Για την τιμή του τούβλου

[xntinou]

Αρχική Δημοσίευση από Vag

Ρίζες είναι εκεί που έχεις αναμνήσεις, παιδικούς φίλους, γειτονιά. Όσοι έχουν γνωρίσει παιδιά που τα σέρνανε από την μια γωνιά της γης στην επόμενη ξέρουν τι προβλήματα έχουν τραβήξει. Δεν είναι το μπετό. Ούτε τα λεφτά. Πάρε το παιδί σου και πες του ότι δεν θα ξαναδεί τους φίλους του και κόψε αντιδράσεις.

Ρίζες είναι αυτό που ορίζεις.
Μεταφορικά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις και αλλιώς.

Τα προβλήματα είναι συνήθως στο μυαλό του ανθρώπου σε αυτό που αναφέρεις. Έχω γνωρίσει άνθρωπο που είναι από μικρός στη γύρα δίχως καν ένα σημείο αναφοράς, ακέραιος συναισθηματικά και υπερπλήρης ψυχικά.

Αυτό βέβαια είναι η δική μου άποψη στο θέμα και η δική του για τη ζωή.

Το αναφέρω όχι για να παροτρύνω να γίνουμε όλοι ταξιδιάρες ψυχές μ'έναν αθίγγανο τρόπο ζωής, αλλά για να πω ότι υπό το δικό μου πρίσμα πολλές φορές ο ίδιος ο άνθρωπος θέτει τα όρια του και ακόμα πιο συχνά βάζει τα κάγκελα της δικής του φυλακής.

[ortho]

Αρχική Δημοσίευση από xntinou

Ρίζες είναι αυτό που ορίζεις.
Μεταφορικά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις και αλλιώς.

Τα προβλήματα είναι συνήθως στο μυαλό του ανθρώπου σε αυτό που αναφέρεις. Έχω γνωρίσει άνθρωπο που είναι από μικρός στη γύρα δίχως καν ένα σημείο αναφοράς, ακέραιος συναισθηματικά και υπερπλήρης ψυχικά.

Αυτό βέβαια είναι η δική μου άποψη στο θέμα και η δική του για τη ζωή.

Το αναφέρω όχι για να παροτρύνω να γίνουμε όλοι ταξιδιάρες ψυχές μ'έναν αθίγγανο τρόπο ζωής, αλλά για να πω ότι υπό το δικό μου πρίσμα πολλές φορές ο ίδιος ο άνθρωπος θέτει τα όρια του και ακόμα πιο συχνά βάζει τα κάγκελα της δικής του φυλακής.

Πολύ σωστά!

Με τη ρίζα, κληρονομιά, για μένα τουλάχιστον εννοούνται οι "εικόνες" της πορείας μου προς την ενηλικίωση την πνευματική και τη διαπαιδαγώγησή μου.Είναι πολλά περισσότερα από τους πατρικούς τέσσερις τοίχους ( μπετά ). Δεν νομίζω ότι είμαι τυπική περίπτωση, δεκατρία χρόνια στο εξωτερικό σε δύο χώρες και τώρα ετοιμάζομαι πάλι να αλλάξω- γεωγραφικό διαμέρισμα αυτή τη φορά.

Θα σας πω τη δική μου πρόσφατη ιστορία, το 2006 αποφάσισα να αγοράσω ένα διαμέρισμα για να το κάνω ιατρείο, φυσικά με δάνειο. Το σκεπτικό ήταν ότι ήθελα να φτιάξω ένα χώρο λειτουργικό κι ευχάριστο για μένα και τους ασθενείς μου. Ας αφήσουμε τη σημερινή κατάσταση κατά μέρος κι ας πούμε ότι όλα είναι όπως ήταν ακόμη το 2008. Σκεφτόμουν ότι αυτό ήταν μιά μορφή επένδυσης, μιάς και το επάγγελμα μου συνδέεται με χώρο κι εγκαταστάσεις. Ετσι λοιπόν είπα ότι φτάνοντας στη σύνταξη, αν είχα παιδί θα χρησιμοποιούταν ως μαγιά για αυτό, να σπουδάσει, να φτιάξει κάτι άλλο..... αν δεν είχα θα το πούλαγα ώστε να τα φάω με τη γυναίκα μου.

Αυτή τη στιγμή που σκέφτομαι ότι μπορεί να μετοικήσω, είναι σίγουρα ένα πρόβλημα του τι θα το κάνω, αλλά δεν είναι τροχοπέδη. Θα πάω εκεί που προστάζει η λογική μου, ανεξάρτητα από τα "τούβλα".

[xntinou]

Σωστό, οι ρίζες που αναφέρεις μάλλον δεν έχουν κοινό σημείο με την έννοια που πιθανόν χρησιμοποιήθηκε παραπάνω.
Φαντάζομαι με τη μορφή αγκύλωσης θα το ανέφερε και ο yannis, τουλάχιστον έτσι το εξέλαβα και συμφώνησα.

Όπως και το προσωπικό παράδειγμα που παραθέτεις εμπλέκοντας την επαγγελματική βελτίωση, είναι διαφορετικό από την επικρατούσα νοοτροπία.

[Carduelis]

To σπίτι για τον Έλληνα έχει ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς την σύγχρονη ιστορία μας. Συνεχείς πόλεμοι, εμφύλιος και καπάκι η οικονομικη δυσχέρεια που οδήγησε πριν 60-70 χρόνια πολλούς στη μετανάστευση και τον μισό πληθυσμό να στριμώχνεται στην Αθήνα.
Το κράτος πάντα αδύναμο ή ανίκανο οχι μόνο να φροντίσει το "σήμερα", αλλά και το "αύριο" του πολίτη.
Φυσιολογικά λοιπόν στράφηκε στο "δικό του κεραμίδι" σαν εξασφάλιση για τον εαυτο του στα γεράματα ή επιπλέον εισόδημα για να ενισχύσει τη σύνταξη ή απλά "μαγιά" για τα παιδιά του. Κι αυτά με τη σειρά τους συνέχιζαν από εκεί που βρήκαν (αν μπορούσαν) γιατί εκεί είχαν βρει μια αρχή και ήταν οικονομικότερο το "χτίσιμο". Εξάλλου η αγωνία για να βρούν δουλειά οι παπούδες και οι γονείς μας οδήγησε σε ερήμωση και μαρασμό την ελληνική επαρχία.
Στο εξωτερικό που οι πολίτες απολαμβάνουν κράτος με συνέχεια, οργάνωση και προγραμματισμό συμβαίνει το αντίθετο: Ο μισθός είναι αρκετός για μια καλή ζωή και ένα αξιοπρεπές ενοικιαζόμενο, οπότε δεν έχουν λόγο να ρίξουν λεφτά στην ιδιοκατοίκηση. Τα κάνουν αυτοκίνητο, διακοπές και οτι περισεύει μετοχές χωρίς ρίσκο. Οταν έρθει η ώρα της σύνταξης (ακριβώς επειδή οι δικές τους συντάξεις και αποταμιεύσεις είναι σίγουρες) πολλοί σκέπτονται πλέον την αγορά φθηνής κατοικίας στις χώρες του νότου.
Καμμιά σχέση λοιπόν με την έννοια "ρίζες", γειτονιά, καταγωγή κλπ. Απλή επιβίωση είναι, ο καθένας "μεταναστεύει" και επενδύει εκεί που μπορεί να τα βγάλει πέρα και να κάνει μια καλύτερη ζωή. Το έκαναν οι γονείς μας μετακινούμενοι στην Αθήνα και κάνοντας τις οικονομίες τους τούβλα, πιθανόν θα το κάνουνε και τα παιδιά μας πηγαίνοντας εκεί που υπάρχουν δουλειές (επαρχία ή εξωτερικό) και φτιάχνοντας τις δικές τους ρίζες.
Το κράτος σήμερα αντί να σεβαστεί τον μόχθο των γονιών μας και τον δικό μας βρίσκει την εύκολη λύση και φορολογεί ληστρικά τα "τούβλα". Οτι χάνει έτσι το μελλοντικό κεφάλαιο και κέρδος που είναι όσοι από τη νέα γενιά έχουν επενδύσει σε γνώσεις και ικανότητες δεν το απασχολεί δυστυχώς....
ΥΓ: @ xntinou: μπράβο για την ιδέα σου φίλε, ωραίο θέμα αν και... σε λάθος ενότητα και μη μοτοσυκλετιστικό!!

[xntinou]

Αρχική Δημοσίευση από Carduelis

To σπίτι για τον Έλληνα έχει ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς την σύγχρονη ιστορία μας... ....
ΥΓ: @ xntinou: μπράβο για την ιδέα σου φίλε, ωραίο θέμα αν και... σε λάθος ενότητα και μη μοτοσυκλετιστικό!!

Προσπάθησα να το απαγκιστρώσω από πολιτικές προεκτάσεις στο intro και στην πορεία ίσως εμπλέξω τα οφέλη της acrapovic στο 1200 ..

Στη μίνι ιστορική αναδρομή που συνθέτει τους λόγους παγίωσης αυτής της τάσης συμφωνώ, είναι δεδομένα αναμφισβήτητα και σε μεγάλο βαθμό αντικειμενικά.

Δεν ξέρω όμως στην κοινωνική, πολιτική, οικονομική, ψυχολογική (ή ψυχική) σκοπιά ενός θέματος, ποιά προηγείται όλων .. ποια είναι το εφαλτήριο για να ξεδιπλωθούν και οι υπόλοιπες!

Και εάν ο άνθρωπος διαμορφώνει τις συνθήκες ή αν οι συνθήκες οδηγούν τον άνθρωπο ..

[Carduelis]

Αρχική Δημοσίευση από xntinou

Προσπάθησα να το απαγκιστρώσω από πολιτικές προεκτάσεις στο intro και στην πορεία ίσως εμπλέξω τα οφέλη της acrapovic στο 1200 ..

Στη μίνι ιστορική αναδρομή που συνθέτει τους λόγους παγίωσης αυτής της τάσης συμφωνώ, είναι δεδομένα αναμφισβήτητα και σε μεγάλο βαθμό αντικειμενικά.

Δεν ξέρω όμως στην κοινωνική, πολιτική, οικονομική, ψυχολογική (ή ψυχική) σκοπιά ενός θέματος, ποιά προηγείται όλων .. ποια είναι το εφαλτήριο για να ξεδιπλωθούν και οι υπόλοιπες!

Και εάν ο άνθρωπος διαμορφώνει τις συνθήκες ή αν οι συνθήκες οδηγούν τον άνθρωπο ..

Για τα πάντα στη ζωή οι συνθήκες αρχικά οδηγούν τον άνθρωπο σε αντίστοιχη προσαρμογή αλλά επειδή το παίζει ο καπετάν-Gαμάω στη συνέχεια προσπαθεί να φτιάξει αυτός τις συνθήκες με τέτοιο τρόπο που να τον βολεύουν καλύτερα (λέγε με πολιτική) και φυσικά να βγάλει και το κατιτί του από πάνω (λέγε με οικονομία) ώστε να βάλει και καμμιά Akrapovits στο 1200.
Κι επίσης επειδή είναι αυτός που είναι πρέπει νάχει πάντα κι έναν ηθικό λόγο, μια σπουδαία ιδέα μια κοσμοθεωρία τέλος πάντων να χρεώνει τις μαμακίες του κι άμα του παλιώσει φτιάχνει μια πιο καινούργια για να ωφεληθεί ακόμα περισσότερο και για χατήρι της κάνει ακόμα περισσότερες μαμακίες κοκ
Eκεί είναι που μπλέκεται το παιχνίδι και γινόμαστε αχταρμάς και είναι ν απορείς αν ήταν για καλό που κατεβήκαμε από τα δέντρα!

[yannis]

Αρχική Δημοσίευση από Carduelis;984241
[FONT=Comic Sans MS

...
Eκεί είναι που μπλέκεται το παιχνίδι και γινόμαστε αχταρμάς και είναι ν απορείς αν ήταν για καλό που κατεβήκαμε από τα δέντρα! [/FONT]

Εκεί είναι που μόνιμα διαφωνούμε!!!!
"Κατεβήκαμε" από τα δέντρα ή μας κατέβασε το software (DNA)????
Οπότε ανάλογες και οι τάσεις.
Τελικά με ότι καταπιαστούμε, καταλήγουμε να αναρωτιόμαστε για το νόημα της ζωής!!!!
Πολιτικό το θέμα... αλλά και μοτοσυκλετιστικό, αν σκεφτούμε πως αντίστοιχοι προβληματισμοί είναι απαραίτητο να έχουν ξεκαθαρισθεί πριν την αγορά μιας μοτο!!!
Για ποιόν λόγο την θέλεις;; Που έχεις σκοπό να πας και με ποιόν τρόπο;; κλπ κλπ

[xntinou]

Αρχική Δημοσίευση από Carduelis

Για τα πάντα στη ζωή οι συνθήκες αρχικά οδηγούν τον άνθρωπο σε αντίστοιχη προσαρμογή αλλά επειδή το παίζει ο καπετάν-Gαμάω στη συνέχεια προσπαθεί να φτιάξει αυτός τις συνθήκες με τέτοιο τρόπο που να τον βολεύουν καλύτερα (λέγε με πολιτική) και φυσικά να βγάλει και το κατιτί του από πάνω (λέγε με οικονομία) ώστε να βάλει και καμμιά Akrapovits στο 1200.
Κι επίσης επειδή είναι αυτός που είναι πρέπει νάχει πάντα κι έναν ηθικό λόγο, μια σπουδαία ιδέα μια κοσμοθεωρία τέλος πάντων να χρεώνει τις μαμακίες του κι άμα του παλιώσει φτιάχνει μια πιο καινούργια για να ωφεληθεί ακόμα περισσότερο και για χατήρι της κάνει ακόμα περισσότερες μαμακίες κοκ
Eκεί είναι που μπλέκεται το παιχνίδι και γινόμαστε αχταρμάς και είναι ν απορείς αν ήταν για καλό που κατεβήκαμε από τα δέντρα!

Για τις συνθήκες @carduelis νομίζω ότι έχω λίγο διαφορετική άποψη ..

Γενικά πιστεύω ότι ο άνθρωπος καθορίζει τις συνθήκες της ζωής του, καλούμενος από νεαρός με σειρά αποφάσεων να επιλέγει το κάθετί.
Ακόμα και αντιμέτωπος με καταστάσεις εξαιρετικά δύσκολες, αν ξετυλίξει το νήμα προς τα πίσω βρίσκεται μπροστά σε αποφάσεις τις οποίες έχει πάρει ο ίδιος.
Στην Ελλάδα, όπως προανέφερες, λόγω κάποιων ιδιαίτερων συνθηκών διαμορφώθηκε μία ανασφαλής συμπεριφορά που επιτάσσει την εξασφάλιση στέγης.

Οι ιδιαίτερες συνθήκες όμως ήταν κάποτε, αλλά η ανασφάλεια μεταδόθηκε και ρίζωσε. Κινούμενοι από ανασφάλεια για το μέλλον, όλα μας φαίνονται ένας αδυσώπητος καθημερινός αγώνας χωρίς δυνατότητα διαφυγής, στο όνομα του οποίου μπορούμε να διαπράξουμε και κάθε λογής παρανομίες (λαμογιές, λαδώματα κλπ.)
Και το εκπληκτικό είναι ότι (αναφέρομαι για τις τάσεις αλλά και τα γεγονότα προ κρίσης όπου ο Έλληνας δεν ήταν κάτω από πίεση) δεν αναλαμβάνει την ευθύνη των επιλογών του!
Μας έχει περάσει και αυτό, γιατί 'δεν μας είπαν' από νωρίς ότι άρχουμε της ζωής μας.

Ή μήπως κάτι πρέπει να σκεφτούμε και ν'αλλάξουμε ( απ'αυτά που μας είπαν και μας πέρασαν) εμείς οι ίδιοι;

Για τα δέντρα τώρα.. ψηλά η μπάλα