μπυραρία εκτός από εμάς αράζει ένας ξεχασμένος πρώην χίπης με κιθάρα, milfαρα με φόρεμα που ξεδιάντροπα κερνούσε βρακάκι σε κάθε ενδιαφερόμενο, δυο λεσβίες που έπαιζαν βελάκια, φιλικός Σλοβένος μπάρμπας που μας ζάλισε γιατί τον είχε βοηθήσει κάποτε κάποιος στην Αθήνα.
Έχουμε απομείνει εγώ, Ηλίας, Γιάννης, Άλκης και πίνουμε μπύρες με μουσική από τον φίλο μας που συγκρατήθηκε τελευταία στιγμή να με χτυπήσει με την κιθάρα του, μάλλον σαν απάντηση στους μορφασμούς μου για την «τέχνη» του.

Αφού γλίτωσα, σκέφτομαι πόσο μου αρέσει αυτή η παρέα και πως ο Ηλίας αύριο θα μας αφήσει και θα φύγει για Μαρόκο ενώ εμείς θα επιστρέψουμε Ελλάδα.
Μακάρι να ακολουθούσαμε και μεις. Βάζουμε τον κινέζο gps και βρίσκουμε το ξενοδοχείο. Bit Center κάτι.
Ήδη από έξω αρχίζει η πασαρέλα αφού το ξενοδοχείο είναι απλά ένα μέρος ενός μεγάλου αθλητικού κέντρου. Γήπεδα ποδοσφαίρου, κλειστά γήπεδα τένις, γυμναστήριο που παίζει ένα ομαδικό μάθημα τύπου trx, κατάστημα με ντόπες για τους δήθεν αθλητές και φτάνουμε στη ρεσεψιόν. Δε θα γράψω τίποτε. Μια εικόνα χίλιες λέξεις.
Τακτοποιούμαστε σε πολύ μυστήρια δωμάτια που θυμίζουν εσωτερικό σάουνας με ζεβρε όμως ταπετσαρίες για κολασμένες καταστάσεις και παρατηρώ από το παράθυρο ότι το ξενοδοχείο διαθέτει και γήπεδο ράγκμπι.

ουψψ,,,,, κράνος στα σκ@τα!

,,,,και η ρεσεψιόν

Γρήγορα στην πόλη και στο κέντρο βρίσκουμε παρκαρισμένη τη μηχανή του Θανάση. Νομίζω μου θυμίζει η πόλη λίγο από Άμστερνταμ και τρώμε σε τούρκικο γυράδικο.
Ποτάκι κοντά στις γέφυρες, όμως είναι Δευτέρα και η πόλη αδειάζει γρήγορα. Εφτά μπύρες και ένα redbull, 14 ευρώ.
Τα κινητά παίρνουν φωτιά και στο φόρουμ gay σχόλια για τα γυαλιά του Ηλία.

,,,πήραμε το μενού ΝΑΚΟΣ

Επιστροφή στο ξενοδοχείο και η μέρα κλείνει με 1550 χλμ περίπου στο κοντέρ. Καθόλου άσχημα.