Οδοιπορικό σε Καππαδοκία-Πόντο

[LakisGS]

Και μέσα σ' όλα και ένα varadero mk3 παρακαλώ του τοπικού νοσοκομείου...


Και ζέστη, πολλή ζέστη. Ακόμα και οι καμήλες τα έπαιξαν....



Αν και βρισκόμαστε ακόμα στη μέση του ταξιδιού οι εικόνες στο μυαλό μας ήταν τόσες πολλές που νομίζαμε όλοι ότι ταξιδεύαμε κάνα μήνα... Οι μνήμες των φωτογραφικών μας μηχανών τελείωναν, αγοράσαμε καινούργιες, και η ορεξή μας για χιλιόμετρα και καίνουργιες εικόνες διαρκώς μεγάλωνε. Είχε δίκιο ένας συνταξιδιώτης μου στο Μεξικό ή στο Περού, δεν θυμάμαι, που μου είχε πει ότι έχω γίνει "travelholic". To ίδιο και ο Μάνος με τη Σοφία. Καλά για τη γυναίκα μου δεν μιλάμε... Αυτή ούτε στάσεις δεν ήθελε να κάνουμε. Γενικώς δεν το χορταίναμε το ταξίδι, και πιστέψτε με, έχω κάνει αρκετά...

Μετά από μια γεμάτη μέρα λοιπόν και αποκαμωμένοι από την ζέστη, το απογευματάκι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας για ξεκούραση, ντους, και να κανονίσουμε την πτήση μας με αερόστατα την επόμενη μέρα πριν βγούμε έξω για βόλτα και δείπνο.
Ο Arda, μας πρότεινε να πετάξουμε με την εταιρία "Butterfly balloons", με πιλότο τον Mike, έναν Αγγλο 45άρι ο οποίος διέθετε και την μεγαλύτερη πείρα σαν πιλότος αερόστατου. Ετσι και κάναμε. Η τιμή λίγο τσουχτερή, 160 ευρώ το άτομο, αλλά πιστέψτε με, όπως αποδείχθηκε άξιζε και το τελευταίο ευρώ!!