Κατάληψη της Υψούς..

[Carduelis]

..που είχαμε μείνει; ..Στεμνίτσα!!!
Τα παλληκάρια βάλαν τα άλογα στο στάβλο και το κόψαν ποδαράτοι για το ύψωμα με το μνημρίο που δεσπόζει στο χωριό και έχει θέα μέχρι τη Μεγαλόπολη.
Το καμπαναριό του χωριού...


Ομορφα και διατηρημένα σπίτια..


Πράσινο παντού...


Ακόμα και οι πέτρες ανθισμένες...


μαζί με αρκετά ερειπωμένα σπίτια..


Οι μηχανές στο αυτόματο τρίποδο και όλοι μαζί μια φωτο...


Gemara ασθμαίνων: το ΄#$%#$ μου μέσα! άμα τόξερα θάχα φέρει το ελικόπτερο !


Ετσι μετρήθηκε και η μεγαλύτερη απόσταση που διανύει κάποιος του gsforoum με τα πόδια (πριν αρχίσει τα μπινελίκια): 423 μέτρα


χαμόγελο μέχρι τα αυτιά..



αλλά η θέα αποζημιώνει.. (εδώ προς Ζάτουνα)


Μα πάνω απ' όλα η παρέα !!

[Carduelis]

Μετά κάποιος είπε τη μαγική λέξη που ζωντανεύει μέχρι και πατημένα από νταλίκα ψοφίμια: "φαγητό"!
Τουλάχιστον δυό κλίκ πιό γρήγοροι όλοι στη διαδρομή προς κοψίδια Ζάτουνας. Ακόμα και το Moto Guzzi !
Ο Χάρης έγραφε δικούς του χρόνους, μόνο πεζό τον προλάβαινα για φωτογράφιση..
Ακόμα και το Μoto Skouzei μυρίστηκε φαγητό και πήγαινε σφεντόνα..


Gemara, Donatella..


Το αερικό πάει σβέλτα γιατί είχε κάνει κράτει νωρίτερα και τώρα κόβει λόρδες...


Ο Σταύρος προτελευταίος.. κάνει δίαιτα (όμως μόνο όταν τον κοιτάζαμε!)


και τελευταίος ο Βασίλης

[Carduelis]

Κάπως έτσι ..μας πέτυχαν τα νέα μέτρα του ΔΝΤ και των κυβερνώντων! ας φάμε σήμερα γιατί ποιός ξέρει πότε θα ξαναφάμε!

[Carduelis]

και για τη χώνεψη καλτσούνια και μερικές βόλτες με το Πράσινο Τέρας !

Πριν απ' όλους ο ειδικός ερειπιολόγος !


Ολα τα λεφτά όμως το χαμόγελο του Χάρη (φόραγε τις ωτασπίδες μάλλον!) "ρε το μαμημένο πως μπαίνει έτσι στη στροφή"!



Αντε νάμαστε καλά και στην επόμενη παιδιά!

[syan]

Παίδες Super σας βλέπω...Ομορφες διαδρομές, η παρέα φίνα και οι πλακίτσες στο κόλπο...Μπράβο σας και στην επόμενη!

[siraxanz]

Αγαπητοί συνφορουμίτες και αγαπημένοι συνταξιδιώτες
χάρηκα πάρα πολύ που σας γνώρισα δια ζώσης,
χάρηκα από καρδιάς όμως!
Πάνος, Νώτης, Σταύρος, Βασίλης , Γιώργος και Κωνσταντίνα, Λευτέρης, Κώστας και Χριστίνα, Αλέκος,
όλοι σας εκλεκτοί και μοναδικοί, πάντα τέτοια και καλύτερα!
Ήταν μιά ημέρα καταπληκτική και έγινε καλύτερη η βόλτα με την παρουσία όλων!
Α και να ετοιμάζεστε για αυτό που φανταστήκαμε ότι μπορεί να συμβεί
δηλ. Διάσχιση Ταυγέτου από ΒΔ προς ΝΑ στα τέλη Μάη

[gelasios]

:sm5: πολύ ωραία!

[kostas-patra]

Έλα που είσαι;
Στο κρεβάτι κοιμάμαι
Καλά δεν είπαμε ότι θα πηγαίναμε σήμερα εκδρόμα;
Άργησα φίλε εχθές, ξενύχτησα και με παραπήρε ο ύπνος.καλά να περάσετε
Για πες, που είστε;
Κάπου χαμένοι στο κέντρο της Πελοποννήσου, κάποια στιγμή θα σας φτάσουμε

Η ετοιμασία: γεμάτο ρεζερβουάρ, ένα μπιτόνι 5Lt βενζίνη, δύο σαμάρια πρόχειρα κατασκευασμένα από δύο σακίδια ώμου, μια κουλούρα σχοινί για οδική βοήθεια αν μέναμε, πολλά tire up, σωληνάκι κλέφτη βενζίνης, εργαλεία, ντίζες ανταλλακτικές και βαρελάκια ντίζας.

Εγερτήριο στις 7, αναχώρηση στις 8, ψάξιμο για βενζινάδικο με σούπερ μέχρι τις 8:30 και αναχώρηση από πάτρα μέσω της 111, ΠΕΟ πατρών τριπόλεως.

Η μέρα άψογη, ο καιρός ανοιξιάτικος, σχετική άπνοια και πάμπολλα έντομα καταδικασμένα να διασταυρωθούν με τη ζελατίνα από τα κράνη μας.
Το σημείο συνάντησης κάπου μετά τη βυτίνα, άρα 200km γεμάτα δρόμο, ο περισσότερος όλο στροφιλίκια με μεγάλες κλίσεις και παλιάς ποιότητας άσφαλτο.

Ένα από τα ωραιότερα μέρη της διαδρομής για να αράξει κανείς και γεμίσει με αξέχαστες εικόνες είναι το δάσος με τις οξυές μετά το χωριό αγία τριάδα.
Στρέμματα πανέμορφου δασικού τοπίου δίπλα στον γκρεμό, με ήπιες εκτός δρόμου διαδρομές, κατάσπαρτες χθεσινές ψησταριές και μια τριμελή συμμορία δύο σκύλων να απολαμβάνουν τις σπονδές ξυγκιού στο βωμό της αφθονίας από τις σκελετικές ή wannabe εκδρομείς.

Η αρχαία μηχανή να καταπίνει τα χιλιόμετρα με την ίδια ζέση που ξεδιψούσε με γαλόνια βενζίνης χωρίς να μας προβληματίσει εκτός από το πώς θα περάσουμε το μήνα με τις οικονομίες όλες εξαργυρωμένες σε υγρό πύρ
Η εκδρομή είχε αποφασιστεί για τη στεμνίτσα, ένα από τα γνωστότερα κεφαλοχώρια της ενδοχώρας υπό του αυλακιού, αλλά μόνο και μόνο για να ξανασμίξουμε με φίλους θα ακολουθούσαμε οπουδήποτε, που λέει ο λόγος

Η συνάντηση έγινε κάπου στην ελάτη, 10Km μετά την ξακουστή βυτίνα που ξέρει και γδέρνει αρνιά και περαστικούς, στο δρόμο για το λιμποβίτσι κάτω από τις καταπράσινες του δάσους φτερούγες, παραδίπλα από ένα ποτάμι που το χειμώνα ανδρώνεται σε χείμαρρο, για να συναντήσουμε μια παρέα από πεινασμένους μοτοσυκλεταραίους για χιλιόμετρα και ψητό.

5 ελικοφόρα ανασυναμετάξυ με 2 γιαπωνέζους, η χαρά του πλυντηρίου στεγνωτηρίου, καμία σχέση με τη δική μας την πράσινη σιχασιά, που μόνο λόγω ηλικίας δεν έφερε άλλη μορφή ζωής φυτρωμένη πάνω της, γιατί ακόμα και τα βρύα κάποτε πεθαίνουν, αντίθετα από τα motoguzzi.
Έγινε μια γρήγορη παρουσίαση προσώπων, ονομάτων, παρατσουκλιών, σχέσεων, υπογραφών, διαγραφών, σχέσεων, κουτσομπολιών, έβγαλαν οι ευτυχείς κάτοχοι φωτογραφία το κινούμενο απολίθωμα μας και κινήσαμε για την περιήγηση με χαμόγελα.

Παρέα θα πεί να πηγαίνεις κάπου χαλαρά και ήρεμα, ούτε κυνηγώντας τη σκιά σου, ούτε παντρεμένος με το ρολόι, χαλαρά με ρυθμούς ράθυμους, ανθρώπινους, αλλιώς θα πηγαίναμε βόλτα στην αττική οδό, σε ρυθμούς καταδίωξης.
Ούτε προσπεράσεις, ούτε εκθέσεις σε κίνδυνο, ούτε μλκιες εμένα είναι ψηλότερη και γυαλίζει άρα θα πάω πρώτος, ούτε ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Και άλλα παράσημα γληγοράδας και κομπορυμοσύνης

Χαλαρά, όμορφα, με γέλια, με φωτό, τραβώντας φωτό όχι μόνο τη φάτσα μας και το υπο δαμόκλειω σπάθη τοπίο από επίδοξους ηρόστρατους, αλλά και την υπόλοιπη παρέα, γιατί έτσι απλά, για να σου τις δώσουν μετά και όχι για σπιγουνιά, ρουφιανιά και λοιπά κατασκοπευτικά, κατά μάκη, σενάρια.

Κάποια στιγμή φτάσαμε στο και καλά προορισμό του ταξιδιού μας που ήταν η στεμνίτσα, παρκάραμε στο κέντρο και ανεβήκαμε στην παρεξηγημένη εκκλησία της παναγίας από τα εξάρχεια, της μπαφερούς, με ένα κατάφυτο από κρινάκια κήπο και φοβερή θέα στον λούσιο. Εκεί μου έβγαλαν όλοι φωτό, όχι επειδή ήμουν το νιάτο, αλλά γιατί κατάφερα οδηγώντας την αμαρτία μας, να τους φτάσουμε και να συνταξιδέψουμε.

Σε μια εκδρομή πολλά μπορεί να έχεις σχεδιάσει, πολλά μπορεί να υπάρχουν αξιοθέατα, αλλά μερικές φορές , αν όχι πάντα, το σημαντικότερο δεν είναι το τι βλέπεις, αλλά ο τρόπος που το βιώνεις και το βίωμα της κυριακάτικης βόλτας, με ωραίους, εκτός νότη, ανθρώπους, είναι κέρδος και απόλαυση.
Κάπου στο γυρισμό προς τα μηχανάκια, έπιασα μια κουβέντα στον αέρα, από μια άλλη παρέα μοτοσυκλετιστών, που σχολίαζαν ειρωνικά τις ακριβές, φορτωμένες μηχανές με βαλίτσες, αξεσουάρ, λες και ήταν να κάνουν το γύρο του κόσμου. Το αστείο; Νομίζω ότι οι περισσότεροι της παρέας έχουν ήδη βγεί εκτός συνόρων και αν όχι ακόμα, οσονούπω, χωρίς από μόνο του αυτό το πράγμα να λέει κάτι. Κατίνες υπάρχουν παντού και τα παντελόνια δεν κάνουν τους άντρες.

Η παρέα συντάχθηκε για το δρόμο προς την μασαμπούκα, με τον λευτέρη να παίζει κάθε όποτε τον ρόλο της σκούπας, αν και δεν του κανε, το λοχ νες της κερασομαλλούσας μου, την χάρη να μείνει.
Σε κάθε στάση, το μισογεμάτο μπιτονάκι για λόγους ασφαλείας, έβγαινε από τα σαμάρια του γαιδουριού μας, αν και όπως διάβαζα στα ιντερνέτια πολλοί μοτοσυκλετιστές και σκαφάτοι έχουν πληρώσει ακριβά αυτή την απερισκεψία τους να συμπληρώνουν βενζίνη με μη ειδικό κάνιστρο ασφαλείας, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα

Αράξαμε στη ζατούνα, ο χάρης μας έκοψε και άρχισε να παραγγέλνει τα πρώτα, ενώ ο καθείς ανάλαβε να παραγγείλει τα που του πρόσταζαν οι σιελογόνοι αδένες του.
Ο γιώργης με την κωνσταντίνα, ο λεωνίδας, ο λεφτέρης και ο σταύρος ήταν στη μεριά μας και τα είπαμε περισσότερο, γιατί το τραπέζι του γάμου ήταν μεγάλο και οι μεζέδες πολλοί, άρα δεν είχαμε λόγο να ανταλλάσουμε μουγκρίσματα και συγκαταβατικές συμφωνίες με γεμάτο στόμα.

Το φαγητό άψογο, η κουβέντα καλύτερη και το γλυκό σερβιρίστηκε στο τέλος του απόδειπνου με τους παρευρισκόμενους να κάνουν σειρά για να οδηγήσουν το μοτο τσίρκο γκούζι. Οι εξατμίσεις να βαράνε κλαπατσίμπανα, οι ξερογκαζιές να πίνουνε πιστονιές μπεντζίνα και οι ντόπιοι να κλείνουν τα πορτοπαράθυρα από τη φασαρία, οι παλιμπαιδισμοί να γυρνούν ξεκράνωτοι με κάτι χαμόγελα μέχρι τα αυτιά και τη μύτη κλεισμένη από τη βρώμα του εξαιρετικά ρυπογόνου διτρόχου μας.

Η κερασομαλλούσα μου τις δυό προηγούμενες εβδομάδες με είχε μαζέψει κανα τεσσάρι φορές μιας και έμενε συνέχεια από βενζίνη, απουσία δεικτη βενζίνης και λοιπών υποδεέστερων οργάνων και λαμπών, ντιζών και ηλεκτρικών θεμάτων και είχε αποφασίσει να το σουτάρουμε το μπερδέλο, αλλά βλέποντας τόσο κόσμο με χαμόγελα να της επαινούν το πράσινο βρώμικο καταπιώνα, άρχισε να αλλάζει γνώμη, ένα χαμόγελο στεφάνωσε και το δικό της πρόσωπο και οι επίκτητες ρυτίδες άρχισαν να αποχωρούν μαζί με αμφιβολίες για την παράταση της ιδιοκτησίας μας πάνω του.
Όλοι πήραν σειρά και μόνο ποπ κόρν έλειπαν καθώς και το συμφωνηθέν αντίτιμο των 2ε που διακριτικά φρόντισαν να ξεχάσουν, όλοι μηδενός εξαιρουμένου, άντε για να ακριβολογώ εκτός της κυρα donna και του μουσιού χαμογελαστού αλέκου, που όπως και να το κάνουμε φοβήθηκαν να καβαλήσουν τον πύραυλο, έστω και τσάμπα.

Ο χάρης άρτι αφιχθέντας από το 36ωρο, του μίτου στην κρήτη, μας έκανε το κοπλιομάν ότι αν το πηγαίναμε το σούργελο στην κρήτη θα σαρώναμε όλα τα εκτός διαγωνιστικού μέρους βραβεία, απλά και μόνο επειδή το πράγμα εκινείτω.
Ο μόνος που δεν ήθελε παρακάλια ήταν ο πρώτος που το ζαχάρωνε από την διαδρομή , που μου παίνευε, σαν γνήσιος άρρωστος με τα κλασικα. Βλ γυαλισμένα έσω ταμπουρα από ρ51, ενώ οι λευτέρης και λεωνίδας έχασαν μια ευκαιρία, Once in a lifetime, δηλ μέχρι τη επόμενη, γιατί το αφεντικό τρελάθηκε και έχει κέφια

Στην επιστροφή έγινε ένα μπερδεματάκι με τον παπατρέχα τον ντόκτορα που νόμιζε ότι ήταν τελευταίος στο βενζινάδικο και άφησε τους μισούς από πίσω του έκπληκτους να τον βλεπουν να προσπαθεί να προφτάσει σαν λούκυ λούκ τον ίσκιο του, ενώ ο αερικός σε μια διασταύρωση πιο μπροστά, τον περίμενε μαζί με τους υπόλοιπους, κάνοντας ένα τσιγαράκι.

Οι καφέδες στο λεβίδι ήταν της τεχνοτροπίας πλένοντας το μπρίκι του προηγουμένου και σερβίροντάς το για καφέ της ώρας, αλλά και πάλι η διάθεση ήταν ακμαία, μέχρι που άρχισε να αμαυρώνει το τοπίο η ανακοίνωση των νέων σεξουαλικών διαγγελμάτων επί της οικονομικής μας κατάστασης από τους εταίρους μας.
Κάποια χαμόγελα άρχισαν να σπάνε σαν παλιοσοβαντισμένα ταβάνια, κάποιοι πατρινοί έφυγαν δίχως να πληρώσουν και το κοντέρ στο μοτο μπερδέλο έγραψε 430Km σύνολο με μέση κατανάλωση γύρω στα 7κάτι lt/100km, καθόλου άσχημα αν σκεφτεί κανείς ότι παίρνοντάς το έκαιγε και έχανε παράλληλα λάδια και βενζίνη γύρω στα 10Lt/100km.
Τέλος καλό, όλα καλά, κάποτε φτάσαμε σπίτι μας, αργά το βράδυ.

Από τις πολύ όμορφες διαδρομές-εκδρομές που έχουμε με την κερασομαλλούσα μου κάνει, με παρέα και ο λόγος δεν ήταν μόνο το τοπίο, αλλά κυρίως η παρέα

Καλήν αντάμωση gemara, donnatella, vpentza, frits, hawk46, siraxanz, carduelis, aeriko alekos

[gemara]

Ταλέντο!

Σταμάτα πιά! Πονέσαν τα μάγουλά μου, μισή ώρα να σε διαβάσω και να γελάω μέχρι τ' αυτιά!!!

[teo71]

Μπράβο παίδες.

Πάντα τέτοια.